نمایش نسخه قابل چاپ
تو همیشه به موقع می آیی
درست وقتی که ناامیدی مرا تهدید می کند
درست وقتی که پنجره ها را سفت بسته ام
تا محدوده اطاق جریان خونم را کند تر کند
درست قبل از آنکه به پایان فرصتی دهم
تا در نبود تو غزلی عاشقانه بخواند
تو می آیی
پنجره ها را باز می کنی
و نور روی مبل ها ی فرسوده تکیه می دهد
آغاز با تو بودن
هوای تازه
حروف دوست داشتن
عاشقانه خواستن
سرودی می شود
عاشقانه تر از غزل
ومن فراموش می کنم
چند قرن
از زمان بی تو بودن
گذشته است ...
به همان قدر که چشم تو پر از زیباییست
بی تو دنیای من ای دوست پر از تنهاییست
این غزلهای زلالی که زمن میشنوی
چشمه جاری اندوه دلی دریاییست
چند وقت است که بازیچه مردم شده ام
گرچه بازیچه شدن نیز خودش دنیاییست
دل به دریا زده تا بازهم آغاز کنم
ماجرایی که سرانجامش یک رسواییست
امشب ای آینه تکلیف مرا روشن کن
حق به دست دل من عقل و یا زیباییست
دلخوش عشق شما نیستم ای اهل زمین
به خداوند که معشوقه من بالاییست
این غزل نیز دل تنگ مرا باز نکرد
روح من تشنه یک زمزمه نیماییست
آن گاه که با توام
چو گلی هستم که گلبرگهای زندگی را شکوفا می کند
آن گاه که با توام
چون امواج اقیانوس هستم
که توفنده وسرکش بر ساحل می کوبد
آن گاه که با توام
چو رنگین کمانی بعد از توفانم
که پر غرور رنگها یش را نشان می دهد
آن گاه که با توام
گویی هر آنچه که زیباست ما را در بر گرفته است
این تنها ذره ای ناچیز از احساس والای با تو بودن است
شاید واژه عشق را ساخته اند
تا احسا س چنان عمیق و هزار سوی من به تو را بیان کند
اما باز هم این واژه کافی نیست
با این همه چون هنوز بهترین است
بگذار بگویمت هزاران بار که
بیش از عشق بر توعاشقم
بیش از عشق بر تو عاشقم...
فکر میکنی دلم تنگ نمی شود؟
فکر میکنی صدایت اگر نوازشگر دل بی تابم نباشد
و موسیقی مهربانیت بر طپشهای قلبم رهبری نکند
آرام و قراری دارم؟
فکر میکنی اهميت دارد
روباه و پلنگ و گرگ، از جنس شقایق باشند
یا از جنس خنجرهای فرصت طلب روزگار؟
دلِ تنگ بنفشه ها با گذر هر ثانیه
برای نبود روشنایی آفتاب
تنگتر می شود
فکر میکنی بنفشه ها
شبها
به جای خالی آفتاب
از ماه نور می خرند؟
و گلبرگهایشان را به عشوه می گشایند؟
فکر میکنی از جنس بُرندهء خیانتم
یا مثل لطافت پارچهء ابریشمی فریبکار؟
فکر میکنم تشنه ام
قبل از اینکه التماس کنم
یک لیوان مهربانی برایم بگو...
فکر میکنی عشق هم مثل عطش می ماند؟
که با جرعه های مهرورزت اگر سیرابم کنی
دیگر محبت را ننوشم؟
فکر میکنی قبله ام اگر الله ندارد
ستایش را نمی شناسم؟
مگر من سوره های آزادی را نسجودم
و به مُهر عشق نماز نخواندم؟
فکر میکنی مثل همهء پرندگان
در فصلی از سال کوچ میکنم؟
باور کن
من از عشاقم
از قبیلهء ناپدید شدهء عاشقان
http://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gifیکی داشت و یکی نداشتhttp://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gifhttp://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gifاونی که رفت تو بودی و اونی که به خاطر تو تو قلب هیچکی نرفت منhttp://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gif
http://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gifاونی که داشت تو بودی و اونی که تو رو نداشت منhttp://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gif
http://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gifیکی خواست و یکی نخواستhttp://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gif
http://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gifاونی که خواست تو بودی و اونیکه بی تو بودن رو نخواست منhttp://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gif
http://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gifیکی آورد و یکی میاوردhttp://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gif
http://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gifاونی که آورد تو بودی و اونی که به جز تو به هیچکی ایمان نیاورد منhttp://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gif
http://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gifیکی موند و یکی نموندhttp://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gif
http://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gifاونی که موند تو بودی و اونی که بدون تو نی تونست بمونه منhttp://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gif
http://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gifیکی رفت و یکی نرفتhttp://www.senatorha.com/forum/image.../2012/01/1.gif
با تو دوباره من شدم
عاشق جان و تن شدم
با تو گل از گلم شکفت
با تو دوباره زن شدم
با تو جوانه زد همه
شاخه خشک پیکرم
از تو پر از ترانه شد
برگ سفید دفترم
با تو دوباره جون گرفت
هر چی که در من مرده بود
انگار پسم داد زندگی
هر چی امانت برده بود
با تو نگاه مات من
پر از گلهای ناز شد
گل لبان بسته ام
به شوق بوسه باز شد
با تو تمام خستگی
از تن من به در شده
درد غریبی کم کمک
مرده و بی اثر شده
با تو دوباره میرسم
به حد بی حساب زن
به اوج بخشش و غرور
به مرز عشق ناب زن
با تو درخت پر برم
با تو ز بیش بیشترم
از بهترینها بهترم
من با تو چیز دیگرم
زیبای من
مرا از این فاصله ها بگیر
از این لحظه های بی تو بودن ها ... !
آه .... زیبای من
بیگناه سر به زیر من ...
ما همچنان ادامه می دهیم
تا دنیایی دیگر ... !
آنجا تا چشم کار کند خداست و خدا ...
و افق های روشن پر ستاره
ما تنها نخواهیم بود
زیر سایه باران دراز می کشیم
با لبهای گداخته می بوسیم... می بوسیم
و پشت می کنیم به دنیا ...
دنیایی که رویای من و تو نبود !
می سوزاند، می سوختیم
چون پر کاهی غمگین ...
ما ادامه می دهیم زیبای من
ما به خدا اعتقاد داریم
و ملکوت زیبایش !
و اما سالهاست می سوزیم
می سوزیم چون پر کاهی غمگین ...
آه زیبای من... سر بلند باش
از این فاصله ها هراسی نیست
از این فاصله ها بگیر مرا
از این لحظه های بی تو بودن ها ... !
محبوب من بيا .....
تا اشتياق بانگ تو در جان خسته ام
شور حيات برانگيزد
من غرق مستيم
از تابش وجود تو در جام جان چنين
سرشار هستي ام !
با من چيزي بگو
کلامي آنقدر کوتاه که
همسايه نشنود
با من چيزي بگو
ساده ترين حرف انساني
آوازي که يک حنجره به
ياد آورد
با من بگو
بگو که دوستم داري
سلام عزیزم
سلامی که چه رازها در آن نهفته است
عزیزم تو را همچو مرجانی ته دریا می بینم
و دوست دارم در کنار تو باشم
و دریچه راز خود را به روی تو بگشایم
محبوبم
ای کاش پرنده مهاجر و خوش آوازی بودم
و در دستهای تو آشیانه می ساختم
ای کاش قطره اشکی بودم که از فروغ چشمانت تولد می یافتم
و بر گونه هایت بوسه می زدم
ودر هر گوشه از لبت می رفتم
و آنگاه برای نوشتن خاطرات مرکب می شدم
وسپس مایه وجودت می شدم
اما به چه مشغول کنم دیده دل را که تو را می طلبد
و دیده تو را می جوید
عزیزم سوگند می خورم
که بهار را بخاطر زیباییش
و گل را برای بوییدنش
و تو را بخاطر احساس پاکی که داری
دوستت دارم