همه ذرات جان پیوسته با دوست / همه اندیشه ام اندیشه اوست
نمی بینم به غیر از دوست اینجا / خدابا این منم یا اوست اینجا . . . ؟
* * * * * * * * * * * * * * * * *
باغبانی پیرم ، که به غیر از گلها از همه دلگیرم
کوله ام غرق غم است ، آدم خوب کم است
عده ای بی خبرند ، عده ای کور و کرند
اندکی هم پکرند و میان رفقا ، عده ای همچو شما تاج سرند!
* * * * * * * * * * * * * * * * *
از خدا خواهم نبخشاید تو را / این چه رسم دوستی باید تو را
تو که می دانی در قلب منی / این همه دوری و بی مهری چرا ؟
* * * * * * * * * * * * * * * * *
رفاقت بار سنگینی ست !
کسی بر دوش میگیرد که یک دنیا “وفا” دارد …
* * * * * * * * * * * * * * * * *
خیلی حس قشنگیه وقتی یه دوست فاب داشته باشی که همیشه حواسش بهت باشه ، به یادت باشه ، نگرانت بشه و دوست داشته باشه …
* * * * * * * * * * * * * * * * *
زندگی با همه تلخیاش یه درس خوب بهم داد اونم اینه که رفیق اونی نیست که باهاش خوشی ، رفیق اونیه که بدون اون داغونی !
* * * * * * * * * * * * * * * * *
به سلامتی اون رفیقی که یه روز میاد سر خاکم اما نمی تونم جلو پاش پاشم …
اما خیالم راحته که خاک زیر پاشم !
* * * * * * * * * * * * * * * * *
خاک دل را حکم کردم تا بدانی ای رفیق
در قمار با تو بودن هستی أم را میدهم
* * * * * * * * * * * * * * * * *
دوست واقعی مثل صبح میمونه، نمیشه تموم روز داشتش ولی مطمئن هستی که فردا، روز بعد، هفته بعد، سال بعد و تا ابد هست !
* * * * * * * * * * * * * * * * *
قحطی رفیق می آید نه هفت سال بلکه هفتصد سال !
در سیلوی قلبم ذخیره و پنهانت می کنم ، بگو کنعانیان منتظر نباشند !
تقسیم شدنی نیستی حتی اگر یعقوب بیاید !
* * * * * * * * * * * * * * * * *
رفاقت غروبی بی پایان است که خورشید در حسرت آن تا ابد می سوزد…
* * * * * * * * * * * * * * * * *
فدای رفیقی که روز قیامت ، زمین از سنگینی معرفتش شکایت داره …
* * * * * * * * * * * * * * * * *
گلی دارم به دور از دیدگانم
ولی مخفی میان قلب و جانم
که گهگاهی کند یادی ز خاکش
فدای آن رفیق و قلب پاکش
* * * * * * * * * * * * * * * * *
ارزش دوست برایم به قدری است که پلی برای عبورش شوم ، حتی اگر لحظه ای به زیر پایش نگاه نکند؛………
