شايد چشمتان به انواع و اقسام رشتهموهاي آويزانشده در ويترين مغازهها عادت كرده باشد و ديگر حتي فكر نكنيد كه مدي جديد است.
اما حكايت اين رشتهموها و جذابيت استفاده از آنها سبب ايجاد چرخهاي از چند حرفه شده كه اغلب، سرگرداني ميان آنها دردسرساز ميشود.
1)
حرفه اول، به فروشندهاي مربوط ميشود كه مدلها و رنگهاي گوناگوني از جنسهاي مختلف مو را عرضه ميكند. كسي مثل شما كه دلش ميخواهد هر طور شده اين دسته موهاي زيبا را به موهاي طبيعياش اضافه كند و در واقع اكستنشن مو(افزودن مو) را تجربه كند، سراغش ميرود.
فروشنده رقمهاي مختلفي را به شما ميگويد و در نهايت، متوجه ميشويد كه اين موها هم از جنس طبيعي و هم نايلون هستند كه قطعا نوع دوم، ارزانتر است. فروشندهاي كه تنها ميخواهد جنسش را بفروشد، به شما كمكي نميكند؛ بنابراين چون فكر ميكنيد كه اين خريد در حد تجربه و امتحان است، ارزانترين را انتخاب ميكنيد.
غافل از اينكه چنين جنسي هنگام «اكستنشن مو» در مقابل حرارت دوام نميآورد و ذوب ميشود! اما به هر حال، هر نوع خريدي كه انجام دهيد، بايد حداقل بابت هر دسته مو، در مجموع رقمي بالغ بر 100هزار تومان پرداخت كنيد كه تا اينجاي ماجرا يعني هيچ، چرا كه حالا تازه بايد دنبال خانم آرايشگر كارآزمودهاي بگرديد كه روش اكستنشن مو را آموخته باشد.
2)
هرقدر به پرسوجو ادامه دهيد فايدهاي ندارد چرا كه در نهايت، به تعريف و تمجيدهايي ميرسيد كه خيلي نميشود به آنها اعتماد كرد؛ «اين خانم بهتازگي از كشور... برگشته؛ روش اضافهكردن مو را آنجا آموخته»/ «او تنها آرايشگري است كه اين كار را خوب بلد است» و... .
به هر حال وقتي وسوسه پرپشتكردن يا بلندكردن مو رهايتان نميكند، مجبوريد بالاخره يك نفر را انتخاب و مجددا مبلغي بالغ بر 100هزارتومان پرداخت كنيد. شايد كمي دلتان شور بيفتد اما در مقابل سوالهاي معمول، تنها ميشنويد كه «اضافهكردن مو، نه درد دارد، نه دردسر؛ هر وقت هم كه خواستيد، ميتوانيد بهراحتي آنها را باز كنيد»! بعد از اين، غافل از همه دردسرهاي موجود، مغلوب ناآگاهي شاغلان حرفه مربوطه ميشويد و سرتان را با همه موهاي طبيعياش تقديم يكي از آنها ميكنيد.
3)
بعد از اينكه پاسخ داديد هدفتان از اكستنشن، بلندكردن موهاست يا پرپشتكردن، كار آغاز ميشود و موهاي مصنوعي به همراه ماده چسبناكي، توسط انبرك كوچكي كمي بالاتر از ريشه موها چسبانده ميشود. بعد از اتمام كار، با اينكه احساس ميكنيد چيزي روي پوست سرتان سنگيني ميكند، از داشتن موهاي بلند و پرپشت لذت ميبريد و به خانه ميرويد؛ غافل از اينكه اين تازه آغاز ماجراست.
4)
حس زبري چسبهاي خشكشده در ميان موها هنگام خوابيدن، ماندن باقيمانده شامپو و ساير شويندهها در لابهلاي موها، سنگيني و فشار بيش از اندازه موهاي مصنوعي به موهاي طبيعي، گرهخوردن موها در هم، نگهداري حجم زيادي از مو، ريزشهاي پيدرپي، سردرد، ايجاد موخوره و... جملگي، مواردي است كه ناگهان به سراغتان ميآيد و آنقدر عذابآور ميشود كه دلتان ميخواهد هر طور شده، زودتر خود را خلاص كنيد.
به اين ترتيب، در حالي كه مبلغ پولهاي هدررفته بابت اين وسوسه را حساب ميكنيد، سراغ محلول اتانول ميرويد كه خانم آرايشگر به شما توصيه كرده براي جداكردن موها، از آن استفاده كنيد!
5)
... بعد از اينكه متوجه شديد اتانول تنها بهانهاي بوده براي راحتشدن خيالتان و به هيچوجه كارساز نيست، مجبور خواهيد شد براي جداكردن چسب لعنتي، موهايتان را از ته كوتاه كنيد! حالا شما مغلوب حرفهاي شدهايد كه تنها با تقليد كوركورانه از آن سوي مرزها، ميخواهد همهچيز را زيبا جلوه دهد؛ غافل از اينكه بسياري از حقايق گفته نميشود.
به عنوان مثال دردسرهاي اضافهكردن مو ناگفته ميماند، استاندارد بلندكردن(حداكثر30–26سانتي تر) ناديده گرفته ميشود و در نهايت، ازدستدادن موهاي طبيعي كه پايان ماجراست، تا انتها مخفي ميماند!
