پیامک های دل شکسته

دوستان گلم شما در این پست میتونید پیامک های دل شکسته خودتون رو بنویسید
http://www.khayma.com/best-rest/S/dema.gif

پس از آن غروب رفتن
اولین طلوع من باش
من رسیدم رو به آخر
تو بیا شروع من باش

شبو از قصه جدا کن
چکه کن رو باور من
خط بکش رو جای پای
گریه های آخر من

اسمتو ببخش به لبهام
بی تو خالیه نفسهام
قد بکش تو باور من
زیر سایه بون دستام

خواب سبز رازقی باش
عاشق هميشگي باش
خسته ام از تلخی شب
تو طلوع زندگی باش

من پر از حرف سکوتم
خالیم رو به سقوطم
بی تو و آبی عشقت
تشنه ام کویر لوتم

نمیخوام آشفته باشم
آرزوی خفته باشم
تو نـذار آخـر قصه
حرفـمو نگفته باشم

عمر آن بود که در صحبت دلدارگذشت

حیف و صد حیف که آن دولتبیدار گذشت

آفتابی زد و ویرانۀ دل روشنکرد

لیک افسوس که زود از سردیوار گذشت

خیره شد چشم دل از جلوۀمستانۀ او

تا زدم چشم به هم مهلت دیدارگذشت

تو نگاهتو

تو نگاهمن

رنگ باورینمونده

دستزندگی

گرد حسرتی

روی چهره موننشونده

عجب عُمرا تمومشد

چه دور از هم حرومشد

چه خاطرات شیرینی که موند وناتموم شد

حالا روزگار، با این لطف وحال

می گذره خبرنداریم

جز سپیدی، موی تیرهمون

انگار که سحرنداریم

خط به خطفلک

روی گونهها

نقش رنج و غمکشیده

زندگی چنان ، اشکحسرتی

از دو چشم ماچکیده

من شکسته، توشکسته

از گذشت عمر وخسته

جای پای روزگار، روی گونه هانشسته

تو نگاهتو

تو نگاهمن

رنگ باورینمونده

دستزندگی

گرد حسرتی

روی چهره موننشونده

عجب عُمرا تمومشد

چه دور از هم حرومشد

چه خاطرات شیرینی که موند وناتموم شد

تصويري از آشفتگي، در قاب چشمان خودم

تركيب ناهمگوني از الحاد و ايمان خودم

انگيزه آغاز من، يك اتفاق ساده بود

با سادگي هم مي رسم، روزي به پايان خودم

با خط حيرت مي كشم، نقشي به پيشاني تو

با دست تهمت مي نهم، ننگي به دامان خودم

از ناتواني هاي خود، غرق خجالت مي شوم

در پيش تو، در پيش او، در پيش وجدان خودم

از چارچوب سادگي، بيرون نرفت انديشه ام

.محدوده كم وسعت ديوار زندان خودم

:icon_pf2 (11):

قلب مرا ميان غمت جا گذاشتي

تا درحريم غربت من پا گذاشتی

رفتي و در سكوت تماشا نموده ام

تنهايي ‌‌ِ مرا تو چه تنها گذاشتي

رفتي و سهم عشق براي دل تو بود

سهمي براي اين دلم آيا گذاشتي ؟

يك بغض كال، يك سبد از درد بي كسي

سهم من غريب كه اينجا گذاشتي

گفتي بهار مي رسد اما دروغ بود

در قلب من غمي چو اهورا گذاشتي

مجنون ديگري شدي و دشت پيش روت

من را ميان غصه چو ليلا گذاشتي

گفتي كه از بهشت نصيبي نبرده اي


آن را تمام گردن حوا گذاشتي

يك قطره اشك سهم من از روزگار شد
:icon_pf2 (11):
در لحظه اي كه پاي به دنيا گذاشتي

دستهای کوچکم را تا آسمان بالا می برم هر چه بیشتر سعی می کنم نمی شود او دور تر از من است آنقدر دور که آرزوی چهره ی زیبایش تنها در خواب های کودکانه ام بر آورده می شود اشک میریزم نه برای او می دانم که او حالا در بین گلبرگ های گل یاس غوطه آور است من برای خود اشک میریزم ...اشک میریزم ... آه حسرتم فلک را می شکافد ... تا به کی جدا از او در این خاک سرد باید گام بردارم و تنها دل خوش خاطرات زیبایمان و منتظر دیدار او در رویاهایم باشم ****
گاهی دلم تنگ می شود برای خودم


خداحافظ نگو وقتی........



هنوز درگیر چشماتم


خداحافظ نگو وقتی ........



تا هرجا باشی همراتم



تو اون گرمای خورشیدی



كه میره رو به خاموشی



نمیدونی چه قدر سخته



شب سرد فراموشی



شبی كه كوله بارت رو



میون گریه میبستی



یه احساسی به من میگفت



هنوز عاشقم هسی.......

-- i♥u`•.¸
-- i♥u`•.¸
--- i♥u`•.¸
--- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
----- i♥u`•.¸
----- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
----- i♥u`•.¸
----- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
--- i♥u`•.¸
--- i♥u`•.¸
-- i♥u`•.¸
-- i♥u`•.¸
- i♥u`•.¸
- i♥u`•.¸
- i♥u`•.¸
- i♥u`•.¸
-- i♥u`•.¸
-- i♥u`•.¸
--- i♥u`•.¸
--- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
----- i♥u`•.¸
----- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
----- i♥u`•.¸
----- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
--- i♥u`•.¸
--- i♥u`•.¸
-- i♥u`•.¸
-- i♥u`•.¸
- i♥u`•.¸
- i♥u`•.¸
- i♥u`•.¸
- i♥u`•.¸
-- i♥u`•.¸
-- i♥u`•.¸
--- i♥u`•.¸
--- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
----- i♥u`•.¸
----- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
----- i♥u`•.¸
----- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
--- i♥u`•.¸
--- i♥u`•.¸
-- i♥u`•.¸
-- i♥u`•.¸
- i♥u`•.¸
- i♥u`•.¸
- i♥u`•.¸
- i♥u`•.¸
-- i♥u`•.¸
-- i♥u`•.¸
--- i♥u`•.¸
--- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
---- i♥u`•.¸
----- i♥u`•.¸

تو کیستی که من اینگونه بی تابم؟ شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم.
تو چیستی که من از موج هر تبسم تو بسان قایق سرگشته روی گردابم!
تو در کدام سحر ،بر کدام اسب سپید تو را کدام خدا؟ تو از کدام جهان؟
تو در کدام کرانه ،تو از کدام صدف تو در کدام چمن، همره کدام نسیم؟
تو از کدام سبو؟ من از کجا سر راه تو آمدم ناگاه!
چه کرد با دل من آن نگاه شیرین آه! مدام پیش نگاهی ،مدام پیش نگاه!
کدام نشأه دویده ست از تو در تن من؟ که ذره های وجودم تو را که می بینند،
به رقص می آیند، سرود می خوانند! چه آرزوی محالی است زیستن با تو
مرا همین بگذارند یک سخن با تو؛
به من بگو که مرا از دهان شیر بگیر! به من بگو که برو در دهان شیر بمیر!
بگو برو جگر کوه قاف را بشکاف ! ستاره ها را از آسمان بیار به زیر؟
تو را به هر چه گویی تو، به دوستی سوگند هر آنچه از من بخواه، صبر مخواه.
که صبر ،راه درازی به مرگ پیوسته ست! تو آرزوی بلندی و، دست من کوتاه
تو دور دست امیدی و پای من خسته ست.
همه وجود تو مهر است و جان من محروم
چراغ چشم تو سبزست و راه من بسته ست.

قطار می رود
تو می روی
تمام ایستگاه می رود
و من چقدر ساده ام
که سال های سال/
در انتظار تو
کنار این قطار رفته ایستاده ام
و همچنان به نرده های ایستگاه رفته
تکیه داده ام!

باران قصیده واری
-غمناک -
آغاز کرده بود.
می خواند و باز می خواند
بغض هزار ساله دردش را انگار می گشود.
اندوه زاست زاری خاموش!
نا گفتنی است... اینهمه غم؟!
نا شنیدنی است!
پرسیدم این نوای حزین در عزای کیست؟
گفتند اگر تو نیز
از اوج بنگری
خواهی هزار بار از و تلخ تر گریست!

درخت با جنگل نغض می گوید

علف با صحرا

ستاره با کهکشان

و من با تو سخن می گویم

نامت را به من بگو

دستت را به من بده

حرفت را به من بگو

قلبت را به من بده

منم ریشه های تو را دریافته ام و

با لبانت برای همه لب ها سخن گفته ام

و دستهایت با دستان من آشناست

در خلوت روشن با تو گریسته ام

برای خاطر زندگانی......