چند قانون برای دوران نامزدی
چند قانون برای دوران نامزدی
حتما براي همه ما اتفاق افتاده که دلمان خواسته زمان را نه يک ساعت که يک دقيقه عقب ببريم و همه چيز را جبران کنيم. اما اگر هوشيار نباشيم، يک اشتباه بهراحتي ميتواند همه چيز را نابود کند و مسير زندگي هر دوي ما را تغيير بدهد. در واقع گاهي تاوان يک خطا يك معذرتخواهي ساده است اما هستند خطاهايي که بايد براي جبران آن تاوان سنگيني بپردازيم؛ تاواني مثل جدايي. اما نكته ظريف اينجاست كه گاهي رفتار منطقي، درست همان رفتاري است كه باعث گسستن رابطه ميشود؛ به انتها رسيدن يك رابطه ناقص.
òبتپرستي مدرن:
وقتي از طرف مقابل بت ميسازيم و او را موجودي بيعيب و نقص و مقدس تصور ميکنيم، خودمان را فراموش ميکنيم و فکر ميکنيم در مقابل اين انسان برتر هيچ هستيم! ولي او هم مثل ما آدم است؛ با همه خصوصيتهاي خوب و بد يک آدم؛ مثل خود ما. بنابراين طرف مقابل را بايد آنطور که هست و با همه خوبيها و بديهايش ببينيم و بعد، هر تصميمي که خواستيم بگيريم.
òعشق تحميلي:
اگر احساس کنيم کسي ميخواهد خودش را به ما تحميل کند، چه ميکنيم؟ اولين واکنش همه ما «فرار کردن» از دست اوست؛ بنابراين بهجاي «تحميل کردن» خودمان به طرف مقابل، خيلي عادي رفتار کنيم؛ نه آنقدر بياعتنا و نه آنقدر احساساتي که او را پشيمان کنيم و فراري بدهيم؛ خودمان باشيم و بگذاريم گذر زمان و رفتار منطقي هر دوي ما، عشق و علاقه پايدار و محکمي را بينمان ايجاد کند؛ عشق ناشي از يک حس خوب.
òنه كوچك نه بزرگ:
نقطه مقابل بزرگبيني طرف مقابل، خودبزرگبيني است. اطمينان و اعتماد بيش از حد به خود، بين ما فاصله مياندازد و نميگذارد احساسات يکديگر را درک کنيم. از طرفي گاهي وقتي دچار خودبزرگبيني ميشويم، نميتوانيم يا بهتر بگوييم، عمدا نميخواهيم احساساتمان را به طرف مقابل نشان بدهيم و همين «فاصله» بهتدريج باعث دوري و سپس جدايي ميشود.
òرؤياپردازي ممنوع!
اگر قرار باشد از لحظه خداحافظي تا ديدار يا تلفن بعدي، چشممان را روي واقعيتها ببنديم و رؤيابافي کنيم و حرفها و رفتارهاي طرف مقابل را آنطور که دوست داريم تعبير و تفسير کنيم، قافيه را باختهايم. با چشم و گوش باز - باز باز - حرفها و رفتارهاي طرف مقابل را ببينيم و بشنويم و با چشم بسته تصميم نگيريم. چشم بسته چاه را نميبيند. او ميفهمد دروغ گفتن و تظاهر كردن بيفايده است؛ چون طرف مقابل بهراحتي احساس ما را ميفهمد. بنابراين «صداقت» اولين و مهمترين نکته براي شروع يک زندگي مشترک سالم و موفق است. حتي اگر صداقت ما باعث قطع پيوندمان در همان دوران نامزدي شود نبايد بترسيم؛ چون مطمئنا رابطه معيوب بوده و دير يا زود اين رشته پاره ميشده است
òمقايسه نکنيد:
خيلي از ما عادت کردهايم زندگي و روابط شخصيمان را با رابطه و زندگي ديگران مقايسه کنيم و به دنبال اين مقايسه هم، يا از طرف مقابل توقعهاي خاصي داشته باشيم يا انتقام ناکاميهاي قبليمان را از نامزدمان بگيريم! مقايسه کردن را فراموش کنيم و به خاطر بسپاريم که رابطه هر کدام از ما منحصر بهفرد است و مثل خود ما و رفتارهاي ويژه خود ما هستند.
òمثل يك راه بيپايان:
با کمي دقت و تيزهوشي ميتوانيم طوري رفتار کنيم که هميشه براي هم، حرفي براي گفتن داشته باشيم و از هم خسته نشويم. مطالعه، آگاهي از آنچه در اطراف ما ميگذرد، آگاهي از علايق و نيازهاي طرف مقابل و... همگي راهکارهايي است که 2نفر را هميشه براي هم دوستداشتني و نو نگه ميدارد. در يک کلام اگر از همديگر «عقب بمانيم»، زندگيمان نابود ميشود؛ مثل ترازويي که هميشه يک کفه آن سنگينتر از ديگري است. زن و مرد بايد هم پاي هم حرکت کنند تا هميشه همراه هم باشند.
òساده اما نه مثل بچهها:
بچهها را ديدهايد که چطور بيپروا و آزاد ابراز احساسات ميکنند. هرچند قرار نيست ما هم مثل کودکان رفتار کنيم اما بايد صداقت و آزادي در نشان دادن احساسات را از آنها ياد بگيريم. وقتي احساساتمان را صادقانه بيان ميکنيم، همانطور هم جواب ميگيريم. بنابراين بهجاي اينکه با تکلف رفتار کنيم و از ابراز احساسات بترسيم، راحت و آزاد ابراز محبت کنيم. حتي با گفتن دلخوريهايمان، به طرف مقابل فرصت دفاع ميدهيم و همين فرصت، کدورتهاي بين ما را از بين ميبرد؛ پس از حرفزدن نترسيم.
òآنها نشانه او هستند:
اختلاف عروس و داماد با خانواده طرف مقابل آنقدر تکراري و نخنماست که بهتر است اصلا درباره آن حرف نزنيم. فقط يادمان باشد پدر و مادر او، بخش مهمي از زندگي و حتي شخصيت او هستند و آزردن آنها مساوي است با آزردن کسي که خيلي دوستش داريم. از طرفي همسر ما هر چقدر هم که باگذشت و مهربان باشد، تحمل بياعتنايي و کماعتنايي به عزيزانش را ندارد. بنابراين اگر تلافي هم نکند، دلخور و افسرده خواهد شد و به تدريج از ما متنفر ميشود
و در نهايت اينکه نامزدي ميتواند شيرينترين دوران پيش از شروع زندگي مشترک باشد؛ اگر توقعها، خواستهها و محبتها خالص و دوستداشتني و همراه با عقل و منطق باشد.
