♥●•٠·˙بــــهترین اشعارونثـــــــرهای عاشقانه♥●•٠·˙

مینویسم باران
تاکه ازشوق نوشتن هایم
نبض بیدارگل سرخ به پروازدرآید
وقناری بال دربال هوابگشاید

مینویسم عشق
تا افق پربکشدازنفس پنجره ها

مینویسم مهتاب
تاشب ازشوق وصالش به تمنای نگاه آسمان آید

مینویسم ...

مینویسم باتوخواهم ماند تا لحظه ی پرواز ...

باید تو آمده باشی عزیز!
که ابرها رفته اند!
باد آرام است!
خورشید در آسمان و
درختان سبزند!

من
آنقدر آسمان در نگاهم ذخیره دارم ...
که تو پر بگیری ... !!!

من از طرح زیبای هر خاطره،
سلامی غزل گونه خواهم نوشت،

که باور کنی گرچه دور از توام
فراموش هرگز نکردم تو را.

در این رخوت بی مجال زمان،
که احساس پژمرده همچون خزان،

به یاد تو من مانده ام آشنا،
که شاید، که من یاد باشم تو را!

کاش میفهمیدی , جهـــــانم بی تو الف ندارد!!!

رهايم كن !!!

در ميان ابرها رهايم كن ...

كسی نشسته ميان چشمانم

دعای باران ميخواند...!!!

جدا که شدیم هر دو به یک احساس رسیدیم ... !!!
تو به فراغت، من به فراقت ...!!!
یک حرف تفاوت که مهم نیست ...!!!

هست؟؟؟!!

چقدر بنویسم ؟
تا کجا ؟
از چه بنویسم که تا کنون مثنوی هفتاد من برایش نسروده باشم؟

اصلا چه سود که بنویسم ؟
وقتی حتی نگاهشان نمیکنی !

روزگاری رد پایی از تو بر نوشته هایم بود !
اما اکنون چه ؟!
جز ردی که بر قلبم گذاشتی هیچ نشانی نمانده !
کاش هنگام رفتن آن را هم پاک میکردی !

اینهمه سال اشک ، سنگ را هم سوراخ می کند ...
اما سردی تو را ...

باشد !
باز هم مینویسم !
شاید روزی گذرت بر واژه های من افتاد !

شاید آن هنگام دیگر نفسی نداشته باشم ...
اما دلشادم که قلمم همواره برای تو ... فقط برای تو بر روی کاغذ رقصید !!!

مینویسم ...
مینویسم تا ..

رفتم مرا ببخش

و مگو او وفا نداشت ...

راهی به جز گریز برایم نمانده است !

رفتم كه داغ بوسه پر حسرت ترا

با اشكهای دیده ز لب شستشو دهم

تنها یک حرف،
مرا هر روز غمگین تر می کند!

تنها یک حرف ...

یک كلمه هم نمی شود !

همان یک "ن" که در ابتدای "بودنت" نشسته است ...!!!

پیر می شود ...
کسی که ...
از یک حادثه ی عشقی ...
جان سالم به در می برد ...!!!

بزرگترین خطای تو این بود که
می پنداشتی
من برای همیشه صبور خواهم ماند ...!!!