-
ماهی پوزه خرگوشی
جامعتری از طریق دوستان در مورد این ماهی زیبا و دوست داشتنی در اختیار همگان قرار گیرد.
نام علمی این ماهی Myxocyprinus asiaticus بوده و نامهای چون Asian Sucker,Topsail suker,Rough fish ,sailfin shark و .... نیز به آن اطلاق میشود. نام اصلی این ماهی "کوسه ( شارک ) باله بلند چینی" است که البته لقب شارک بخاطر شباهت بسیار اندک آنها به کوسه ها به آنها داده شده است. پوزه خرگوشی یکی از انواع محافظت شده ماهیان می باشد چرا که نسل آن در حال انقراض می باشد. در آبهای معتدل رودخانه یانگ تزه زندگی میکند و بومی رودخانه ها و برکه هایی با آب خنک ( نه گرم ) است و باتوجه به همین امر باید حرکت ملایم آب و اکسیژن کافی در اختیار داشته باشد.این ماهی تغییرات دمای محیط بین 65 تا 82 درجه فارنهایت را بخوبی تحمل میکند و مانند بسیاری از ماهیان به تغییرات ناگهانی بویژه نیتراته شدن آب حساس می باشد. نظافت خوب ، بموقع و با دقت آکواریوم و بهمراه کمی آب تازه برایش بسیار مفید است. از تغییرات رنگ این ماهی نباید زیاد نگران شد. پوزه خرگوشی در مودهای مختلف گاهی روشن و درخشنده و گاهی تیره و کدر دیده میشود. از این ماهیان صلح جو انتظار تهاجم نمیرود. آنها زندگی ای کاملا اجتماعی دارند. البته میتوان آنها را به تنهایی نگهداری کرد اما بهتر است بصورت گروهی و به تعداد نگهداری شوند. آنها بطور طبیعی بدنبال یافتن غذا در حال جابجائی هستند و گاهی برای استراحت نیز نقل مکان می کنند. عموما در کف آب و در گوشه ها و یا کناره های آکواریوم ، راحت و لوده وار شنا میکنند. گاهی نیز کنار برگهای بلند گیاهان و یا بالای آکواریوم شنا میکنند تا اینکه چیزی موجب رانده شدن آنها به کف آب شود.نکته جالب توجه اینکه آنها در شب فعال نیستند و تقریبا بلافاصله بعد از تاریک شدن محیط به استراحت می پردازند. داشتن این ماهی به آکواریوم داران مبتدی توصیه نمیشود زیرا اندازه آنها در سن بلوغ بسیار بزرگ است. در طبیعت این ماهی تا اندازه 3 فوت (حدود یک متر) رشد میکند که البته در شرایط آکواریوم بندرت اتفاق می افتد.پوزه خرگوشی نسبت به طولش بدن بزرگی دارد و باله پشتی آن تا ارتفاع 2 فوت رشد میکند. خوشبختانه رشد آن کند است و به تجربه یکی از دوستان آنها در سال 2 اینچ رشد میکنند. برخی معتقدند این ماهی تا 25 سال عمر میکند.
فرم بدن و رنگبندی آن در هنگام بلوغ بطور اساسی تغییر میکند. به مرور زمان بندهای سفید رنگ روی بدنش را از دست میدهد.فرم کلی بدن آن از حالت گود و ژرف اولیه خود در دوران جوانی به فرم دراز و کشیده و استوانه ای شکل در دوران بلوغ تغییر می یابدو نیز باله ی پشتی آن بعد از بلوغ کوتاهتر از دوران جوانی میشود که یکی از تغییرات ناخوشایند در این ماهی بهنگام بلوغ می باشد. رنگهای حیرت آور و متضاد آن در زمینه ای قهوه ای محو شده است. ماهیان بزرگسال و مسن تر در کل کمی تیره تر بنظر میرسند که البته این به رژیم غذایی آنها نیز بستگی دارد. تغذیه آنها با میگو موجب زیاد شدن دانه های صورتی رنگ در بدن آنه نسبت به دانه های قرمز رنگ میشود. آنها از غذاهای متنوعی لذت می برند و میتوانید به آنها جلبکهای فرو رونده و یا غذاهای گیاهی بدهید گرچه این موضوع باید همراه با غذاهای زنده و یا منجمدی مانند کرمهای قرمز و میگو باشد.
همواره مراقب باشید در صورت غذا نخوردن بهنگام دادن غذا ، نیترات آب را چک کنید و در صورت نیاز آب تانک را عوض کرده و فقط از غذای زنده برای تغذیه آنها استفاده نمائید.
بدلیل خاستگاه معتدل ، رژیم غذایی و اندازه ی آنها شرایط نگهداری آنها شباهت زیادی به گلدفیش ها دارد و به راحتی میتوانند با گلدفیش ها نگهداری شوند. میتوان از استانداردهایی که برای گلدفیش ها موجود است استفاده کرد. یعنی 40 تا 120 لیتر فضا برای هر ماهی جوان . بسهولت میتوان در حوضچه های خارج از منزل و در دمای معتدل از آنها نگهداری کرد.
تقریبا اطلاعی در مورد تکثیر و پرورش آنها در دست نیست. در حقیقت عدم موفقیت مشخص بوسیله کارشناسان در این زمینه منسوب به یک شایعه در مورد عرضه جنس نر این ماهی به تنهایی ، توسط چینی ها به بازار می باشد.تخم ریزی آنها در طبیعت در دستجات و بعد از مهاجرت به آبهای آرامتر در تابستان و بسته به اندازه و نوع آنهاست که به روایتی هر ماهی ماده حدودا 50000 تخم میگذارد که بوسیله ماهی نر محافظت میشوند.
منبع : http://www.aquascapeonline.com
www.aftab.ir
-
