شيوه هاي مقابله با امواج تلفن همراه
همان طور كه م يدانيد، گوشي هاي تلفن همراه به شبكه اپراتور متصل هستند، به همين دليل همواره در حال ارسال و دريافت سيگنال هاي ارتباطي اند. ارسال
و دريافت اين سيگنال ها از طريق امواج و تشعشعات راديويي صورت مي گيرد؛ امواجي كه داراي ميدان الكتريكي و مغناطيسي است.
اوايل پيدايش اين فناوري، دانشمندان بر اين عقيده بودند كه اين امواج به علت غيريونيزه بودن، هيچ ضرري براي سلامت ندارند. تشعشعات يونيزه، مانند
امواج اشعه ايكس و امواج هسته اي براي سلامت مضر هستند. سوالي كه ممكن است براي شما پيش آيد، اين است كه چه چيزي باعث شده امواج مضر گوشي هاي
تلفن همراه و ارتباط آنها با سرطان مورد بحث قرار گيرد؟ گوشي هاي موبايل به اندازه اي همه گير شده اند كه حتي كمترين احتمال مضر بودن آن را بايد با جديت
تمام بررسي كرد. متاسفانه محققان هنوز درباره اين موضوع به نتيجه نهايي نرسيده اند. بعد از تحقيقات فراوان كه بعضي از آنها حدود 20 سال است ادامه يافته، هنوز
مدركي پيدا نشده است كه ارتباط مستقيمي بين امواج الكترومغناطيس ساطع شده از گوشي همراه و سرطان را اثبات كند. با اين حال، به گفته محققان، تاثير قرار
گرفتن در معرض امواج الكترومغناطيسي آن هم زمان طولاني، مدت ها بعد مشهود م يشود. به عبارت ديگر،
ممكن است اين امواج تأثيرات مضرشان را روي ما بگذارند اما تا سال ها متوجه آن نشويم. در كل، هر گونه اثري كه تشعشعات مايكرويو، مانند
امواج ساطع شده از گوشي هاي تلفن همراه، بر انسان ميگذارد، از نوع گرمايي است. گرماي اين تشعشعات از امواج راديويي به وجود مي آيد كه مي تواند در بافت هاي
زيستي نفوذ كند كه در واقع با گرم شدن عادي بدن كاملا متفاوت است. بدن انسان قادر به خنك كردن بعضي از اعضايي كه در معرض تشعشعات تلفن همراه
قرار م يگيرد، نيست. در حالت عادي، وقتي عضوي از بدن بيش از حد گرم شود، مغز دستور م يدهد خون بيشتري به آن قسمت فرستاده شود تا گرماي اضافي
را كنترل كند. اما نقاطي از بدن، مانند قرنيه چشم را نميتوان به صورت عادي خنك كرد. به همين دليل، قرار دادن اين نقاط در معرض گرما بشدت خطرناك
است.
صرفا به خاطر اين كه دليل و مدرك معتبري براي اثبات ارتباط مستقيم بين امواج تلفن همراه و سرطان وجود ندارد، نبايد بي احتياط از كنار اين موضوع بگذريم.
حتي سازمان هاي متعددي در سراسر دنيا استاندارد هايي براي ميزان امواج مضر گوشي هاي تلفن همراه تهيه كرده اند و سازندگان اين گوشي ها موظفند آنها را رعايت
كنند. واضح است كه ما قسمتي از امواج ساطع شده از گوشي را جذب مي كنيم. اينجاست كه مفهومي به نام ميزان جذب ثابت (sar) مطرح مي شود. در واقع sar
ميزان جذب امواج ساطع شده از گوشي تلفن همراه را وقتي در فركانس خاصي از ميدان الكترومغناطيسي قرار مي گيرد، انداز هگيري مي كند.
تعريف آن به صورت مقدار توان جذب شده بر جرم بافت بوده و واحد آن وات بر كيلوگرم است. در آمريكا،كميسيون ارتباطات فدرال محدوده sar را 1.6 وات
بر كيلوگرم مشخص كرده كه با توجه به يك گرم از بافت سر در نظر گرفته شده است. در اروپا، اين عدد2 وات بر كيلوگرم و با توجه به 10 گرم از بافت در نظر
گرفته شده است. به همين دليل، وقتي مقادير sar را با يكديگر مقايسه م يكنيد، بايد هريك از مقاديرآمريكايي و اروپايي را با يكديگر مقايسه كنيد.
در نتيجه، هرچه مقدار sar يك گوشي كمتر باشد، بهتر است. اما كمتر بودن مقدار sar یک گوشي، لزوما اين معني را نم يدهد كه اين گوشي
تهديدي براي سلامت كاربر نيست. اما در كل، وجود داشتن اين استاندارد ها و محدوديت هاي مقادير sar باعث آرامش خاطر دارندگان گوشي هاي تلفن همراه
م يشود. با اين حال هنوز اين استاندارد ها به اندازه كافي سختگيرانه نيست و دستگاه هاي بي سيم توليد شده ممكن است براي سلامت مضر باشند.
هدف از مطالب ارائه شده اين است كه اگرچه دليل چنداني براي نگراني از امواج تلفن همراه وجود ندارد، اما براي جلوگيري از خطرات احتمالي بايد بيشتر احتياط
كرده و از مشكلات احتمالي پيشگيري كنيد.
