علف مرغ

http://www.senatorha.com/forum/image...2011/08/3.jpeg
اسم من ((مرغ )) است !
خون را تصفیه مى كنم .
دشمن سرسخت سنگ كلیه و مثانه هستم .
براى معالجه یرقان و نقرس مرا توصیه كنید.
شیره ساقه مرا براى رفع سرفه مصرف كنید.
اختلالات معدى را از بین مى برم .
بذر مرا براى جلوگیرى از قى و اسهال تجویز كرده اند.
من مرغ هستم ، همان مرغى كه در مرغزار مى روید نه آن مرغى كه مى پرد و همسر خروس است . در فارسى به من بیدگیاه - بید گیاه كرك - جوداش ‍ علف قوشك هم گفته اند. در كتاب هاى قدیم از من به نام هاى ثیل - ابریق اوتى -
عرق النجیل - خومه - فرز - فرزد - مرج و سبزه چمن یاد شده است . فرنگى ها به من ((شین دان )) یعنى ((دندان سگ )) گویند و اینكه عده اى از مترجمین ((شین - دان )) را علف هفت بند ترجمه كرده اند، اشتباه است زیرا علف هفت بند گیاه دیگرى است كه بعدا خود را معرفى خواهد كرد. من معمولا در مناطق متعدله از جمله ایران در كنار جویها و زمینهاى نمناك روییده و تولید چمن مى كنم و از چمنهاى اصیل ایرانى هستم . سرعت انتشار من به قدرى زیاد است كه تمام سطح مزارع را میگیرم اخیرا براى محكم كردن اطراف جویها در بلوچستان مرا به آن استان برده و كاشتند و من در آنجا شروع به رشد و تكثیر كردم ، بطورى كه مجال رشد به دیگر گیاهان ندادم و روى این اصل مدت ها كوشیدند تا مرا كنده و از بین برند. گلهاى من در فاصله خرداد و تیرماه ظاهر مى شوند و سبز رنگ بوده و به شكل سنبله مى باشد و شما در تهران هم مرا در كنار جویها مى بینید. قسمت مورد استفاده من بیشتر ساقه ى زیرزمینى من است كه عده اى به غلط آنرا ریشه مى دانند، برگ و ساقه هوایى من بى مزه و ساقه زیرزمینى من كمى شیرین - تند و گس است ، این ساقه زیرزمینى دو درصد قند، كمى لعاب و چند تركیب دارویى دارد، سید ضیاء الدین طباطبایى مرا در باغ الهیه كاشته بود و به مبتلایان سنگ مثانه مجانا مى داد.
ساقه هوایى مرا براى چرندگان بگذارید، زیرا آنها آنرا با ولع مى خورند و براى استفاده دارویى به سراغ ساقه زیرزمینى من بروید. این ساقه ها داراى گره هایى هستند كه فاصله آنها 2 تا 3 و حتى چهار سانتى متر است . رنگ آنها زرد و كمى شیرین و لعابدار مى باشد. این ساقه ها داراى چند عامل دارویى املاح و پتاس است و به علت داشتن پتاس ادرار را زیاد مى كند. خون را تصفیه مى نماید و قلب را تقویت مى كند. زیادكننده ى عرق و نرم كننده ى پوست مى باشد. پس بهتر است شما این ساقه ها را در آورده ، شسته و ریشه هاى آنها را كنده و خشك كنید و در موقع لزوم از آنها استفاده كنید. اگر این ساقه ها را با مقدارى ریشه شیرین بیان دم كنید، درمان خوبى براى رفع خشكى زبان و تقویت دستگاه دفع ادرار و معالج قولنج كبدى و سنگ كلیه و مثانه است . عصاره این ساقه هاى زیرزمینى براى مبتلایان به مرض قند مفید است . از این ساقه ها به صورت جوشانده و دمكرده بیست در هزار مى توان استفاده كرد. شیره برگ و ساقه هاى جوان هوایى من در قولنج كبدى ، یرقان و سنگهاى صفراوى سودمند مى باشد.
آشامیدن جوشانده ى ساقه هاى زیرزمینى من براى پیچش شكم و زخم ها و التهابات مثانه و سختى ادرار و خرد كردن سنگهاى داخلى مفید مى باشد. این جوشانده در تبهاى شدید و بیمارى سل تجویز شده و بسیار نافع است ، ضماد ساقه زیرزمینى من جهت التیام زخمهاى تازه و ورمهاى گرم و جلوگیرى از آبریزش بینى تجویز شده است . ضماد خاكستر گیاه من جهت بند آوردن خون بواسیر و فرو بردن ورمها و بهبود زخم هاى چركى و خونى سودمند مى باشد.
بذر من نیز پیشاب آور بوده از قى و اسهال جلوگیرى مى كند و براى سنگهاى داخلى و التیام زخم ها و رفع التهابات نافع است . من براى كلیه ى امراض كه نتیجه كمى ترشح غدد داخلى باشد، مفید مى باشم و در بیماریهاى كبدى ، یرقان و نقرس مرا توصیه كرده اند. حساسیت هاى مزمن و اختلالات هاضمه و امراض جلدى با نوشیدن جوشانده ى من برطرف مى شوند. براى درمان برنشیت كهنه ، شیره ساقه مرا بگیرید و روزى سه قاشق چایخورى نوش ‍ جان كنید، شیره و ساقه و برگ تازه من خاصیت نرم كننده دارد و سرفه هاى پى در پى را معالجه مى كند و ضد ورم مى باشد. سى گرم از ساقه زیرزمینى خشك من در یك لیتر آب و هشت گرم ریشه شیرین بیان و مقدارى پوست لیمو براى كلیه اختلالات معدى ، یبوست و نفخ مفید است . حال براى اطلاع آن دسته از مترجمانى كه ((شین دان )) را علف هفت بند ترجمه كرده اند، اجازه فرمایید عنان سخن را بدست آن بسپارم .