اشتباهات انسان در ابتدا رهگذرند، سپس میهمان میشوند و بعد صحابخانه!
.
.
.
ما
همواره کارهای احمقانه ی را که انجام داده ایم به نام تجربه به رخ دیگران میکشیم
.
.
.
فقط با دوست میتوان قهر کرد، غریبه ها ناز ما را نمیکشند
.
.
.
تجربیات یک انسان شکست خورده با ارزش تر از موفقیت های یک انسان بی تجربه است
.
.
.
خطاها همیشه در همسایگی حقیقت زندگی میکنند، به همین دلیل فریبمان میدهند
.
.
.
قطعا خاک و کود نیاز است تا گل سرخ بروید، اما گل سرخ نه خاک است و نه کود!!!
.
.
.
برگ در انتهای زوال میافتد و میوه در انتهای کمال، بنگر که چگونه میافتی چون برگی زرد یا سیبی سرخ
.
.
.
مردم اشتباهات زندگی خود را روی هم میریزند و از آنها غولی بوجود میآورند که نامش تقدیر است! جالبه
.
.
.
همیشه پس از گریه های عمیق، روح ها لبخند میزنند، درست همچون رنگین کمان، که لبخند آسمان پس از باران است
.
.
.
بگو ای دل در این فردا چه داری، چه میخواهی که در این صحرا بکاری، چه فرقی داشت امروز، دیروز ، که یک عمر است فردا میشماری؟
.
.
.
هرگز هنگام گام برداشتن به سوی آرمان بزرگ ، نگاهت به آنانی که دستمزد خویش را پیشاپیش می خواهند نباشد ! تنها به توانایی های خود اندیشه کن.شاید نشود به گذشته برگشت و یک آغاز زیبا ساختولی میشود هم اکنون آغاز کرد و یک پایان زیبا ساخت
