وقتی قلبهایمان کوچکتر از غصههایمان میشود
وقتی نمیتوانیم اشکهایمان را پشت پلکهایمان مخفی کنیمو بغضهایمان پشت سر هم میشکندوقتی احساس میکنیمبدبختیها بیشتر از سهممان استو رنجها بیشتر از صبرمان؛وقتی امیدها ته میکشدو انتظارها به سر نمیرسدوقتی طاقتمان تمام میشودو تحملمان هیچ ...آن وقت است که مطمئنیم به تو احتیاج داریمو مطمئنیم که توفقط تویی که کمکمان میکنی ...آن وقت است که تو را صدا میکنیمو تو را میخوانیمآن وقت است که تو را آه میکشیمتو را گریه میکنیمو تو را نفس میکشیموقتی تو جواب میدهی،دانهدانه اشکهایمان را پاک میکنیو یکی یکی غصهها را از دلمان برمیداریگره تکتک بغضهایمان را باز میکنیو دل شکستهمان را بند میزنیسنگینی ها را برمیداریو جایش سبکی میگذاری و راحتی؛بیشتر از تلاشمان خوشبختی میدهیو بیشتر از حجم لبهایمان، لبخندخوابهایمان را تعبیر میکنیو دعاهایمان را مستجابآرزوهایمان را برآورده می کنی؛قهرها را آشتی میدهیو سختها را آسانتلخها را شیرین میکنیو دردها را درمان
ناامیدی ها، همه امید میشودو سیاهیها سفید سفید ...خداوندا !تنها تو را صدا میکنیم و فقط تو را می خوانیم
