ya ali

دشت وصحرای مناعت چه غروری دارد


موراین بادیه برپیل دمان می خندد


مازبی نام ونشانی همه جاشهره شدیم


همت ماست که برنام ونشان می خندد


تیرکج،دست کج وپای کج وچشم کج است


صید برزاویه ی تیروکمان می خندد


تکه ای نان مده درراه خدا برفقرا


سفره گسترده بر این لقمه ی نان می خندد


سازشی تا به میان شه وشیخ وشحنه است


گرگ برگله وبرریش شبان می خندد


چشم همچشمی اعضای تو،ماتم کرده


کمرتنگ برآن تٌنگ دهان می خندد


صاحب بخت جوان بی خبر از تیر قضاست


عمرکوتاه براین بخت جوان می خندد


سروراپابه گل ودست تحسٌربر لب


که به وی درچمن آن سرو روان می خندد


شرم تاریخی فرداست که بر مدعیان


.....از گوشه ی شهر ...... می خندد