در خیالم خانه ای ساختم از عشق
که پنجره هایش بوی سادگی می دهد
و ساحل لحظه هایش به رنگ آسمان است
نمی دانم دلتنگ باشم یا نه
ولی من قطعه ای از تنهائیم را آرام آرام
در این کوچه جا میگذارم
خانه عشق من جایگاهی است
که بعضی ترانه هایم را با صدای
قدم های باران می شکند
و بهار هر روز تکرار میشود
سهم من از این کوچه
به تماشا نشستن ستاره هاست.
