آثار زیست محیطی مواد معدنی
آثار زیست محیطی مواد معدنی در مناطقی که معادن جدید تاسیس میشود، بجز ترقی و شکوفایی ، اثرهای زیست محیطی نیز الزاما وجود خواهد داشت. اثرات استخراج معادن بر روی محیط زیست ، باعث کشمکشهایی در زمینه اراضی و مخالفت طرفداران محیط زیست با استخراج ذخایر ، بویژه در بخشهای پرجمعیتتر کشورهای توسعه یافته شده است. در عین حال که ریسک سیاسی بهعنوان سدی در برابر سرمایهگذاری در برخی کشورها ذکر شده است، ریسک زیست محیطی اگر بزرگتر از سایر موانع نباشد، به هر حال مانع بزرگی است.
تاریخچه
مخالفت طرفداران محیط زیست با اکتشاف و معدنکاری در سال 1973، تا حدودی باعث متروک شدن یک پروژه معدنی بزرگ مس در بریتانیا شد. کمیسیون جهانی محیط زیست و توسعه سازمان ملل متحد در سال 1987 در مقالهای به نام ««آینده مشترک ما»» که توسط نخست وزیر نروژ ، "خانم بروشلاند" نوشته شد، اظهار میدارد که تولید کالا در جهان ، امروز هفت برابر بیش از 1950 است.
این کمیسیون توسعه پایدار یا به عبارتی رشد بدون آسیب رساندن به محیط زیست را بهعنوان تنها راه حل عملی مطرح میکند.
پیامدهای احتمالی زیست محیطی معدنکاری و استخراج
تخریب زمین
برآورد میشود که مصرف جهانی زمین برای معدنکاری بین سالهای 1976 و 2000 ، حدود 37000 کیلومتر مربع یا به عبارتی حدود 0.2 درصد سطح خشکیها خواهد بود.
آزاد شدن مواد سمی
برخی عناصر فلزی ، اجزای ضروری سازنده موجودات زنده هستند و کمبود یا زیادی آنها میتواند برای حیات مضر باشد. برخی فلزها مانند کادمیم ، جیوه و شبهفلزهایی مانند آنتیموان و آرسنیک که به مقدار کم در بسیاری از کانسنگهای سولفیدی چند فلزی بسیار رایج هستند و در واقع اغلب به عنوان محصول جانبی بازیافت میشوند، حتی در مقادیر کم نیز بسیار سمیاند، بویژه به شکل انحلال پذیر که بوسیله موجودات زنده جذب میشود.
زهکشی اسیدی معادن
آبهای اسیدی ایجاد شده به کانیهای دیگر جمله کرده ، محلولهایی را بوجود میآورند که ممکن است عناصری مانند کادمیم و آرسنیک را وارد محیط ریست کند.
سلامت و ایمنی کارگران
سلامت و ایمنی کارگران ، چه در هنگام استخراج معدن و چه در کارخانههای فراوری و کارخانههای ذوب ، به خطر میافتد.
غبار
در معادنی که غبار سیلیس ممکن است تولید شود، کنترل غبار حائز اهمیت است، چون باعث مبتلا شدن معدنکاران به بیماریهای ریوی مانند پنوموکوینوسیس میشود.
سر و صدا
امروزه سر و صدا گستردهترین خطر شغلی است و کارگران و همچنین مردم مجاور مناطق صنعتی باید به قدر کافی از صداهای مضر و مزاحم محافظت شوند.
کارخانههای ذوب
یکی از آلوده کنندهترین مواد خروجی از کارخانههای ذوب و از ایستگاههای زغالسوز تولید برق ، so2 است که همراه با nox و co2 ، باران اسیدی را بهوجود میآورند و همچنین تولید یکسری عناصر سمی میکنند که در واقع باعث از بین رفتن پوشش گیاهی و آلودگی زمینهای کشاورزی و آبهای زیر زمینی و سطحی میشود.
چشم انداز بحث
در آینده نزدیک باید به احساس مسئولیت پذیری همه افراد درگیر در صنایع چه شرکتهای توسعه و چه قانونگذارها توجه شود. نشانههای امیدوار کننده زیادی وجود دارد که این امر رخ خواهد داد. برای مثال در سال 1992 ، نوزده شرکت مهم معدنکاری از پنج قاره جهان به یکدیگر پیوستند تا شورای بینالمللی فلزها و محیط زیست را بوجود آورند که حیطه اختیار آن ، ترویج ، توسعه ، تحقق و همساز کردن سیاستها و فعالیتهای بهداشتی در زیست محیطی سالم که ایمنی در تولید کاربری بازیافت و دفن فلزها را تضمین کند، میباشد.
در مناطقی که معادن جدید تاسیس میشود، بجز ترقی و شکوفایی ، اثرهای زیست محیطی نیز الزاما وجود خواهد داشت. اثرات استخراج معادن بر روی محیط زیست ، باعث کشمکشهایی در زمینه اراضی و مخالفت طرفداران محیط زیست با استخراج ذخایر ، بویژه در بخشهای پرجمعیتتر کشورهای توسعه یافته شده است. در عین حال که ریسک سیاسی بهعنوان سدی در برابر سرمایهگذاری در برخی کشورها ذکر شده است، ریسک زیست محیطی اگر بزرگتر از سایر موانع نباشد، به هر حال مانع بزرگی است.
تاریخچه
مخالفت طرفداران محیط زیست با اکتشاف و معدنکاری در سال 1973، تا حدودی باعث متروک شدن یک پروژه معدنی بزرگ مس در بریتانیا شد. کمیسیون جهانی محیط زیست و توسعه سازمان ملل متحد در سال 1987 در مقالهای به نام ««آینده مشترک ما»» که توسط نخست وزیر نروژ ، "خانم بروشلاند" نوشته شد، اظهار میدارد که تولید کالا در جهان ، امروز هفت برابر بیش از 1950 است.
این کمیسیون توسعه پایدار یا به عبارتی رشد بدون آسیب رساندن به محیط زیست را بهعنوان تنها راه حل عملی مطرح میکند.
پیامدهای احتمالی زیست محیطی معدنکاری و استخراج
تخریب زمین
برآورد میشود که مصرف جهانی زمین برای معدنکاری بین سالهای 1976 و 2000 ، حدود 37000 کیلومتر مربع یا به عبارتی حدود 0.2 درصد سطح خشکیها خواهد بود.
آزاد شدن مواد سمی
برخی عناصر فلزی ، اجزای ضروری سازنده موجودات زنده هستند و کمبود یا زیادی آنها میتواند برای حیات مضر باشد. برخی فلزها مانند کادمیم ، جیوه و شبهفلزهایی مانند آنتیموان و آرسنیک که به مقدار کم در بسیاری از کانسنگهای سولفیدی چند فلزی بسیار رایج هستند و در واقع اغلب به عنوان محصول جانبی بازیافت میشوند، حتی در مقادیر کم نیز بسیار سمیاند، بویژه به شکل انحلال پذیر که بوسیله موجودات زنده جذب میشود.
زهکشی اسیدی معادن
آبهای اسیدی ایجاد شده به کانیهای دیگر جمله کرده ، محلولهایی را بوجود میآورند که ممکن است عناصری مانند کادمیم و آرسنیک را وارد محیط ریست کند.
سلامت و ایمنی کارگران
سلامت و ایمنی کارگران ، چه در هنگام استخراج معدن و چه در کارخانههای فراوری و کارخانههای ذوب ، به خطر میافتد.
غبار
در معادنی که غبار سیلیس ممکن است تولید شود، کنترل غبار حائز اهمیت است، چون باعث مبتلا شدن معدنکاران به بیماریهای ریوی مانند پنوموکوینوسیس میشود.
سر و صدا
امروزه سر و صدا گستردهترین خطر شغلی است و کارگران و همچنین مردم مجاور مناطق صنعتی باید به قدر کافی از صداهای مضر و مزاحم محافظت شوند.
کارخانههای ذوب
یکی از آلوده کنندهترین مواد خروجی از کارخانههای ذوب و از ایستگاههای زغالسوز تولید برق ، so2 است که همراه با nox و co2 ، باران اسیدی را بهوجود میآورند و همچنین تولید یکسری عناصر سمی میکنند که در واقع باعث از بین رفتن پوشش گیاهی و آلودگی زمینهای کشاورزی و آبهای زیر زمینی و سطحی میشود.
چشم انداز بحث
در آینده نزدیک باید به احساس مسئولیت پذیری همه افراد درگیر در صنایع چه شرکتهای توسعه و چه قانونگذارها توجه شود. نشانههای امیدوار کننده زیادی وجود دارد که این امر رخ خواهد داد. برای مثال در سال 1992 ، نوزده شرکت مهم معدنکاری از پنج قاره جهان به یکدیگر پیوستند تا شورای بینالمللی فلزها و محیط زیست را بوجود آورند که حیطه اختیار آن ، ترویج ، توسعه ، تحقق و همساز کردن سیاستها و فعالیتهای بهداشتی در زیست محیطی سالم که ایمنی در تولید کاربری بازیافت و دفن فلزها را تضمین کند، میباشد
