قشنگ كوچك

گفت : كسي دوستم ندارد. مي داني چقدر سخت است اين كه كسي دوستت نداشته باشد؟ تو براي دوست داشتن بود كه جهان را ساختي . حتي تو هم

بدون دوست داشتن... !

خدا هيچ نگفت.

گفت : به پاهايم نگاه كن ! ببين چقدر چندش آور است . چشم ها را آزار مي دهم. دنيا را كثيف مي كنم. آدم هايت از من مي ترسند. مرا مي كشند براي

اينكه زشتم. زشتي جرم من است.

خدا هيچ نگفت.

گفت: اين دنيا فقط مال قشنگ هاست.مال گل ها و پروانه ها، مال قاصدك ها، مال من نيست.

خدا گفت: چرا مال تو هم هست.

دوست داشتن يك گل ، دوست داشتن يك پروانه يا قاصدك كار چندان سختي نيست . اما دوست داشتن يك سوس ك، دوست داشتن تو كاري

دشوار است.

دوست داشتن كاري است آموختني و همه رنج آموختن را نم يبرند. ببخش كسي را كه تو را دوست ندارد . زيرا كه هنوز مؤمن نيست . زيرا كه

هنوز دوست داشتن را نياموخته. او ابتداي راه است. مؤمن دوست دارد . همه را دوست دارد . زيرا همه از من است . و من زيبايم .

من زيبائيم ، چش م هاي مؤمن جز زيبا نمي بينند. زشتي در چشم هاست . در اين دايره هرچه كه هست ، نيكوست. آن كه بين آفريده هاي من خط كشيد

شيطان بود. شيطان مسئول فاصله هاست. حالا قشنگ كوچكم! نزديك تر بيا و غمگين نباش.

قشنگ كوچك حرفي نزد و ديگر هيچگاه نينديشيد كه نازيباست.

عرفان نظرآهاري