نوشته اصلی توسط *Croon* الف: اشتیاق برای رسیدن به نهایت آرزوها ب: بخشش برای تجلی روح و صیقل جسم پ: پویاپی برای پیوستن به خروش حیات ت: تدبیر برای دیدن افق فرداها ث: ثبات برای ایستادن در برابر باز دارنده ها ج: جسارت برای ادامه زیستن چ: چاره اندیشی برای گریز از گرداب ...
نوشته اصلی توسط *Croon* مردانی را میشناسم که هنگام عصبانیت داد نمیزنند ناسزا نمیگویند نمیزنند نمیشکنند تهمت نمیزنند... کبود نمیکنند خراب نمیکنند تنها سیگاری روشن میکنند و در آن میسوزانند تمام خشم خودرا تا مبادا به کسانی که دوستش میدارند از گل کمتر گفته باشند...
نوشته اصلی توسط *Croon* انسان چیست ؟ شنبه: به دنیا می آید. یکشنبه: راه می رود. دوشنبه: عاشق می شود. سه شنبه: شکست می خورد. چهارشنبه: ازدواج می کند. پنج شنبه: به بستر بیماری می افتد. جمعه: مـ ـــی مـ ــیـــ ـــرد.
نوشته اصلی توسط *Croon* ﮐﺎﺵ ﮔﺎﻫﯽ ﻣـَــﺮﺩ ﺑـــﻮﺩﻡ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿـــﻢ ﺭﺍ.... ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﺑﯿـــﺎﻭﺭﻡ ﺳﯿـــﮕﺎﺭﯼ ﺩﻭﺩ ﮐﻨﻢ ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧـــﮕﺎﻩ ﻫﺎﯼ ﻣـــﺮﺩﻡ ﻧﺒﺎﺷـــﻢ ... ﮐﺎﺵ ﮔﺎﻫـــﯽ ﻣـــﺮﺩ ﺑـــﻮﺩﻡ ﻣﯽ ﺷـــﺪ ﺷـــﺎﺩﯼ ﺍﻡ ﺭﺍ.... ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎ ﺑﺮﯾﺰﻡ.... ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺨﻨـــﺪﻡ ﻭ ﻫﯿﭻ ﻣﺎﺷﯿﻨـــﯽ..... ﺑﺮﺍﯼ ﺳـــﻮﺍﺭ ﮐﺮﺩﻧـــﻢ.... ﺗﺮﻣﺰ ﻧﮑﻨـــﺪ...
نوشته اصلی توسط *Croon* آدمی تنها آنچه را که می دهد باز می ستاند.بازی زندگی، بازی بومرنگها است. و پندار و کردار و گفتار انسان دیر یا زود با دقتی حیرت انگیز به خود او باز می گردد. این قانون کارما است و کارما که واژه ایی است سانسکریت ، یعنی بازگشت. آنچه آدمی بکارد همان را درو خواهد کرد.