♥●•٠·˙بــــهترین اشعارونثـــــــرهای عاشقانه♥●•٠·˙

خیلی وقته دیگه بارون نزده
رنگ عشق به این خیابون نزده

خیلی وقته ابری پر پر نشده
دل آسمون سبک تر نشده

مه سرد رو تن پنجره ها
مثله بغضه توی سینه ی منه

ابر چشمام پر اشکه ای خدا
وقتشه دوباره بارون بزنه

خیلی وقته که دلم برای تو تنگ شده
قلبم از دوری تو بدجوری دلتنگ شده

بعد تو هیچ چیزی دوست داشتنی نیست
کوه غصه از دلم رفتنی نیست

حرف عشق تو رو من با کی بگم
همه حرفا که آخه گفتنی نیست

خیلی وقته که دلم برای تو تنگ شده
قلبم از دوری تو بد جوری دلتنگ شده

خیلی وقته که دلم برای تو تنگ شده
قلبم از دوری تو
بد جوری دلتنگ شده...

فصل پاییزی من که میرسه
فصل اندوه سفر سرمیرسه
تو سکوت خسته باور من
سایه ام فکر جدایی میکنه
شاخه سرد وجودم نمیخواد
رگ بیداری لحظه هام باشه

نفسم در نمیاد
به چشم خواب نمیاد
دل من تو رو میخواد
چشم من گریه میخواد

تو عبور از پل خواب جاده ها
روح من عشقی به رفتن نداره
تو سکوت خالیه این دل من
دیگه هیچی جز تو جایی نداره
مثل شبنم که میخواد گریه کنه
فصل بارون تو چشم در میزنه
فصل پاییزیه من که میرسه
نفسم به عشق تو پر میزنه
نفسم در نمیاد
به چشم خواب نمیاد
دل من تو رو میخواد
چشم من گریه میخواد

تو کیستی؟

هان؟

یادم آمد...

تو همانی که روزی با پاهایت آمدی...

و نماندی و رفتی!!!

و من...

من همانم

که روزی با دلم آمدم و ماندم و مان

تا چشم کار میکند جــــای

تو خـــــــالیست ...

صدایت می زنم گوش بده قلبم صدایت می زند
شب گرداگردم حصار کشیده است
و من به تو نگاه می کنم
از پنجره های دلم
به ستاره هایت نگاه می کنم
چرا که هر ستاره
آفتابیست
من آفتاب را باور دارم
من دریا را باور دارم
و چشمهای تو سرچشمه دریاست
انسان سرچشمه دریاست

در شبان غم تنهایی خویش
عابد چشم سخنگوی توام
من در این تاریکی
من در این تیره شب جانفرسا
زائر ظلمت گیسوی توام
گیسوان تو پریشانتر از اندیشه ی من
گیسوان تو شب بی پایان
جنگل عطرآلود
شکن گیسوی تو
موج دریای خیال
کاش با زورق اندیشه شبی
از شط گیسوی مواج تو من
بوسه زن بر سر هر موج گذر می کردم
کاش بر این شط مواج سیاه
همه ی عمر سفر می کردم
من هنوز از اثر عطر نفسهای تو سرشار سرور
گیسوان تو در اندیشه ی من
گرم رقصی موزون
کاشکی پنجه ی من
در شب گیسوی پر پیچ تو راهی می جست
چشم من چشمه ی زاینده ی اشک
گونه ام بستر رود
کاشکی همچو حبابی بر آب
در نگاه تو رها می شدم از بود و نبود...

حس خوب با تو بودن دیگه با من آشنا نیست

شعر خوب از تو خوندن دیگه لالایی من نیست

من همونم که یه روزی واسه چشمات خونه ساختم

واسه بوسیدن دستات همه هستیمو باختم

توی رود خونه ی قلبت قایق من رفتنی بود

کاش از اول می دونستم قایقم شکستنی بود

واسه درد صد تا عاشق زیر پنجرت می خوندم

توی هر شهری که بودی من مسافرت می موندم

اگه بارونی نباشه واسه ریشه ی درختم

تو نیاز تو می موندم تا بباری روی بختم

شاید اشتباهه اما عاشقا دروغ میگن

آدمای باوفاو مهربون دروغ میگن

اونا که میگن تا همیشه دیونتونن

بزار بی پرده بگم که به شما دروغ میگن

اونا که میان به این بهونه ها ،که اومدن

از توی شهر قشنگ قصه ها دروغ میگن

اونا که فدات بشم تکه کلامشون شده

به تموم آسمونا به خدا دروغ میگن

اونا که با قسم و آیه می خوان بهت بگن

تا قیامت نمی شه ازت جدا اونا هم دروغ میگن

نفس هایم هوس بند آمدن دارند
در آغوشت

برای دیدن عکس در اندازه اصلی اینجا کلیک کنید .

http://www.senatorha.com/forum/image...012/03/242.jpg

عشق من گوش کن یادته که گفتم دوستت دارم و پرسیدی چقدر ؟ جوابم یادته ؟

گفتم نمی دونم و فقط می دونم خیلی زیاد ... ولی حالا می دونم چقدر :

عشق من دوستت دارم ؛ تا حدی که حاضرم با تو تا اوج قله های بلند و سخت زندگی بدون توقف برم و خستگی راه را تا وقتی با منی حس نخواهم کرد .

عشق من دوستت دارم

http://www.senatorha.com/forum/image...012/03/243.jpg

ماهمه خوشبختیم چون خدا راداریم.

و خدا سایه پرمهرش را به تن خسته داریم ما خواهد داد.

تو که او را داری!

من که او را دارم!

چه هراسی زتن سرد زمستان داریم

او به ما صد پنجره خورشید نشان خواهد داد...

http://www.senatorha.com/forum/image...012/03/244.jpg

زیباترین تصویری که در زندگانیم دیدم نگاه عاشقانه و معصومانه توبود.
زیباترین سخنی که شنیدم سکوت دوست داشتنی تو بود.
زیباترین احساساتم گفتن دوست داشتن تو بود.
زیباترین انتظار زندگیم حسرت دیدار تو بود.
زیباترین لحظه زندگیم لحظه با تو بودن بود.
زیباترین هدیه عمرم محبت تو بود.
زیباترین تنهاییم گریه برای تو بود.
زیباترین اعترافم عشق تو بود...!!!

http://www.senatorha.com/forum/image...012/03/245.jpg

سکوت کوچه های تار جانم، گریه می خواهد

تمام بند بند استخوانم گریه می خواهد

بیا ای ابر باران زا، میان شعرهای من

که بغض آشنای ابر گریه می خواهد

بهاری کن مرا جانا، که من پابند پاییزیم

و آهنگ غزلهای جوانم گریه می خواهد

چنان دق کرده احساسم میان شعر تنهایی

که حتی گریه های بی امانم، گریه می خواهد

چند روز عید میاد

کینه هاتو اگه دور نریختی

بندازشون دور

و بدیها را فراموش کن ....

به اميد اون روز كه تنها نباشيم

سخت است بدون تو دراین عالم زیست
معنای بهار بی حضورت در چیست

سنجد،سمنو، سکه... کجایی پس تو؟
ای سنگ صبور! سفره ام کامل نیست

http://www.senatorha.com/forum/image.../2011/11/3.gif

اینجا در دنیای من گرگ ها هم افسردگی مفرط گرفته اند

دیگر گوسفند نمیدرند

به نی چوپان دل میسپارند و گریه میکنند...

هنوز هم عاشقانه‌هایم را عاشقانه برای تو می‌نویسم..
هنوز هم در ازدحام این همه بی تو بودن از با تو بودن حرف می‌زنم..
هنوز هم باور دارم عشق ما جاودانه است..

این چه بهاریست که گل ازباغ، گریزان شده

شهربه فرمانبری لشگر دیوان شده
این چه بهاریست که خونآبه روان می کنند
دار،خریدار سر و نام جوانان شده
بر سرهرکوچه اگر ساز و دُهل میزنند
این چه بهاریست که سازش، نیِ سوزان شده
در بر هر باغ وچمن نیست دگر لاله ای
لاله آزاده که عمریست به زندان شده
سفره شادی که روا گشته به هرخانه ای
این چه بهاریست که دعوا به سرِنان شده
خانه، که آباد نشد از سر این نو بهار
وای بر این خانه که بیگانه پرستان شده
نو شده اینبار به خون،جام جمِ روزگار
این چه بهاریست که روزش،شبِ دزدان شده
آتش افروخته درسینه که خاکستر است
سال، که نو گشته و آتشکده ویران شده
این چه بهاریست،که سبزش به فلک می کِشند
سبزدریدند وستم بر تنِ بی جان شده
رسم بهاراست که نا خوانده چو مهمان شود
وای که این شهر، پرازگله گرگان شده
تازه ترازتازه تری نیست در این سال نو
چونکه بهار آمد و گویی که زمستان شده

با تو هوا، هوای بارونه
بی تو دلم مثه یه زندونه
با تو کوچه های دلم چراغون
دود چراغای جلوی هر خونه فرشته می خونه:
اسفند دونه دونه
خدا خودش میدونه
من اینجا هستم اما دلم تو آسمونه
ای گل نرگس بلاتو میخرم میخوامت
تا دم مرگ و نفس آخرم میخوامت
آقا کرمتُ به نگاه ببین چه روسیاهم
آقا اگه عاشقی گناهه من آخر گناهم
امشب شب ملک حیرونه
مهدی دم فلک گردونه
هستی دیگه سر یه سفره مهمونه
دنیا دیگه میدونه صاحب خونه صاحب الزمونه.http://www.senatorha.com/forum/image.../2011/11/3.gif

نسیم گلا رو میزنه به هم
شمیم پره تو خونه ی دلم
امید باز میکنه پنجره رو
میریم شبونه با دل تو حرم
ببین یکی از دل دریا میاد
ببین برا بردن ما ها میاد
ببین داره یوسف زهرا میاد
آقا میاد
فدات شم آقا خونت چه دوره
ایشاالله امسال سال ظهوره
عشقه تو که خودت بهاری
مثل حرارت تابستون
رنگ دلا شبیه پاییز
رفتن کلاغای زمستون
دنیا توی حکومت تو
شفاف مثه دل بلوره
مردم همه خدا رو میخوان
رنگ سلیقه ها یه جوره
دیگه همه درها باز می مونه
کلید رو همه درها می مونه
قفس میره توی افسانه ها
امید با کبوترا میمونه
اذون با نماز تو کامل میشه
خدا! به دل همه نازل میشه
ریا! سندش دیگه باطل میشه
وقتی میای چه خوشگل میشه
قنوتم امشب یک کاسه نوره
ایشاالله امسال سال ظهوره
دیدم توی کتاب عمرم رد کرامت دعاتو
جونم فدای چشایی که دارن لیاقت نگاتو
آقا بیا و یه اراده کن خودت کار دلم رو ساده کن
دارم بوی تو رو حس میکنم خودت دل منو آماده کن
میاد دیگه زندگی آسون میشه
میاد همه غصه ها درمون میشه
آدم با فرشته ها همخون میشه
وقتی بیاد
همین که هستی برام غروره
ایشالله امسال سال ظهوره

ای زندگی تن و توانم همه تو
جانی و دلی ای دل و جانم همه تو
تو هستی من شدی از آنی همه من
من نیست شدم در تو از آنم همه تو
باز آی که تا به خود نیازم بینی
بیداری شب های درازم بینی
نی نی غلطم که خود فراغ تو مرا
کی زنده رها کند که بازم بینی
هر روز دلم در غم تو زارتر است
وز من دل بی رحم تو بیزارتر است
بگذاشتیم غم تو نگذاشت مرا
حقا که غمت از تو وفا دارتر است
خود ممکن آن نیست که بر دارم دل
آن به که به سودای تو بسپارم دل
گر من به غم عشق تو نسپارم دل
دل را چه کنم بهر چه می دارم دل
در عشق تو هر حیله که کردم هیچ است
هر خون جگر که بی تو خوردم هیچ است
از درد تو هیچ روی درمانم نیست
درمان که کند مرا که دردم هیچ است
من بودم و دوش آن بت بنده نواز
از من همه لابه بود و از وی همه ناز
شب رفت و حدیث ما به پایان نرسید
شب را چه گنه حدیث ما بود دراز
دل تنگم و دیدار تو درمان من است
بی رنگ رخت زمانه زندان من است
بر هیچ دلی مباد و بر هیچ تنی
آن کز غم هجران تو بر جان من است
ای نور دل و دیده و جانم چونی
ای آرزوی هر دو جهانم چونی
من بی لب لعل تو چنانم که مپرس
تو بی رخ زرد من ندانم چونی
افغان کردم بر آن فغانم می سوخت
خامش کردم چو خامشانم می سوخت
از جمله کران ها برون کرد مرا
رفتم به میان و در میانم می سوخت
من درد تو را ز دست آسان ندهم
دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم
از دوست به یادگار دردی دار
کان درد به صد هزار درمان ندهم

حرف های قدیمی
نشانی از بهار نمیاورد
این منو تو هستیم
که بهارراباید به وجود اوریم
مابهاری هستیم و عاشق
گاهی منتظر گاهی از گناه فارق
زنده ایم و زندگی میکنیم
و برای دلتنگی هایمان به خداست
که گاهی زندگی میکنیم

ميداني ... !؟ به رويت نياوردم ... !

از همان زماني كه جاي " تو " به " من " گفتي : " شما "

فهميدم

پاي " او " در ميان است ...

اینجا زمین است ، زمین گرد است.

تویی که مرا دور زدی !!!

فردا به خودم خواهی رسید

حال و روزت دیدنیست.

وقتى دیدى

ناراحتى یا خوشحالیت براش فرقى نمى کنه دیگه وقتشه

فراموشش کنى

می کوشم غــــم هایم را غـــرق کنم اما

بی شرف ها یاد گرفته اند شــنا کنند ...

بدجـــور قافیــه را باخــته امـ ؛
بـــا سخنانـــت ردیفـــم کن . . .

بارون که میزنه آدم ناخوداکاه یاد سه چیز میفته:
> سهراب و شعرش
> قمیشی و صداش
> شهردار و عمش !

وقتی که شما سر کلاس اس ام اس میفرستی من کاملا متوجه میشم
چون هیچ احمقی به خشتک خودش زل نمیزنه در حالی که لبخند روی لباشه !
دوستدار تو
استاد

خدا دلش برای بنده هایش می تپد.. تنهایی ما را می بیند و یکی از جنس خودش را سر راه ما قرار می دهد... که نگرانمان باشد ... یکی که هی بی بهانه و تند تند sms می دهد... حالمان را می پرسد... دوستمان دارد... مهم هستیم برایش ... و همیشه وقتی دلمان می گیرد، او می فهمد و ...

http://www.senatorha.com/forum/image.../2011/11/3.gif

زندگی
بازی سنگ و آب است زندگی ! دایره ها
بزرگتر که می شوند
از خاطرات یکدیگر فاصله می گیرند
و همآغوشی آب و آفتاب
یادشان نمی ماند.
*
تو اما
همین جا بمان !
و به برکه نگاه کن :
- دایره ها تمام می شوند...
-سنگریزه ها آرام می گیرند ...
آفتاب به خانه ی خود برمی گردد

و تو می مانی در آینه ی آب
که سر بر آغوش من
به خواب رفته ای ...
http://www.senatorha.com/forum/image.../2011/11/3.gifhttp://www.senatorha.com/forum/image.../2011/11/3.gifhttp://www.senatorha.com/forum/image.../2011/11/3.gif

آن دم که با تو ام
ای آنکه زنده از نفس توست جان من
آن دم که با توام ، همه عالم از آن من
آن دم که با توام ، پرم از شعر و از شراب
می ریزد آبشار غزل از زبان من
آن دم که با توام ، سبکم مثل ابرها
سیمرغ کی رسد به بلندای آسمان من

بنگر طلوع خنده ی خورشید بر لبم
زان روشنی که کاشتی ای باغبان من
باتو سخن گفتن زمهر چه حاجت است؟

خود خوانده ای به گوش من این ، مهربان من

http://www.senatorha.com/forum/image.../2011/11/3.gif

تا خدا .. . خداست

الوسلام
این منم مزاحمی که آشناست
هزاردفعه این شماره را دلم گرفته است
ولی هنوز پشت خط در انتظار یک صداست
شماکه گفته اید پاسخ سلام واجب است
به ما که می رسد، حساب بنده هایتان جداست؟
الو.. ...
دوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد
خرابی از دل من است یا که عیب سیم هاست؟!؟
چراصدایتان نمی رسد ... کمی بلندتر
صدای من چطور؟خوب وصاف و واضح و رساست؟؟؟
اگر اجازه می دهی برایت درد و دل کنم
شنیده ام که گریه بر همه ی درد ها شفاست...
دل مرا بخوان بسوی خود تا سبک شوم
پناهگاه این دل شکسته خانه ی شماست
الو
مراببخش،باز هم مزاحمت شدم
دوباره زنگ می زنم
دوباره
تا خدا خــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــداست
دوباره
.
.
.

تا خدا خــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــداست


http://www.senatorha.com/forum/image.../2011/11/3.gif

زیباترین بهانه برای نوشتن من. نمی دانم چرا نمیتوانم بودنت را بنویسم

وقتی نیستی

امروز اشکام سنگینی میکردن توی چشام

مونده بودم چیکار کنم.........
نمی خواستم اشکام سنگینیه غم درونمو تحمل کنن
واسه همین گذاشتم از گوشه چشام جاری شن
انقدر اشک ریختم > گونهام شاکی شدن و رفتن پیش دلم شکایته
چشامو کردن........................
دلم اوومد پیشه چشام دلیل خواست واسه کارش..
چشامم اون چیزایی که دیده بودند رو .. پیشه دلم رو کردند
دلکم بغض کرد ...غصه خورد و ترکید.....!!!!!!!
منم دیگه همیشه تو غم از دست دادن دلم شدم غصه دار

واسه همین من همش لبریزه اندوهم

خدایا ما که برای نفس کشیدن هم باید بهایی بپردازیم... یک دل سیر گریه را چقدر حساب کرده ای

ورق می خورد شب ، با پنجه ی تقدير در باران


ومی رقصيد عطر ِ كال ِ كاج ِ پير در باران


نگاه ِ بـِركه ، سرشارازتب ِ رويای وارونه


ومی روييد از ژرفای آن تصوير در باران

..................................................

ميان ِ چشم ها مانده ست سرگردان ، هزاران سال


خمار ِ خواب های خيس وبی تعبير در باران


دل ويك گوشوار ِ كاغذی ، انگيزه ی بودن


ومن ، باران نديده ، دختری دلگير د ر باران


صدای خيس ِ مردی درگلوی تار می روئيد


كسی مثل خودم، مثل خودش درگير در باران


به جرم ِ بی گناهی ، دارهای چشم ها می دوخت


به سرتاپای من ، يك درد ِ دامنگير در باران


غمی كم كم خودش را دررگ ِ ديوانه ام می ريخت


جنون بود وتب ِ رقاصی ِ زنجير در باران


جنون بودآن شب وآئينه ای صد پاره دردستم


ومن حل می شدم با آيه ی تكثير در باران

دو دلم اول خط نام خدا بنویسم
یا که رندی کنم و نام تو را بنویسم
همه یک گفتم و دینم همه یکتایی بود
با کدامین قلم امروز دوتا بنویسم
ای که با حرف تو هر مسئله ای حل شدنیست
به خدا خود تو بگو نام که را بنویسم
صاحب قبله و قبله دو عزیزاند ولی
خوشتر آن است من از قبله نما بنویسم
آسمان مثل تو احساس مرا درک نکرد
باز غم نامه به بیگانه چرا بنویسم
تا به کی زیر چنین سقف سیاه و سنگین
قصه ی درد به امید دوا بنویسم

قلمم جوهرش از جوش و جراحت باقیست
پست باشم که پی نان و نوا بنویسم
بارها قصد خطر کردم و گفتی ننویس
پس من این بغض فرو خورده کجا بنویسم
بعد یک عمر ببین دست و دلم می‌لرزد
که من و تو به هم آمیزم و ما بنویسم
من و تو چون تن و جانند مخواه و مگذار
این دو را باز همین طور جدا بنویسم
شعر من با تو پر از شادی و شیرین کامیست
باز حتی اگر از سوگ و عزا بنویسم
با تو از حرکت دستم برکت می‌بارد
فرق هم نیست چه نفرین چه دعا بنویسم
از نگاهت به رویم پنجره ای را بگشای
تا درآن منظره ی روح گشا بنویسم
عشق آن روز که این لوح وقلم دستم داد
گفت هر شب غزل چشم شما بنویسم