در زندگیت به کسی اعتــــماد کن ،
که به او ایمــــان داری نه احســاس . . .
نمایش نسخه قابل چاپ
در زندگیت به کسی اعتــــماد کن ،
که به او ایمــــان داری نه احســاس . . .
کاش میدانستم؛
باید با چند ماه خداحافظی کنم و به چند خورشید سلام
تا بیایی .... ؟!
منبع : با اندکی تغییر درمتن
عشق کلید قلب است ، امیدوارم قفل دلت هرز نباشد که با کلید هر کس و ناکسی باز شود ...
آدم ها همه می پندارند که زنده اند؛
برای آنها تنها نشانه ی حیات؛
بخار گرم نفس هایشان است!
کسی از کسی نمی پرسد : آهای فلانی!
از خانه ی دلت چه خبر؟! گرم است؟ چراغش نوری دارد هنوز؟ ...
یک همیشه یک است. شاید در تمام عمرش نتوانسته بیش از یک باشد.
امابعضی اوقات می تواند خیلی باشد:
یک دنیا ،
یک سرنوشت ،
یک خاطره ،
یک عشق پاک،
و یا " یک دوست خوب مثل تو "
سکوت می کنم ،
به احترام قلبی که گم شد و در حسرت یک نگاه تو مرد ...
پرسند دنیا خواهی یا دوست ؟
گویم ای بی خبران : دوست همه دنیای من است ...
فاصله ی تابش خود را بر دیگران تنظیم کن ...
خداوند خورشید را در جایی نهاده که گرم کند ولی نسوزاند!
دیدی غزلی سرود؟
عاشق شده بود ...
انگار خودش نبود ...
افتاد، شکست،
زیر باران پوسید ...
آدم که نکشته بود ...
عاشق شده بود ...
مولای من مهدی جان :
دلم تنگ است این شبها، یقین دارم که می دانی
صدای غربت من را از احساسم تو می خوانی
شدم از درد تنهایی گلی پژمرده و غمگین
بیا ای ابر پاییزی که دردم را تو می دانی