عاشقانه

من اگردیوانه ام ...
با زندگی بیگانه ام ...
مستم اگر یا گیج و سرگردان و مدهوشم
اگر بی صاحب و بی چیز و ناراحت
خراب اندر خراب و خانه بر دوشم
اگر فریاد منطق هیچ تأثیری ندارد
در دل تاریک و گنگ و لال و صاحب مرده ی گوشم
به مرگ مادرم : مردم
شما ای مردم عادی
که من ...

باران و چتر و شال و شنل بود و ما دو تا…جوي و دو جفت چکمه و گِل بود و ما دو تا…وقتي نگاه من به تو افتاد، سرنوشتتصديق گفته‌هاي «هِگِل» بود و ما دو تا…روز قرارِ اوّل و ميز و سکوت و چايسنگيني هواي هتل بود و ما دو تاافتاد روي ميز ورق‌هاي سرنوشتفنجان و فال و بي‌بي و دِل بود و ما دو تاکم‌کم زمانه داشت به هم مي‌رساندماندر کوچه ساز و تمبک و کِل بود و ما دو تا…تا آفتاب زد همه جا تار شد برامدنيا چه‌قدر سرد و کسل بود و ما دو تا،از خواب مي‌پريم که اين ماجرا فقطيک آرزوي مانده به دِل بود و ما دو تا…

خدایا فقط خودتو میخوام.بیخیال آدما. بیخیال دنیا. خدایا دیگه دوست ندارم زندگی کنم ، اما از مرگم میترسم. انگار تو یه برزخم. کاش من انسان نبودم. خدایا نگو ناشکری میکنی. خودتم تو قرآن میگی:(( روز قیامت که بشه انسان میگه کاش من خاک بودم و انسان آفریده نمیشدم.)) اما خدایا ببین حالم چیه ...

دل را بد نام نكنيم...

آنچه بعضي ها در سينه دارند

كاروانسراست ، نه دل !

آنكه رفت... به حرمت آنچه با خود برد حق بازگشت ندارد.

رفتنت مردانه نبود، لا اقل مردانه باش و برنگرد!