نمایش نسخه قابل چاپ
شب دریایی
چه شب زیبایی است
« شبی تاریك
شبی یكدست»
زورقم در دل آب
آرام می غلتد
می تراود مهتاب
زورقم دردل آب
زیر بارش باران نور
می درخشد
آب آیینه شده
زورقم می غلتد
هر دو پارو در آب
با صدایی آرام
آینه را می شكنند
بی صدا می شكنند
ماه می خندد وباز
آینه ها می سازد ...
می روم اخر شبی
از پیش چشمان تاریك شما
می روم تا اشك خویش را
گوشه ای خاكش كنم
دور از چشمان بیمار شما
می روم اخر شبی تا كه رسوایم شوید
می روم تا شاید شبی
همچو من شیدا شوید
می روم تا اواز راز خویش را من سر دهم
می روم تا یادتان را
در جام زهری جا نهم
می روم در گوشه ای پنهان ز خلق و ننگ و نام
در پی بوییدن قطره ای ازكوی یار
یا كه شاید بوسه ای بر خاك پاك
آمدم من میروم... میروم تا گم شوم
میروم تا فارغ از این همه مردم شوم.
یاعلی. ...
شاید نَمی باران ،
راه بی انتهاست .
سوار بر بال خیال ،
بی توجه به تمام گفته ها ،
دست هایت را در دست می گیرم ،
تا به سوی معیادگاه خود پرواز كنیم .
تا بی كران ، تا بی نهایت .
آری اینچنین تمام لحظه هایم با تو سپری می شود .
آه چقدر دورم از تو .
این چه سرنوشت تلخیست ،
كه حقیقت را تاریك برایم جلوه می دهد .
شاید ، شاید فردایی باشد ؟
تا بتوانم به احساسم دروغ تازه ایی در خیال بگویم
،
تا با تو بودن را در كنار تو عشق ترجمه كنم . ...
قلب من تاریك است
سپیده در هنگامه نور
كشیدصبح در آغوش
آسمان همه را می داند
تاریكی ،نور ، سپیدی ، احساس
میزبان من است
می گویمآسمان را
حس خوبیست پرواز
ابرهایی سیاه
آسمانی پر ابر
قبلا آسمان آبی بود؟!
از من دلگیر است
آسمان آبی
باید بزدایم از دل
ابر های سیاه
می گویم به خدا
تا بارانی بیاید امروز
نمو اند ابری
بر من ببارد
هستهر چه تاریكی
قلب من به تاریكی عادت دارد
اما
نیستآسمان این طور
آسمان همه نور است و امید
چه قدر زیبا است
آسمانی بی ابر ...
تمام ستارگان بی فروغ
شاید پرفروغ این آسمان بی ستاره
شاید پرستاره ی زندگانی روشن
شاید تاریك من
یادآور چشمهای توست
یادآور خاطراتت
درآن دیدار كوتاهمان
در آن اولینو شاید آخرین دیدارمان
دیدار دست هایت با دستهایم
و چشمان پرنور و شاید التماس آمیز آن گربه
بر احساس گرم من شاید سرد تو
در آن اولینو اخرین زمستان
اولینو شاید آخرین زمستانمان ..
دلم شکسته امشب
نای نفس ندارم
غمم رحمی نداره
مردمو کس ندارم
سرد تنم ولیکن
چه داغ اشک چشمام
خدا کجا نشستی
تو هم گذاشتی تنهام؟
داغ تنم ولیکن
یخ زده مرده قلبم
دیگه تپش نداره
شکست بلور قلبم
رسم زمونه این شد
عاشق تنها میمونه
لعنت به هرچی عشقه
عاشق تنها میمیره
خنجری که تو قلبه
یه آشنا فرو کرد
نه دشمنه نه جانی
همون که عاشقم کرد
دیگه حرفی ندارم
رنگی به رو ندارم
خدا کجا نشستی
نگو تورم ندارم ...
الهی مرگ من می رسد روزیی ............ می دانم
پایان می یابد این عمـر دو روزه ............ می دانم
می رسد روز رسیدن به تـــــــو ............ می دانم
روز رسیدن به اعـمالم نزد تــــو ............ می دانم
آنجا دگر اشک هایم ثـمر ندارد ............ می دانم
ناله و شــــیون اثــــــــــر نـدارد ............. می دانم
عـذاب گنـاهـانـم را می بـیـنـم ............. می دانم
زجـــر بی تو بودن را میکـشـم ............. می دانم
الهی، پس چرا این چنین گمراهم ........... نمی دانم
تنها دیوانۀ توام ، می بخشی م ...
همه شب همه روز
فکر اینم
نکنه بــری و تـنـهــــــام بـزاری
نکنه رو قــــلب شـکـسـتم پـا بـذاری
نکنه شبام رو با سیل اشکام ویرون بکنی
نکنه این رگ های خسته رو بی خون بکنی
نکنه از من بخوای دیگه فکر چشمات رو نکنم
نکنه یه روز بگی تو شبام با عکسات حرف نزنم
نکنه یه شب برسه که با حرفام خنده رو لبهات نشینه
نکنه یه روز آرزو کنی غــــم رو وجـــــودم بـشـیـنـه
نکنه ازمن رو برگردونی و بگی دیگه کاری نداری؟
نکنه نـــ� ...
یک لاله درحال نمازش گریه می کرد
هررکعتی درخواب نازش گریه می کرد
یک شاخه تسبیح سفیددرزیرباران
درلابه لای جانمازش گریه می کرد
بالحن شیرین شهادت خنده می زد
مردی که باآهنگ سازش گریه می کرد... ...
یک لاله درحال نمازش گریه می کرد
هررکعتی درخواب نازش گریه می کرد
یک شاخه تسبیح سفیددرزیرباران
درلابه لای جانمازش گریه می کرد
بالحن شیرین شهادت خنده می زد
مردی که باآهنگ سازش گریه می کرد...