دنیا

دنیا” ، بازی‌هایت را سرم در آوردی…

گرفتنی‌ها را گرفتی‌…

دادنی‌ها را ” ندادی “…

حسرت‌ها را کاشتی…

زخم‌ها را زدی …

دیگر بس است…

چیزی نمانده …

بگذار آسوده بخوابم …

محتاج یک خواب بی‌ بیدارم!