چه شغلهايي افسردگي ميآورد؟
بسياري از ما چندان آشنايي با علائم افسردگي نداريم، يا حتي اگر هم بدانيم كه افسردهايم، تنها راه را قرص خوردن يا حتي سوختن وساختن ميدانيم.
اما شايد تعجب كنيد اگر بشنويد شغل ما هم تأثير مستقيمي روي روحيه و بهداشت رواني ما دارد. حالا كه در هفته بهداشت روان هم هستيم، توجه به اين موضوع ميتواند حياتيتر باشد.
اصولاً در اختلال افسردگي، عوامل بيولوژيك خاصي در بدن تغيير ميكند كه ممكن است اين تغيير، چندان ربطي هم به عوامل محيطي نداشته باشد.
همچنين عامل وراثت هم ميتواند در ميزان بروز اين اختلال مؤثر باشد، اما به هر حال، نقش مسائل پيراموني را، چه در محيط كار و چه در منزل، نميتوان ناديده گرفت.
محققان آمريكايي در يك مطالعه ملي كه توسط بنياد بيماريهاي رواني و سوءاستفاده مواد، حمايت مالي شده، رابطه افسردگي را در مشاغل مختلف بررسي كردهاند و توانستهاند فهرستي از مشاغل افسردهكننده را تهيه كنند.
به گزارش رويترز، در صدر اين فهرست، پرستار بچهها و نظافتچيهاي منازل قرار دارند.
به گفته مجريان اين طرح، مشخص شده كه حدود 8/10درصد از اين مشاغل و چيزي در همين حدود از پيشخدمتهاي رستورانها، به افسردگي مبتلا هستند.
البته در اين بررسي مشخص شده كه اين افراد پايينترين درآمد را نيز داشتهاند؛ بنابراين شايد علاوه بر عوامل محيطي، درآمد فرد نيز او را مستعد ابتلا به اين اختلال رواني شايع كند.
اما اگر ميخواهيد بدانيد كدام يك از مشاغل كمترين ميزان افسردگي را به همراه مي آورد، به اين نتايج توجه كنيد: در ميان مهندسان، به ويژه معماران، كمترين ميزان افسردگي مشاهده شده، بعد از آن ميتوان به پژوهشگران علمي و مسئولان نصب و نگهداري تأسيسات اشاره كرد.
از ديگر نتايج جالب اين مطالعه آن است كه بيكاري، خود عامل مهمي در بالا بردن احتمال افسردگي است، اما برخي شرايط كاري نيز ميتواند احتمال افسردگي ناشي از شغل را بالا ببرد.
بهعنوان مثال، كار نيمهوقت، يكي از شرايطي است كه در اين مورد نقش مهمي ايفا ميكند. اما بهنظر ميرسد شرايط كار براي افراد تماموقت نيز رضايتبخش نيست؛ طوري كه 52 درصد از كساني كه حداقل يك بار در سال گذشته، به حملهاي از افسردگي مبتلا شدهاند، كار تماموقت داشتهاند.
افسردگي علائم ويژهاي دارد كه روانپزشكان در حضور آنها تشخيص آن را قطعي ميكنند؛ احساس اندوه و عدم احساس لذت، كه بيشتر از 2 هفته طول كشيده باشد، به اضافه 4 علامت مشخصه كه نشان دهد عملكرد فرد در زندگياش مختل شده؛ علائمي همچون كمبود انرژي، كماشتهايي، اختلال در خواب، كاهش تمركز و احساس بد و منفي به خود.
مشاهده اين علائم بايد هشداري محسوب شود، براي مراجعه به پزشك، اما بد نيست همزمان و به موازات درمانهاي معمول و سنتي، به فكر تغيير شرايط محيطيتان باشيد، چرا كه به گواهي اين مطالعات، و نيز مطالعات قبلي، شرايط محيطي هم ميتواند احتمال بروز افسردگي و نيز عدم پاسخ به درمان را بالا ببرد.
