نمایش نسخه قابل چاپ
تو هم منو تنها بذار که تنهایی عادتمه
تو چشم من نگاه نکن که غرق اشک و ماتمه
بازی گرفتی عشقمو اینم یه جور شکنجته
کاش یه دروغ ساده بود اما همش حقیقته
یه نگاه پشت سرت کن یه نفر داره میمیره
یکی که با خاطراتت تا خود صبح گوشه گیره
یه نگاه پشت سرت کن یکمی فکر منم باش
توی این لحظه ی آخر شاهد جون کندم باش
یادت میاد شبایی که همدم تنهاییت بودم
خودت میگفتی اولین عشق تو زندگیت بودم
اما حالا چطور شده که پا رو قبلم میذاری
میگم فقط با تو خوشم میگی لیاقت نداری
یکی بــــــــود یکی نبود داستـــــــــان زندگی ماست
همــیشـــہهــین بوده یکی بوده ویکی نبــــوده ، برایم مبهم اســـت که چرا دراذهان شرقی مان باهم بودن وباهم سـاختن نمیگنجد وبـــرای بودن یکی،بــــایددیگرے
نباشدهیـــــــچ قصـــہ گویینیست که داستانش اینــــگونه آغازشودکــه یکی بود دیـــــگرےهم بود؛همـــہ با هم بــــــودند؛ومااســـــیرا ین قصــــــــــہ ے کهـــن براے بــــودن یــــکی،دیـــگرے رانیــــست میکنــــیم،انــــگارکــــ ـــــــه هیچکــــس نمیـــــداند،جزمـــــــــ ــاوهیچکـــــــسنمیفـــهمدجـــــــــزما،وخلاصــــــ ــــــہ ے کــــــــــلام آنـــکس کهنمیـــــــداند ونمیفهمـــــدارزشـــی نــــــــــــدارد حتـــــــی بــــــــــراےزیــــــستن؛ومتاسفـــــــ انــــہ ایــــن هـنرے اســــت کـــــــــہآ نــــــــراخـــــــوب آمـــــوخــــتـــہ ایم هنـــــــــر:
بــــــــــــــــــــــــ ـــودن یــــــــــــــکی
ونـــــــــبــــــــــــــ ــودندیـگرے
اگه بگم که قول میدم تا همیشه باهات باشماگه بگم که حاضرم فدای اون چشات بشم
اگه بگم تو اسمون عشق من فقط تویی
اگه بگم بهونه هر نفسم فقط تویی
اگه بگم قلبمو من نذر نگاهت میکنم
اگه بگم زندگیمو بذر بهارت میکنم
اگه بگم ماه منی هر نفس راه منی
اگه بگم بال منی لحظه پرواز منی
میشی برام خاطره ی قشنگ لحظه وصال
میشی برام باغبون میوه های تشنه وکال
میشی برام ماه شبای بی سحر
میشی برام ستاره ی راه سفر
ولی بدون هرجا باشی یا نباشی مال منی
بدون اگر برای من هم نباشی عشق منی
می گن چرا انقدرتحت فشارش گذاشتی ؟ سکوت می کنم می گن چرا نمی ذاری هرکاری که می خواد بکنه ؟ سکوت می کنم
می گن چرا اگر بهت توجه نکنه ازش دلخور می شی ؟ سکوت میکنم
می گن چرا وقتی می ره با یکی دیگه اشک می ریزی ؟ سکوت می کنم
می گن چرا تمام لحظه هات رو در حسرت با اون بودن خراب می کنی ؟ سکوت می کنم
می گن چرا همش به یاد خاطرات قدیمیت غصه می خوری ؟ سکوت می کنم
می گن چرا همه ی کارهاشو زیر نظرداری ؟ سکوت می کنم
می گن چرا در حسرت دیدنشی در صورتی که می دونی ناراحتت می کنه ؟ سکوت می کنم
می گن چرا از عالم بریدی چسبیدی به کسی که برات از یه نفرم نمی گذره ؟ سکوت میکنم
می گن چرا حاضر نیستی به کسی نه بگی که دلت رو همیشه می شکنه ؟ سکوت می کنم
می گن چرا واسش هر کاری می کنی در حالی که می دونی فراموش کاره ؟ سکوت می کنم
می گن چرا در برابر توهین و تمسخرش سکوت می کنی چرا ؟ چرا ؟ چرا ؟
فریاد می زنم
چون دوسش داشتم........
چه قدر سخته تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید
و به جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داد زل بزنی و
به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی ، حس کنی هنوزم دوسش داری
چه قدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش
همه وجودت له شده ….
چه قدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی
اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی….
چه قدر سخته وقتی
پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی
تا نفهمه هنوزم دوسش داری …….
چه قدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگری ببینی
و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت آروم زیر لب
بگی : گل من باغچه نو مبارک
آن لحظه که دلتنگ یارم می شوم
خود به خود هوس باران را می کنم.
آن لحظه که اشک از چشمانم سرازیر می شود
هوس یک کوچه تنها را می کنم
آن لحظه است که دلم می خواهد تنهایی در زیر باران بدون هیچ چتر و سر پناهی قدم بزنم
قدم بزنم تا خیس خیس شوم ، خیس تر از قطره های باران…. خیس تر از آسمان و درختان
آن لحظه که خیس خیس می شوم ، دلم می خواهد باز زیر باران بمانم ،
دلم نمی خواهد باران قطع شود.
دلم می خواهد همچو آسمان که بغضش را خالی می کند ، خالی شوم ،
از دلتنگی ها ، از این شب پر از تنهایی
تنها صدای قطره های باران را می شنوم ، اشک می ریزم ، و آرزوی یارم را می کنم
دلم می خواهد آسمان با اشکهایش سیل به پا کند
لحظه ای که آرام آرام می شوم
و دیگر تنهایی را احساس نمی کنم ، چون باران در کنارم است.
باران مرا آرام می کند ، مرا از غصه ها و دلتنگی ها رها می کند و به آرزوهایم نزدیک می کند
آن دم که باران می بارید ، بغض غریبی گلویم را گرفته بود ،
دلم می خواست همچو آسمان که صدای رعدش پنجره های خاموش را می لرزاند فریاد بزنم ،
فریاد بزنم تا یارم هر جای دنیاست صدای مرا بشنود.
صدای کسی که خسته و دلشکسته با چشمان خیس و دلی عاشق در زیر باران قدم می زند ،
تنهایی در کوچه های سرد و خالی…
کجایی ای یار من ؟
کجایی که جایت در کنارم خالی است.
در این شب بارانی تو را می خواهم ،
به خدا جایت خالی خالی است.
کاش صدایت همچو صدای قطره های باران در گوشم زمزمه می شد
تو بودی شبی عاشقانه را با هم داشتیم ،
تو که نیستی منی که همان مرد تنها می باشم قصه ای غمگین را در این شب بارانی خواهم داشت.
قصه مرد تنها در یک شب بارانی ،
شبی که احساس می کنم بیشتر از همیشه عاشقم.
آری آن شب آموختم که باران بهترین سر پناه من برای رفع دلتنگی هایم است.
ما که رفتیم ولی یادت باشه دیوونه بودیم
واسه تو یه عمر اسیر تو این کنج خونه بودیم
ما که رفتیم ولی این رسم وفاداری نبود
قصه ی چشم تو واسه ما تکراری نبود
ما که رفتیم حالا تو میمونی و عشق جدید
میدونم چند روز دیگه میشنوم جدا شدید
ما که رفتیم ولی مزد دستای ما این نبود
دل ما لایق اینکه بندازیش زمین نبود
ما که رفتیم ولیکن قدر تو دونسته بودیم
بیشترم خواسته بودیم ولی نتونسته بودیم
ما که رفتیم ولی دل ندادیم به عشق کاغذی
لااقل میومدی پیشم واسه خداحافظی...
هر کی اومد تو زندگیم..میبردمش تا آسمون
امروز میشد رفیق راه..فردا واسم بلای جون
نمیشه قلب عاشقو..بدست هر کسی سپرد
نمیدونم بد میاورد..یا چوب سادگیشو خورد
…هر چی که به سرم اومد..تقصیر هیچکسی نبود
هر چی که بود پای خودم..تو قصه هام کسی نبود
هیچکسی عاشقم نشد..هیشکی سراغم نیومد
جواب کار خودمه..هر چی بلا سرم اومد
تقصر هیچ کسی نبود..هر چی که بود به پای من
فقط تو بعد از این نیا..میون لحظه های من
رفاقتت مال خودت..منت نزار روی سرم
این قصه ها تموم شده..دیگه نیا دورو برم
کنارم که نیستی همه چی سراب ِ
پر از بغض ِ دنیام ، نفسهام عذاب ِ
تو حبس ِ سکوتم پر از هق هق و درد
ببین درد ِ دوریت با این دل چه ها کرد
کنارم که نیستی پر از اشک ِ چشمام
همون حس ِ تلخی که هیچوقت نمیخوام
یه کابوس ِ لحظم بدون ِ حضورت
شده خون ِ رگهام همۀ وجودت
من ِ تشنه آخر از عشقت میمیرم
تو باشی با عشق ِ تو آروم میگیرم
تو هستی که قلبم پر از عشق و شور ِ
بدونِ تو نبض از دلم خیلی دور ِ
کنار تو بودن یه حس ِ دوبارس
مث ِ لحظه هایی که غرق ِ ترانه س
کنارم بمون تا نفس یاورم شه
تو آغوش ِ تو بودن بازم باورم شه
کنارم که نیستی همه چی سراب ِ
پر از بغض ِ دنیام ، نفسهام عذاب ِ
تو حبس ِ سکوتم پر از هق هق و درد
ببین درد ِ دوریت با این دل چه ها کرد
کنارم که نیستی پر از اشک ِ چشمام
همون حس ِ تلخی که هیچوقت نمیخوام
یه کابوس ِ لحظم بدون ِ حضورت
شده خون ِ رگهام همۀ وجودت
من ِ تشنه آخر از عشقت میمیرم
تو باشی با عشق ِ تو آروم میگیرم
تو هستی که قلبم پر از عشق و شور ِ
بدونِ تو نبض از دلم خیلی دور ِ
کنار تو بودن یه حس ِ دوبارس
مث ِ لحظه هایی که غرق ِ ترانه س
کنارم بمون تا نفس یاورم شه
تو آغوش ِ تو بودن بازم باورم شه