نمایش نسخه قابل چاپ
نَگـــو چه مــــے شَوَد کــَرد ...
نَگــــو صَبــــر دآشتــــه بــــآشـــ ...
نَگـــو دُرُستــــ مــــےشَــوَد ...
نَگــــو...!
گــــآهـــے نِمـــےشَــوَد ...
نِمــےشَــوَد تَحَــمُلــــ کــَرد ...
اینــــ هَمـــه بـــے تــُــو بـــودَنـــــ رـآ . . . .!
باتو ام
" آینه "
محض رضای خدا
برای یکبار هم شده
...به جای چشمهایم
دلم را نشان بده
تا ـ بدانند ـ
دیوار ِ دلم
آنقدرها هم که فکر میکنند
کوتاه نیست...
کی به ساحل آرامشم می رسانی!
آن هنگام
که مرغان ماهیخوار
تنها آرزویشان
دیدن ماهی افتاده بر آبی ست!
من...
آرزویم
رسیدن به ساحل و جان سپردن هایم روی شن های خواهش دستان توست!!
آنگاه...
تو میتوانی
جسم بی جانم را به بیکرانی دریا بسپاری
شاید
مرغان ماهیخوار به آرزویشان رسیدند...!!
دیوانـہ نیستمـ !
دوستــﭞ دارمـ . .
باورم ڪــטּ . . .
زیباسـﭞ . .
لحظه*هاے ِ خوش ِ دوسـﭞ داشتــטּ ِ کسے*
ڪـہ ، ڪنارﭞ نیسـﭞ !
دســـــت هـــــایــــــت را بــــبـــیــــن!
دلــــم را ریــــخــــتـــــــه ام کــــــــف دســــــت هــــــات
و قــــــرار اســــــت هــــــمـــــیـــــن پــــایـــــیـــــز
دوبــــــاره ســــــامــــــان بــــگـــــیـــــرد
خـــــیـــــال بــــــوســـــه هــــــایـــــی کـــــه بــــه هـــــم بــــدهـــــکـــــاریــــ ــم
اگـــــر بـــــگـــــــذاری...
تمــــــــــــام دنیـــا در آغو شـــ ت خــــلاصه شـــــــــده اســـــــــت ...
کـــــــــــودکـــــــــا نه
پنــــــــــــاه میـبـــــــــــرم ...
بـــــــــه خلاصــــــــــه ی دنیــــــــــــــــا ...
بــا يــاد تــو زنــــــدگـــــي کــــــردن
چــــــه کـــــــم خــــــرج اســــــت ......
نـــــه خـــــواب مــــــيـــــــــــخـــــ ـواهـــــد ...
نـــــــه خـــــــوراک... !!
بـــــبـــــیــــــن ...
زنـــــدگــــــی ... چـــــــقــــــدر زیــــــبـــــا شــــــده ...
تـــــو ...
پــــــایِ شــــــعــــــرهــــــایـ ـــــم مـــــیـــــنـــــشــــیـ ــــنــــی...
و مــــــن ...
کـــــلمــــــه مـــــیــــدزدم...
טּمـیـבاטּَم مـُشـڪِل اَز ڪُجـاسـت!
اَز صـَبـر یـا ڪاسـِہ؟!؟
ایـن روزهـا زیـاد لـَبـریـز مـے شـَوَم...!
وقـتـے مـے خـنـدے تـنـاسـب لـبـانـت بـا گــونـہ هـایـت
نـمـے دانـم بـه هـم مے آیـد یـا نـہ (!)
تـنـگ شـدن چـشـمـانـت بـہ ابـروهـایـت مے آیـد یـا نـہ (!)
مـن هـیـچ نـمـے دانـم ، هـیـچ
فـقـط بـخـنـد ڪـہ روزگـــارم مـیـزان مے شــــود ×