تمام مطالب وبلاگ

نوشته اصلی توسط *Croon*

*من غرورم را مدیون بارانم *

*باران را سپاس که پنهان کرد اشک هایم را*

*باران را سپاس که آبرویم را خرید تا نفهمند آدم ها *

*که من از تنهایی نیست که قدم می زنم *

*من زیر باران رفتم تا که آسوده خاطر ببارم *

*بی آنکه بترسم از نگاه کسی.... *

*به سلامتی باران که حفظ کرد غرورم را *

نوشته اصلی توسط *Croon*

هر از گاهی به حال ِ من ، ترحم می کند ، باران

مرا می شوید و همرنگ ِ مردم می کند ، باران

چه آرام اشک می ریزد مرا ، شاید که در ذهنش

سکوت ِ گریه هایم را تجسم می کند باران ..

چه حالی می کنم با قطره های ِ کوچش ، وقتی

که دریای ِ دلم را پر تلاطم می کند باران

...

نوشته اصلی توسط *Croon*

و توای همسفر-

امشب مرا در سینه پنهان کن-

مرا در گرمی لبها پریشان کن-

که خود گفتی-

تمام شعر های دفترم بن بست تکراریست-

و تنها خاطراتی از شب دلتنگی و غربت-

بروی برگ برگ دفتر عمرم نمایان است-

لغت مرکب آتش بيار در اصطلاح عامه کنايه از کسي است که در ماهيت دعوي و اختلاف وارد نباشد بلکه کارش صرفاً سعايت و نمامي و تشديد اختلاف بوده و فطرتش چنين اقتضا کند که به قول امير قلي اميني: «ميان دو دوست يا دو خصم سخن چيني و فتنه انگيزي کند».

اين مثل که به ظاهر ساده مي آيد چون ساير امثال و حکم ريشه تاريخي دارد و شرح آن بدين قرار است:

همان طوري که امروز دستگاه جاز عامل اساسي ارکستر موسيقي بشمار مي آيد، در قرون گذشته

...

هر گاه کسي پس از دير زماني از خانه يا محل اختفا بيرون آيد و خود را نشان دهد، اصطلاحاً مي گويند فلاني «آفتابي شد». بحث بر سر آفتابي شدن است که بايد ديد ريشه آن از کجا آب مي خورد و چه ارتباطي با علني و آشکار شدن افراد دارد.

خشکي و کم آبي از يک طرف و وضع کوهستاني، به خصوص شيب مناسب اغلب اراضي فلات ايران از طرف ديگر، موجب گرديد که حفر قنوات و استفاده از آبهاي زير زميني از

...