نمایش نسخه قابل چاپ
قول مي دم وقتي كه نيستي عكستو بغل نگيرم
قول مي دم روزي هزار بار واسه ي اشكات نميرم
قول مي دم وقتي كه نيستي پاي عشق تو نسوزم
قول مي دم در انتظارت چشما مو به در ندوزم
مي دوني كه خيلي خستم
مي دوني دلم گرفته
مي دوني دوريت عذابه
مي دوني گريم گرفته
ميدونم بر نمي گردي
مي دونم رفتي كه رفتي
دروغ بود هر چي ميگفتي
روشن ترین ستاره ام می خواهمت می خواهمت
تو ماندگاری دردلم میدانمت میدانمتای همه ی وجود من نبود تو نبود من
حسرت دیده بی تاب تو بیمارم کردآن نگاه نگرانت دل تبدار مرا خرابش کردبی جهت نیست که مست رخ زیبای تو ام
لب گلگون تو در دشت خزان آبم کردمستی ام جام نگاهی ز افق های تو بود
آه ،آن صورت مهتاب تو در خوابم کرد
شهر را از تب بیماری من جایی نیست
راه گم کرده به دنبال تو آواره و ویرانم گرد
اشکم از دیده به گرمای نفسهای تو بودجام اندوه تو مر همره و همرام کرد
باور نکن تنهاییت را
من در تو پنهانم ،تو در من
از من به من نزدیک تر تو
از تو به تو نزدیک تر من
باور نکن تنهاییت را
تا یک دل و یک درد داری
تا در عبور از کوچه عشق بر دوش هم سر میگذاریم
دل تاب تنهایی ندارد
باور نکن تنهاییت را
هر جای این دنیا که باشی من باتوام تنهای تنها
من با توام هرجا که هستی
حتی اگر با هم نباشیم
حتی اگر یک لحظه یک روز با هم در این عالم نباشیم
این خانه را بگذار و بگذر
با من بیا تا کعبه دل
باور نکن تنهاییت را
من با تو ام منزل به منزل
ساده نبود گذشتن از تو برام چه بی بهونه رفتــــــــــی
ساده نبود کوچ تو از لحظه ام چه ساده دل بریدی....
ساده نبود قصه ی بی تو بودن چه بی بهونه رفتی
ساده نبود هق هق شب گریه هام
چه ساده دل بریدی، اشک منو ندیدی چه ســــــــاده دل بریدی....
خطی رو خاطرات قشنگمون کشیدی
اما به انتظار برگشتنت میمونم چه بی بهونه رفتی
شب تا سحر به یادت غزل غزل می خونم
شب تا سحر به یادت غزل غزل می خونم چه ساده دل بریدی....
چه عاشقونه خوندم، چه بی بهونه رفتی
نا باورانه موندم، چه بی نشونه رفتی چه بی بهــــونه رفتی
من بی تو و تو تنها
از تو چی مونده بر جا ؛ جز مشتی خاطرات همرنگ خواب و رویا
چه ســـــــــــاده دل بریدی....
اما به انتظار برگشتنت می مونم چه ساده دل بریدی....
شب تا سحر به یادت غزل غزل می خونم
بر لب جوی فراموشی تو
بوته ای می روید
من تو را مثل ذرات هوا می خواهم
کوه در حسرت یک جرعه طنین
من تو را مثل صدا می خواهم
تو به من نزدیکی
مثل خورشید به گل
مثل تصویر به آب
مثل آواز قدم های دو همراه به پل
با صدای تو نمی ترسم از این تاریکی
من تورا مست و رها می خواهم
مثل یک تکه ی ابر
در سراشیبی یک تپه ی سبز
با تو از خلقتم آگاه شدم
با تو فهمیدم انسان هستم
من تو را مثل خدا می خواهم
بگذار راحت و ساده بگویم یارا
دلم را شکستی اما
من تو را می خواهم
دلا شب ھا نمی نالی به زاری
سر راحت به بالین می گذاری
تو صاحب درد بودی ناله سر کن
خبر از درد بیدردی نداری
بنال ای دل که رنجت شادمانی است
بمیر ای دل که مرگت زندگانی است
میاد آندم که چنگ نغمه سازت
ز دردی بر نیانگیزد نوایی
میاد آندم که عود تار و پودت
نسوزد در ھوای آشنایی
دلی خواھم که از او درد خیزد
بسوزد عشق ورزد اشک ریزد
به فریادی سکوت جانگزا را
بھم زن در دل شب ھای و ھو کن
و گر یاری فریادت نمانده است
چو مینا گریه پنھان در گلو کن
صفای خاطر دل ھا ز درد است
دل بی درد ھمچون گور سرد است
اینورا غصه فراوونه رفیق
چشای آدما گریونه رفیق
آخه اینجا دلا توی زندونه
غم تو زندون چه فراوونه رفیق
کسی اینجا آخه عاشق نمیشه
عاشقه داغ شقایق نمیشه
عاشقی تو قصه و حکایته
آخه اینجا نفسای اخرم
من به یاد غصه هات دارم می رم
قصمون داره به آخر میرسه
قصه ی غصه به آخر می رسه
میرم جایی که اونجا کسی نیست
بی تو اما چه غریبونه رفیق
من مانده ام با یک دل لبریز ِ از دلواپسی
ماندن و پوسیدن همان ، روزی به حرفم می رسی
در این غریب آباد با آب بیگانه با خاک بیگانه
ای عاشق رفتن ، خوش می روی خانه
هرجا که آهوئی گم کرده راهش را
معصوم می بینی طرز نگاهش را
آنجا تو یادم کن دوست من دوست من
آنجا تو یادم کن دوست من دوست من
هر جا کبوتری با قلب دلواپس
پر می زند اما افتاده از نفس
آنجا تو یادم کن دوست من
آنجا تو یادم کن دوست من
هرجا گلی از شاخه دیدی جدا مانده
پا درگلی از رفتن، دیدی که وامانده
هر جا قناری ها را افسرده می بینی
یا پشت سالاری را تا خورده می بینی
آنجا تو یادم کن دوست من
میخواهی بروی؟
خب برو...
انتظار مرا وحشتی نیست
شبهای بی قراری را هیچ وقت پایانی نخواهد بود
برو...
برای چه ایستاده ایی؟
به جان سپردن کدامین احساس لبخند میزنی؟
برو..
تردید نکن
نفس های آخر است
نترس برو...
احساسم اگر نمیرد ..بی شک ما بقی روزهای بودنش را بر روی صندلی چرخدار بی تفاوتی خواهد نشست
برو...
یک احساس فلج تهدیدی برای رفتنت نخواهد بود
پس راحت برو
مسافری در راه انتظارت را میکشد
طفلک چه میداند که روحش سلاخی خواهد شد
برو...
فقط برو.....