-
جرأت داری، نخوان!
جرأت داری، نخوان!
http://www.senatorha.com/forum/image...09/01/2548.jpg
بسیاری از افراد هنگام رویارویی با مشکلات زندگی فاقد تواناییهای لازم برای مقابله با آنها هستند و همین عدم توانایی میتواند زمینهساز بسیاری از مشکلات و آسیبهای روانشناختی باشد اما در مقابل عده دیگری میتوانند از مشکلات و موانع موجود عبور کنند و از دیدگاه همه ما به افراد موفقی تبدیل شوند. روانشناسان با بررسی خصوصیات این افراد موفق به یک سری فرآیندهای مشابه دست یافتهاند که از آن به عنوان راهبردهای مقابلهای یا مهارتهای مقابله با تغییرات زندگی یاد میکنند و یکی از موثرترین این مهارتها، مهارت جرأتورزی است. در این باره با دکتر حسین اسعدی، روانشناس و عضو هیات علمی دانشگاه شیراز به گفتگو نشستهایم...
آقای دکتر! جرأتورزی یعنی چه؟
در یک جمله میتوان گفت جرأتورزی توانایی ابراز خود و ابراز حقوق خود بدون پایمال کردن حقوق دیگران است. با داشتن این مهارت افراد قادرند که اعتماد به نفس زیادی داشته باشند و موجب برانگیختن حس احترام دیگران شوند و در این شرایط است که تسلط بر موقعیتها و مشکلات روزمره تا حد زیادی آسان میشود البته جرأتورزی، جرأتمندی، ابراز وجود، قاطعیت و حتی مهارت نه گفتن تا حدودی مشابه هم هستند و همین معنی جرأتورزی را میدهند.
از کجا بفهمیم که فرد جرأتورزی هستیم یا نه؟
باید گفت افراد در مورد ابراز حقوقشان به چهار دسته تقسیم میشوند. گروه اول، افراد بیجرأت و منفعلی هستند. شاید ما در ظاهر، آنها را فروتن، از خود گذشته، مهربان و صبور ببینیم اما در باطن این افراد به دلیل اینکه به دیگران اجازه میدهند به راحتی حقوق و احساساتشان را نادیده بگیرند، همیشه ناراحت هستند و برای دفاع از حق خود جرأت حرف زدن و مقابله ندارند و به راحتی نظرات دیگران را میپذیرند. افراد پرخاشگر، گروه دوم را تشکیل میدهند. این گروه حقوق خود را به قیمت نادیده گرفتن حقوق دیگران به دست میآورند و در حقیقت جرأتمندی را با خشونت اشتباه گرفتهاند. افراد پرخاشگر بیجرأت در گروه سوم قرار میگیرند. این گروه از افراد به دلایل مختلف احساس خشم یا خصومت نسبت به دیگران را تحمل میکنند اما توانایی بیان آنها را ندارند و حتی نمیتوانند این احساسات را تحمل کنند و به همین دلیل از روشهای غیرمستقیم مثل لج کردن، کمکاری، قهر و گریه و... بهره میگیرند. درنهایت افراد جرأتورز گروه آخر را شامل میشوند. این افراد بدون پرخاشگری و یا استفاده از راههای غیرمستقیم ابراز هیجانات، تلاش میکنند تا حقوقشان را به دست بیاورند و به راحتی از این حق نمیگذرند. در عین حال، افکار و احساسات خود را صریح بیان میکنند و مورد اعتماد و منطقی هم هستند و اگر با نظر جمع مخالف باشند بدون هیچگونه بیاحترامی، نظرشان را میگویند. اگر شما این خصوصیات را دارید، پس میتوانید نتیجه بگیرید که فرد جرأتورزی هستید.
داشتن مهارت جرأتورزی چهقدر اهمیت دارد؟
همه ما در زندگی بارها و بارها در موقعیتی قرار گرفتهایم که با درخواست و تقاضای اطرافیان، موافق نبودهایم. مثلا یکی از آشنایان که با او رودربایستی داشتهایم به ما پیشنهاد شراکت کاری یا مثلا ازدواج داده است. مهارت جرأتورزی به ما کمک میکند که معقولانه این تقاضاها را رد کنیم و به جای بیان این جمله که «بگذارید بیشتر فکر کنم» از جمله «من با تمام احترامی که برای شما قایلم اما بنا به دلایلی با این موضوع مخالفم» استفاده کنیم و بیهوده فکرمان را مشغول نگه نداریم البته داشتن این مهارت در برخورد مناسب با مخالفت دیگران، جلوگیری از اعتراضهای پرخاشگرانه نابهجا، تقاضای معقول از دیگران و اعلام موضع خود در تصمیمهای جمعی (حتی اگر تنها مخالف جمع باشیم) نیز به دردمان میخورد.
آیا این مهارت میتواند در کنترل خشم هم به ما کمک کند؟
صد در صد. یکی از مهارتهای اساسی کنترل خشم همین جرأتورزی است. یعنی فرد جرأتمند نه خشم خود را فرو میخورد که بعدها به بغض و خشونت و کینه تبدیل شود و نه دست به پرخاشگری میزند که رفتارش پشیمانی در پی داشته باشد بلکه قادر خواهد بود در صورت بروز خشم و عصبانیت بدون استرس و رفتار اشتباه، قاطعانه رفتار کند و تصمیم نادرستی نگیرد و با کنترل عواطف و احساسات لحظهای، مدیریت شرایط را برعهده گیرد.
چگونه میتوانیم مهارت جرأتورزی را در خود تقویت کنیم؟
ابتدا باید از موضع خود مطمئن شویم یعنی مشخص کنیم که میخواهیم بله بگوییم یا خیر و اگر اطمینان نداریم، برای پاسخ دادن فکر کنیم و از فرد مقابل بخواهیم که موضوع را بیشتر برایمان روشن کند و در دادن پاسخ، تحت تاثیر اطرافیان قرار نگیریم. در عین حال در رفتارهای جرأتورزانه بدن باید راست باشد، سر به سمت بالا نگه داشته شود و رابطه چشمی مستقیم برقرار شود و در صدا و رفتار فرد، اطمینان و قاطعیت کاملا نمایان باشد و بعد موافقت یا مخالفت خود را با کمال احترام بیان کنیم.
تمرین جرأتورزی
فرض کنید دوستتان از شما تقاضا میکند که چند ساعتی اتومبیلتان را قرض بگیرد و شما مخالفید. اگر بخواهید جرأتمندانه رفتار کنید باید از جملهای استفاده کنید که سه بخش کلی دارد. بخش اول با کلمه «من» شروع میشود یعنی میگویید: «من میدانم که در این شرایط به اتومبیل من نیاز داری.» در بخش دوم، دلیل تصمیم خود را عنوان میکنید که باید کاملا واضح، روشن و کوتاه باشد: «من میدانم که در این شرایط به اتومبیل من نیاز داری اما من در طول روز واقعا به آن نیاز دارم.» بسیاری از افراد فکر میکنند بحث همین جا تمام میشود اما بخش آخر، اعلام قاطع تصمیم است یعنی بعد از پایان جمله باید بگویید: «متاسفم که نمیتوانم اتومبیلام را به تو قرض دهم.» فراموش نکنید که لحن شما باید بدون تعارف اما آرام و متین و مهربان باشد. معمولا افراد منطقی با یک یا دو بار شنیدن این جملات سه بخشی قانع میشوند البته گاهی نیز با افراد سمجی روبهرو میشوید که باید از تکنیکهای خاص مثل تکرار جمله گفته شده با قاطعیت بیشتر، ترک محیط (جرأتمندی فزاینده) و عوض کردن موضوع بحث استفاده کنید و یا حتی خود را به خنگی و نفهمیدن بزنید. اگر هم بعد از بیان جمله خود از طرف مقابل عبارت ناخوشایندی مثل «خیلی خودخواهی» را شنیدید، بهترین روش برای مقابله با این افراد سمج این جمله است: «اگر این کار خودخواهی است، پس من خودخواهم!»
شاید در فرهنگ ما یک فرد جرأتورز با یک فرد مغرور و حتی بیادب اشتباه گرفته شود اما اطرافیان با مشاهده رفتارهای جرأتمندانه مکرر فرد، مطمئنا شرایط را درک میکنند البته به شرطی که فرد در بیان جملات و رفتارهای جرأتمندانه، صحیح و منطقی عمل کند و این کار نیاز به آموزش و تمرین دارد.
