شبیه برگ پاییزی پس از تو قسمت بادم
خداحافظ ولی هرگز نخواهی رفت از یادم
خداحافظ و این یعنی در اندوه تو می میرم
در این تنهای مطلق که می بندد به زنجیرم
و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد
و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد
چگونه بگذرم از عشق،از دلبستگی هایم؟
چگونه می روی با آنکه می دانی چه تنهایم؟
خداحافظ،تو ای هم پای شب های غزل خوانی
خداحافظ،به پایان آمد این دیدار پنهانی
خداحافظ،بدون تو گمان کردی که می مانم؟!
خداحافظ،بدون من یقین دارم که می مانی!!!
