خواص برگ بو (Laurus nobilis
اين روزها در تهران به من برگ بو ميگويند ولي لغت نويسان فارسي مرا«باهشتان» قيد كردهاند. عربي من و با «غار گيلاسي» نبت دوري دارم. برگ من معطر است، درخت من بيش از هزار سال عمر ميكند، برگ مرا در حال حاضر در خيار شور مياندازند تا آن را خوشبو كرده و از فساد آن جلوگيري نمايد، ولي در گذشته برگ مرا در بستهاي انجير و خرما ميگذاشتند تا از كرم گذاشتن آنها جلوگيري كنم. درخت من بزرگ است و در عهد باستان يونانيان به آن خيلي احترام ميگذاشتند و شاخههاي آن را در اعياد و مراسم مذهبي در دست ميگرفتند و دانشمندان تاجي از آن درست كرده، بر روي سر ميگذاشتند، ميوه من به قدر فندق است و به فارسي به آن «دهمشت» گويند و روغني خوشبو دارد. درخت من در تهران و استانهاي شمال كاشته شده، فقط از برگ خوشبوي آن استفاده ميكنند.
برگ من بادشكن بوده، عرق را زياد ميكند. و چنانچه زياد خورده شود قي آور است. ضد تشنج بوده و عادت ماهانه زنان را باز ميكند. ميوه من قويتر از برگ من بوده، و اشتها را زياد ميكند، مقوي معده ميباشد و براي درمان برنشيت مزمن تجويز شده، از برگ و ميوه من پادزهر سموم، مخصوصا سموم غذايي است.
ماليدن ميوه من جهت درد اعصاب و رفع خستگي و كوفتگی و گر فتگي عضلات و باز كردن دهانه عروق مفيد است. چكاندن آب ساييده ميوه من در گوش جهت تسكين درد آن نافع است و صدا كردن گوش و سنگيني آن را از بين ميبرد.مضمضه جوشانده برگ من جهت تسكين درد دندان نافع است. مخلوطمن با عسل چه به صورت معجون و چه به صورت حب جهت سرفه كهنه و تنگ نفس مفيد است. روغن من قي آور، پيشاب آور و قاعده آور است. خوردن ميوه ميوه من جهت تحليل بادها و دل درد، قولج و امراض جگر و طحال سودمند ميباشد، و با عسل جهت زخم معده و روده تجويز شده است. ۱۰ گرم پوست من سنگهاي كليه و مثانه را خرد ميكند.
ضماد من با آرد جهت تسكين ضربان ورمهاي گرم و درد مفاصل سودمند ميباشد و ماليدن كوبيده من جهت ار بين رفتن لكههاي سياه صورت و كك و مك و رفع آثار جلدي مؤثر است. مقدار خوراك برگ من دو مثقال و مقدار خوراك ميوه من يك مثقال است. زياده روي در خوردن آنها ايجاد قي مينمايد.
اجازه فرماييد «غار گيلاسي» خود را خدمت شما معرفي كند.
غار گيلاسي - در مازندران و نور و كجو به من جل و جله، در لاهيجان جلي، در گيلان و طوالش چرم ليوه و در آستارا چرم گيله گويند.
زادگاه اوليه من نواحي غرب آسيا، مخصوصا ايران و قفاز است. در ايران، در آستارا تا بهشهر، در مازندران و نور و كجور به من جل و جله، در لاهيجان جلي، در گيلان و طوالش چرم ليوه و در آستارا چرم گويند.
زادگاه اوليه من نواحي غرب آسيا، مخصوصا ايران و قفقاز است. در ايران، در آستارا تا بهشهر، در جنگلها ميرويم و امروزه بيشتر مرا در امريكا و اروپا كاشتهاند. من از خانواده غار ميباشم، و اعراب به من «غار الكرزي» و كرزز الغار گويند. برگ من در حالت بازه بي بو است، ولي در اثر مالش دست و جويدن بويي شبيه به بوي روغن بادام تلخ ميدهد.
طعم برگهاي من تلخ است، در داروخانهها و كار خانجات داروسازي آب مقطر برگ من مصرف جاري دارد. آب مقطر من زود فاسد ميشود، به اين جهت توصيه شده است كه آن را هميشه در شيشههاي رنگين و در محل تاريك و خنك نگاهداري كرده، و كوشش نمايند كه سر شيشه خالي نباشد، آب مقطر من به شرطي در داروسازي قابل مصرف است كه 10 گرم درصد اسيد سيانيدريك داشته باشد. در بعضي از داروخانهها آب مقطر مرا بطور تقلبي از شتشوي روغن بادام تلخ در آب به دست ميآورند. آب مقطر برگ من ضد تشنج و درمان سرفه است و براي تنگ نفس، سياه سرفه، التهابات دردناك معده و روده استفراغ و بي خوابي تجويز ميشود و دمكرده برگهاي من براي تسكين دردهاي عصبي، سياتيك به كار ميرود، ضماد آن براي رفع كوفتگي عضلات، ورمهاي سطحي، پوست وخارش جلدی به کار میرود .
