♥●•٠·˙بــــهترین اشعارونثـــــــرهای عاشقانه♥●•٠·˙

دوبارهـ عِـشقــــ مَمنوعــ مےشود

مَمنوعــ تــــَر از میـوهـ ے پـاک و بهـشتے خُــدآ

مَگر مے توانــ پنهانــ کرد گونهــ هاے گلگونــ از عِشقــ را
و یا رنگ پـریدگے حـاصلـــ از دلتنگے را ...؟!!!

یکــ گـوےِ کوچکـ مـرا بَســ است براےِ با " تــُـو " بودنـــ ...

روزهاے ِ سردے خواهیمـــ داشتـ

اما چِـــ باکــ ..؟؟!!
یکـ شالــ گردنــ براے ِ" مــَـنــ و تــُــو "کافے ستــ

وَقتے قــَرار استـ شانهــ بــِ شانهـــ ے همـــ قدمـــ برداریمـــ ...
مَـن جـز " تــُــــــو " بـا هیچـــ کسے" مـا " نخواهمــ شـُد.

کوتـاهـــ اما دِلنشینـ

راضیــ اَمـــ .
دَستـــ دَر دَستـــ تـــُــو پَرسهـــ زَدنــ دَر خیـابـانــــ ــها ،

قــَـدمــ بـــِـ قـَــدمــ بـَـنـاےِ آیندـهــ مانـــ را ساختنـــ ...
خــُــدآ ــهَـمـ از این عـِشقــــ چَشــمــ بـَــر نمےدارد

وَقتے بـــوے بــودنـتــ کِنارمــــ هَــستـــــ ...

مے گـــَـــن دُعـــــآ ســَــرنــِــوِشــــتــــ ـ ِ آدَمــــآ‌ رو تـــَـــغـــییــ ــــر میـــ دِه.

پــَـــروردِگـــآر خــُـــدآےِ‌ مـَـــن !

ســـَرنــِــوشـــــتـــــ ِ مـَـــن رو بــآ چـــ ــــے نــِــوِشـــ ــــتـے

کـــــــِ بـــآ ایــــن هــَــمــــِ دُعــــآ هـــَـــم عــــَـــوض نــِــمــے شــــِ .... !

نفسم میگیرد در هوایی که نفس های

تو نیست

بهترینم ، می دانم قلبم کوچکتر از آنی است
که ظرفیت خوبی های تو را داشته باشد
اما در سکوت پراز فریاد خود می گریم

و می گویم

با همین قلب کوچک
به وسعت تمام خوبی ها و سادگی هایت دوستت دارم

زندگی یعنی چکیدن،همچو شمع از گرمی عشق

زندگی یغنی لطافت ، گم شدن در معنی عشق
زندگی یعنی دویدن بی امان در وادی عشق

رفتن و آخر رسیدن بر در آبادی عشق

در خلوت تنهایی مرگبار خود فریاد زدم.

دستم را زیر پلکهایم بردم.
با انگشتان لرزان خودم جوهری از ناب ترین قطره های اشک دیده ام
را برروی صفحه سفید و دست نخورده قلبم کشیدم

و آرام گفتم:دوستت دارم

در حسرت دیدارت یک آسمان اشک در سینه دارم.

به تو عادت دارم

مثل پروانه به آتش
مثل عابد به عبادت
و تو هر لحظه که از من دوری

من به ویرانگری فاصله می اندیشم
در کتاب احساس،
واژه فاصله یک فاجعه معنا شده است
تو توانایی آن را داری که به این

فاجعه پایان بخشی.

نقــّـــــــــاشِ خــــوبی نــــبودم...

اما

ایـــــــــــــن روزها...

به لطـــــــــــفِ تــــــــــو...

انـــتظــــــار را دیـــــــــــدنی میکـــــِـــــــشـَـم....!!!!

سراپای وجودم خواهان توست وتورا دوست دارم

اما نمی توانم برزبان آرم که تورا می پرستم
زمانی که تورامیبینم کلمات درذهنم ترکیب میشود

و فکرم چون کبوتری سبک بال ازقفس به پروازدرمی آید
چشمانم تیره و تارمیشود دستانم به لرزش می افتد
میدانم چرا نمیشود روحم را به اسارت بکشی
کلا مم را روان گردانم