عاشقانه

هیچ وقت جرات نکردم اول اسمت راتوی دستم بنویسم

هیچ وقت عاشق خوبی نبودم چون تو رفتی

هیچ وقت نگاهت عاشقانه نبود، درنگاهم هیچ وقت

دوستدارانه دوست نداشتی همیشه بارقیب رفتی. ندیدی

پشت سرت تنها ایستاده ام.همیشه گلی که برایت داشتم پژمرد

هدیه کردمش به آب.همیشه بی وفابودی.تنهایی من،گوشه ی پنجره،

چشم به تودوخته ام.تومی روی پنجره رابازمی کنم،توبازمی روی می خواهم

صدایت بزنم،اما تورفتی،برگشتی نیست.نگاهم زیرآوارهیچ

می میرد.

برچسب ها: عاشقانه

دسته بندی ها

عاشقانه

به يک پلک تو مي‌بخشم تمام روز و شب‌ها را
که تسکين مي‌دهد چشمت غم جانسوز تب‌ها رابخوان! با لهجه‌ات حسّي عجيب و مشترک دارم
فضا را يک‌نفس پُر کن به هم نگذار لب‌ها رابه دست آور دل من را چه کارت با دلِ مردم!
تو واجب را به جا آور رها کن مستحب‌ها رادليلِ دل‌خوشي‌هايم! چه بُغرنج است دنيايم!
چرا بايد چنين باشد؟ نمي‌فهمم سبب‌ها رابيا اين‌بار شعرم را به آداب تو مي‌گويم
که دارم ياد مي‌گيرم زبان با ادب‌ها راغروب سرد بعد از تو چه دلگير است اي عابر

...

من اگردیوانه ام ...
با زندگی بیگانه ام ...
مستم اگر یا گیج و سرگردان و مدهوشم
اگر بی صاحب و بی چیز و ناراحت
خراب اندر خراب و خانه بر دوشم
اگر فریاد منطق هیچ تأثیری ندارد
در دل تاریک و گنگ و لال و صاحب مرده ی گوشم
به مرگ مادرم : مردم
شما ای مردم عادی
که من ...

باران و چتر و شال و شنل بود و ما دو تا…جوي و دو جفت چکمه و گِل بود و ما دو تا…وقتي نگاه من به تو افتاد، سرنوشتتصديق گفته‌هاي «هِگِل» بود و ما دو تا…روز قرارِ اوّل و ميز و سکوت و چايسنگيني هواي هتل بود و ما دو تاافتاد روي ميز ورق‌هاي سرنوشتفنجان و فال و بي‌بي و دِل بود و ما دو تاکم‌کم زمانه داشت به هم مي‌رساندماندر کوچه ساز و تمبک و کِل بود و ما دو تا…تا آفتاب زد همه جا تار شد برامدنيا چه‌قدر سرد و کسل بود و ما دو تا،از خواب مي‌پريم که اين ماجرا فقطيک آرزوي مانده به دِل بود و ما دو تا…