نمایش نسخه قابل چاپ
سالهاست دنیا را
با تمام جاذبههایش
پشت درب این خانه منتظر گذاشته ام
وقتی بیرون میروم
خودمرا نمیبرم
وقتی برمیگردم
خاطره ی جدیدی به خانه نمی آورم
ساکتم
و تنها صدایی که از دیوار در می آید
تیک تاکِ ساعت است
برو و باور کن
تنهایی هیچ وقت برای دو نفر جا ندارد..
http://www.senatorha.com/forum/image...2011/11/21.pngچقدر خسته ام
تو هر حرفی داری بزن
از پروانه ای
که در پیلگیش
مرده است
از حرفهای تازه ای
که در نگاه
یک شاعر
بخواب رفته است
از پنجره ای خاموش
که هیچ
خاطره ای را
به خاطر نمی آورد
از قلبهایی
که هیچ
وقت
عاشق نمی شوند ...
.
.
.
اما من
هر واژه ی تازه ای را
در ذهنم
به مرگ محکوم می کنم
تا دیگر
هیچ شعری
در من
متولد نشود
چقدر خسته ام ...
از زندگی از این هـمه تکرار خــسته ام
از های و هوی کوچه و بازار خـسته ام
دلگــیرم از ســــتاره و آزرده ام ز مــاه
امشب دگر ز هر که و هر کار خسته ام
دل خسته سوی خانه تن خسته می کشم
آوخ … کزین حصار دل آزار خـسته ام
بیــزارم از خموشی تقـــویم روی مــــیز
و ز دنگ دنگ ســاعت دیـوار خـسته ام
از او که گفت یار تو هــــستم ولی نــبود
از خود که بی شـکیبم و بی یار خسته ام
تنهـــا و دل گرفــته و بیـــزار و بی امـید
از حال من مپرس که بســـــیار خسته ام
امشب به یاد تک تک ِ شب ها دلم گرفت
در اضطراب کهنه ی غم ها ، دلم گرفت
انگار بغض تازه ای از نو شکسته شد
در التهاب ِ خیس ِ ورق ها ، دلم گرفت !
از خواندن تمام خبر ها تنم بسوخت ...
از گفتن تمام غزل ها دلم گرفت ...
در انتظار تا که بگیرم خبر ز تو ...
در آتش ِ گرفته سراپا... دلم گرفت !
متروکه نیست خلوتِ سرد دلم ولی
از ارتباطِ مردم ِدنیا دلم گرفت !!
وقتی تمام خودم را
در رفتنت
مچاله کردم و
دور انداختم
وحشتناک بود
اما تازه فهمیده بودم
که حتیٰ
لحظه های مرگمـم
نیز
دل سپرده ی گام های تو بودند.
امشب به یاد تک تک ِ شب ها دلم گرفت
در اضطراب کهنه ی غم ها ، دلم گرفت
انگار بغض تازه ای از نو شکسته شد
در التهاب ِ خیس ِ ورق ها ، دلم گرفت !
از خواندن تمام خبر ها تنم بسوخت ...
از گفتن تمام غزل ها دلم گرفت ...
در انتظار تا که بگیرم خبر ز تو ...
در آتش ِ گرفته سراپا... دلم گرفت !
متروکه نیست خلوتِ سرد دلم ولی
از ارتباطِ مردم ِدنیا دلم گرفت !!
یک رد ِ پا که سهم ِ من از بی نشانی است!
از رد ِ خون که مانده به هر جا ، دلم گرفت
اینجا منم و خاطره هایی تمام تلخ
اقرار میکنم درآمدم از پا ... دلم گرفت ...
نه اینکه فکر کنی دل ، از تو کنده ام !
یا اینکه از تمنا دلم گرفت !
از لحظه ای که هر دو نگاهم اسیر شد
در امتداد هیچ ِ قدم ها دلم گرفت
از لحظه ای که خیس شدم در خیال تو
آن دم که تنگ شدند نفس ها دلم گرفت
ازین که باز تو نیستی کنار من
ازین که باز خسته و تنها ... دلم گرفت
تکرار می کنم این سطرهای کهنه را ...
تکرار می کنم که خدایا !! دلم گرفت
مرگ مى ميرد
مرگ، به خود مناز،
ترا زورمند و مهيب خوانده اند، اما چنين نيستى
زيرا، مرگ بيچاره، آن كسان كه تو گمان مى برى برمى اندازى
نه آنان مى ميرند، نه ترا ياراى كشتن من است...
تو بنده تقدير و صُدفه و ش-ا-هانى و آنان كه نوميد از هر حيلتى دست به شمشير مى برند
تو همخانه زهر و جنگ و بيمارى و رنجى.
ترياك و طلسم نيز ما را به خواب مى برند
و بسيار به از تو.
پس غره مشو.
خوابى كوتاه و سپس جاودانه ديده مى گشاييم
و ديگر مرگ نخواهد بود.
مرگ، تو خواهى مرد.
شاید اگر خیلی سالها پیش میزیستیم!
این عاشقانه هایی که برای تو مینویسم!
همان نامه هایی بودند که برگشت میخوردند!!!
http://www.senatorha.com/forum/image...2011/11/21.pngيادته شرطمون سر صداقت يادته
يادته تو مجازات و خيانت يادته
يادته پنهوني سر قرارا يادته
يادته تاخيرات توي بهارا يادته
گوش نداديم به نصيحت يادته
گشتنت دنبال فرصت يادته
دونه دان به کبوتر بادته خاطرات توي دفتر يادته ....
بـــگذار از تو و عـــشقت
که مرا کـــور کرده است
بگذارم !!
می خواهم به خدایم برسم ،
شاید اینگونه تو را به
دست
فراموشی سپردم
.
.
.
!
خسته ام
باري پر از تهي دارم
راه را گم كرده ام
نميدانم به كدامين سو
بروم
پس كي به روشنايي ميرسم
زير لب
به خود دشنام ميدهم
چون مي دانم
به قول سخني
از ماست كه بر ماست
ميروم به جلو
هنوز اميد در دل غبار گرفته ي
دَمــَ'ـش گ'ـــَــرمـ ...
بـــاران ' را مــے'گـــویــ''ـــَــمــ
بـــه شـــانـــہ امـ زد و گــُـفــــت'' :
خـ'ـَـســتـ'ــہ''' شُــــدے..'؟
امــــروز را تــُــو اســـتـ''ــراحــَـت کــ'ـُـن...''
مـَــ'ن بـــه جـــ'ـایـــَ'ـت مـــ'ے ب'''ـــارَمـ..'...:icon_pf2 (56)::icon_pf2 (56)::icon_pf2 (56):
خداحافظ…
آخرین کلامی که از تو شنیدم
و باز قصه ی تلخ جاده و آن راه بلند…
که تو را از خلوت من می ربود
آسمان می گریست
شیشه ها می گریستند
ومن مبهوت رفتنت
در پس شیشه های مه آلود
بغض دردناکم را بلعیدم
دیوانه وار خندیدم
وتو را بدرقه کردم…
بی رو دربایستی می گم :
دوسش دارم و برام مث اکشیژنه
هر چند که خــــــودش نمی دونه!!
ـ امــا امان از این دل!!
.
.
ــــ جواب سلامت را چگونه می خواهی بدهم؟
ـــــ بــا لبخنـــــــــد
ـــ نـــــــــگاه
یــا ترانــــه ای عــا شقــا نــــــــــه
ـ و یا شعــــــــــر وحرف دلبــــــــــرانه ای؟
ـ یا نامـه ای کــه با اشک چشــــــــــام نوشته باشم؟؟!!
ـ تو می گویی کدام یک از دستم بر میآید ؟؟!
ـ کــدام یکی را ممــکن است بهتـــر بلـــــــــد با شــــــــــم ؟ ...
ـ از تـــــــــــو مـــی پــرســـــم ؟
بـا مـــن می ما نــــــــی آری بــا مـــــن؟
ـ ومـــن چشمهـــــــــایم را می بنــــــدم و
منتظــــــر پاسخ تـــو می مانـــم
ـ به غیــر از این چه می توانــــــم بکنــــــم
منـــی که حتی بـــــرای اندیشیــدن
به رویایم وتحقــق آن اسیر بـــــــودم
تــــو بگــــو سهـــــــــم مــــــن چیست ؟
ـ سهم من از این زندگی لعنتــــــــی چیست؟ !!
ـ تنها کلامی از جانب تـــــــــــو
برای یک عمر عاشـــــــــــق ماندنم کافیست.
ـ برای تمام عمر دلخــــــــــــوش بودن
امید داشتن به هم نفســـی با کسی
که برایش باید از جـــــــــان گذشت
ومـــــــــی گـــــــــذرم
حتــــــــی از از تمام دنیـــــــــا
و ازرویاهـــــای دخترانگـــــــــــی ام
هــــــــــــــم می گـــــذرم ومی روم
آنقدر التماس به خـــــــــدا می کنـ
م و تـــــــــو را از خدا گدایی خواهــم کرد
ـ زلیخـــــــــــــاه وار
دست به دامن خـــــــــدا میشوم تا معجزه شود.
ـ وخــــــــــــــدا از دست من خسته و
عاصی شود و تـــــــــــورا به من بدهد
همانطــــــورکه یوسف را به زلیخــــــــــــــاه داد...
ــ یوسف مــــــــن بدان که مـــــــــن
تـــو را از خـــــــــــدا خواهم گرفت حتـــــــی به زور...
پ.ن:یـــارم از بهر فراقت به کجا ســـــر بزنم شوق دیــدار تو را دارم،به کجـــا پر بزنم
پ.ن:من وقتی 17 سالم بود .. فکر میکردم عشق حلال همه ی مشکلات و پایان همه ی درد و رنج هاست .... و یک نقطه ست برای پایان همه ی غصه ها ... ( خیلی رویایی بودم مگه نه ؟؟؟.......!! بچه بودیم دیگه ) ....اما حالاخیلی وقته که میدونم .. عشق کمک میکنه .... خیلی هم کمک میکنه .... اما حل کننده ی تمام مشکلات و پایان بخش همه ی غصه ها نیست ... عشق فقط یک کمک کننده است .. حالا به درست بودن و غلط بودن طرف میتونه این عشق کمک کننده ی قوی باشه یا ضعیف ...
دفتر عشـــق كه بسته شـد
ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــــــــ دم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــدم
اونيكه عاشـق شده بــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــد
براي فاتحه بهـــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ــد
تــــموم وســـعت دلـــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــو
بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفـــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ــــت
بازي عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــدم
از تــــو گــــله نميكنــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ــم
از دســـت قــــلبم شاكيـــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكـــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــ ــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلـــــــــــــــــــــــ ـرزه
بزن تير خـــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقـــت بود
بشنواين التماسرو
ــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــ
ـــــــــــ
ــــــ-
پشت شيشه برف ميبارد
پشت شيشه برف ميبارد
در سكوت سينه ام دستي
دانه اندوه ميكارد
مو سپيد آخر شدي اي برف
تا سرانجام چنين ديدي
در دلم باريدي ... اي افسوس
بر سر گورم نباريدي
چون نهالي سست ميلرزد
روحم از سرماي تنهايي
ميخزد در ظلمت قلبم
وحشت دنياي تنهايي
ديگرم گرمي نمي بخشي
عشق اي خورشيد يخ بسته
سينه ام صحراي نوميديست
خسته ام ‚ از عشق هم خستهفروغ فرخزاد
خدايا...ﺧﺴﺘﻪ ﺍﯼ؟
ﺧﻮﺍﺑﺖ ﻣﯿﺎﺩ؟
ﭼﺎﯾﯽ ﺑﺮﯾﺰﻡ؟
پرتقال ﭘﻮﺳﺖ ﺑﮑﻨﻢ ؟
ﺗﺨﻤﻪ ﻣﯿﺨﻮﺭﯼ...؟
ﻣﯿﺨﻮﺍﯼ ﺑﺮﯼ ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﺨﻮﺍﺑﯽ ﻣﻦ ﺑﺸﯿﻨﻢ ﭘﺸﺖ ﻓﺮﻣﻮﻥ . . .؟
ﺗﻌﺎﺭﻑ ﻣﯿﮑﻨﯽ ؟
ﻟﻨﮓ ﺑﯿﺎﺭﻡ ﺷﯿﺸﻪ ﺟﻠﻮ ﺭﻭ ﺗﻤﯿﺰ ﮐﻨﻢ ؟
جان من ﺍﯾﻨﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﺒﯿﻨﯿﻢ ! ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ ﮐﻼً ؟؟
آواز عاشقانه ی ما در گلو شکست حق با سکوت بود صدا در گلو شکست
تا آمدن با تو خدا حافظی کنم
بغض امان نداد و خدا... در گلو شکست
تو را بانو ناميدم ام
بسيارند از تو بلندتر-بلندتر
بسيارند از تو زلال تر - زلال تر
بسيارنداز تو زيباتر- زيباتر
اما بانو تويي!!!
ميزي براي كار
كاري براي تخت
تختي براي خواب
خوابي براي جان
جاني براي مرگ
مرگي براي ياد
يادي براي سنگ
اين بود زندگي!؟
ديوونه کيه ؟
عاقل کيه ؟
جونور کامل کيه ؟
واسطه نيار به عزتت خمارم
حوصله هيچ کسي رو ندارم
کفر نمي گم سئوال دارم
يک تريلي محال دارم
تازه داره حاليم ميشه چيکارم
مي چرخم و مي چرخونم سيّارم
تازه ديدم حرف حسابت منم
طلاي نابت منم
تازه ديدم که دل دارم بستمش !
"راه" ديدم نرفته بود "رفتمش "
"جوانه" نشکفته را "رستمش "
"ويروس" که بود حاليش نبود "هستمش"
جواب زنده بودنم مرگ نيود ! جون شما بود ؟
مردن من مردن يک برگ نبود ! تو رو خدا بود
اون همه افسانه رو افسون ولش !!
اين دل پر خون ولش !
دلهره گم کردن " گدار" مارون ولش !
تماشاي پرنده ها بالاي " کارون" ولش؟
خيابونا ، سوت زدنا ، شپ شپ بارون ولش
ديوونه کيه ؟
عاقل کيه ؟
جونوور کامل کيه
گفتي بيا زندگي خيلي زيباست ! دويدم !!
چشم فرستادي برام
تا ببينم
که ديدم
پرسيدم اين آتش بازي تو آسمون معناش چيه ؟
کنار اين جوي روون نعناش چيه ؟
اين همه راز
اين همه رمز
اين همه سرو اسرار معماست ؟
آوردي حيرونم کني که چي بشه ؟ نه والله !
مات و پريشونم کني که چي بشه ؟ نه بالله !
پريشونت نبودم ؟!
من
حيرونت نبودم ؟!
تازه داشتم مي فهميدم که فهم من چقدر کمه !
"اتم " تو دنياي خودش حريف صدتا رستمه !
گفتي ببند چشماتو وقت رفتنه !
انجير مي خواد دنيا بياد آهن و فسفرش کمه !
چشماي من آهن انجير شدن !
حلقه اي از حلقه ي زنجير شدن !
عمو زنجير باف زنجير تو بنازم
چشم من و انجير تو بنازم !
ديوونه کيه
عاقل کيه
جونور کامل کيه ؟!
حرف براي گفتن زياد دارم چند ماهي هست كه تو نت نيومدم
دليلشو بيخيال ولي دلم براي تمام اون گلهايي كه
منو فراموش نكردن تنگ شده بود بايد بگم ممنونم با معرفتها
خيلي عقب موندم (گرچه باز هم شايد مدتي نباشم)
تولدم گذشت (تنها روزي كه دلم واسه خودم تنگ ميشه)
رسول ملاقلي پور از بين ما رفت خدا روحش رو شاد كنه
عيد نوروز اومد و رفت و باز احساس گزنده پير شدن
حرف زياده براي گفتن ولي با ديالوگهاي سكانس
پاياني فيلم 21 گرم اين پست رو به پايان ميبرم
باز هم ممنون از لطف دوستان عزيز
مگه چندبار به دنيا مي آيم؟
مگه چندبار از دنيا مي ريم؟
مگه در كل چقدر زمان داريم؟
مگه در كل چقدر واسه صحبت كردن داريم؟
مگه در كل چند تا دوست داريم؟
مگه چقدر اونا رو دوست داريم؟
مگه سهم ما از اين دنيا چقدر؟
مگه ما كي هستيم؟
مي گن درست در لحظه مرگ 21 گرم از وزن آدم كم مي شه!!!
تو اين 21 گرم چيه مگه؟ چي از ما كم مي شه؟ اين 21 گرم چقدر ارزش داره؟
۲۱ گرم وزن يه سكه 5 سنتيه!!! يه تيكه شكلات!!!
تو اين 21 گرم چيا هست كه زندگيه آدما بهش وابستست؟!!!
با اين اوصاف چرا بايد لباس يه گوسفند رو بپوشيم و از پشت به هم خنجر بزنيم؟فقط به خاطر راحت طلبي؟ به خاطر داشتن يه زندگيه مرفه؟!!
من تمنا كردم كه تو با من باشي
تو به من گفتي :
هرگز هرگز!!!
پاسخي سخت و درشت
و مرا غصه اين هرگز كشت!!!
ديروز ، همين حوالي
زلزله اي آمد...
حالا همه حالم را مي پرسند !!!
بي خبر از اينكه " من"
به اين لرزيدنها
سالهاست كه عادت كرده ام...
به لرزشهاي شديد شانه هايم
و ترك هاي عميق قلبم...
اما هنوز " خوبم !!! "
كاش گفته بودي
موج نگاهت از درياي هوس برميخيزد
تا تن به تو بسپارم
نه دل!
------------------
امشب دلم را به مزايده گذاشته ام
تا خريدار واقعيش پيدا شود...
قيمت پايه ام
يك نگاه ...!!!
به سلامتي تنها چيزي كه يه رابطه رو قشنگ مي كنه!
اعــــــــــــــــتمـــاد
که بیشتر ازچشام بهت اعتماد دارم
دلم گرفته بود ، آن لحظه دلم هوای آغوشش کرده بود
تنها اشک بود که میریخت از گونه هایم ، در آن لحظه تنها او را میخواستم در کنارم
قتی كه دوست داشتنت زیباست
مثل خیال آبی نیلوفر
در باغ باژگونه تالاب؛
و مثل جشن سرخ شقایقها
در بامداد روشن
وقتی كه میخوانند
مرغان آبزی
آواز رودها را؛
آنگاه میبینم،
بیدار ـ خواب شادی دیدار؛
گیسوی باد را كه پریشان است
و مرگ عاشقانه ماهیها را
در چشمههای كوچك بارانی...
هر روز عصرها
وقت طلوع ساعت دیواری
و ازدحام مردم مبهوت،
گم میشوم در آن سوی تاریكی؛
در سایه بلند خیابانها
گم میشوم
كه باز ببینم،
بیدار ـ خواب شادی دیدار؛
آن لحظههای روشن زیبا را
وقتی كه دوست داشتنت زیباست؛
مثل خیال آبی نیلوفر...
پس از آن غروب رفتن
اولین طلوع من باش
من رسیدم رو به آخر
تو بیا شروع من باش
شبو از قصه جدا کن
چکه کن رو باور من
خط بکش رو جای پای
گریه های آخر من
اسمتو ببخش به لبهام
بی تو خالیه نفسهام
قد بکش تو باور من
زیر سایه بون دستام
خواب سبز رازقی باش
عاشق هميشگي باش
خسته ام از تلخی شب
تو طلوع زندگی باش
من پر از حرف سکوتم
خالیم رو به سقوطم
بی تو و آبی عشقت
تشنه ام کویر لوتم
نمیخوام آشفته باشم
آرزوی خفته باشم
تو نـذار آخـر قصه
حرفـمو نگفته باشم
خدانگهدار عزیزم
اما نمی شه باورم
توی چشام نگاه نکن
این لحظه های آخرم
آخه چطور دلم بیاد
چشماتو گریون ببینم
میرم ولی اینو بدون
چشم انتظارت می شینم
میرم ولی گریه نکن
نذار از عشقت بمیرم
شاید تو اوج بی کسی
با عکست آروم بگیرم
میرم ولی بدون یکی
خیلی تو رو دوستت داره
یکی که از دوری تو
سر به بیایون میذاره
خوشبختی ام را گم گرده ام
توی کوله پشتی دوران 17 سالگی
لای کتابهای نخوانده دبیرستان
کنار باجه تلفنی که مهربانتر از هر همراه اول و آخری بود
و تمام کسانش در دسترس
و شاید پشت نگاه تو که یادم نیست در کدام اصلی یا فرعی گمت کردم
اصلا چه فرقی میکند !!؟
بازی کسل کننده ایست خوشبختی
میخواهم از اینجا تا تمام زندگیم را آدامس بجوم
و گاهی پوزخند به هر آنچه که شما خوشبختی می نامیدش
تورا میشناسم
دلت که میگیرد
باران را در چشمانت قاب میکنی
وقتی میخندی
خورشید بر دلم میتابد
تورا میشناسم
که ستاره هارا بغل میکنی
و ماه را جرعه جرعه مینوشی
اه چقدر تنگ است دلم برایت
دریا پر از مهتاب بود
ان لحظه که از من جدا شدی
راستی به یاد داری؟
گفتی هنگام باران می ایی؟
کجایی عزیزکم؟
در هجوم رگبار چشمانم؟
ز چشمت اگر چه دورم هنوز....پر از اوج و عشق و غرورم هنوز
اگر غصه بارید از ماه و سال....به یاد گذشته صبورم هنوز
شکستند اگر قاب یاد مرا.....دل شیشه دارم بلورم هنوز
سفر چاره دردهایم نشد..... پر از فکر راه عبورم هنوز
ستاره شدن کار سختی نیست.... گرشتم ولی غرق نورم هنوز
پر از خاطرات قشنگ توام.....پر از یاد و شوق و مرورم هنوز
ترا گم نکردم خودت گم شدی......من شیفته با تو جورم هنوز
اگر جنگ با زندگی ساده نیست.....در این عرصه مردی جسورم هنوز
اگر کوک ماهور با ما نساخت.....پر از نغمه پک و شورم هنوز
قبول است عمر خوشی ها کم است.....ولی با توام پس صبورم هنوز
عجب حالي را در وجود من گذاشته اي
حالي كه مرا توان گفتنش نيست
قلم در برابر نوشتنش سر تعظيم دارد
گوشي را ياراي شنيدنش نيست
حالي كه مرا با خود مي برد همچون ذره اي خاشاك
كه بوسه نسيم او را به هر كنجي مي كشاند
حالي كه فرصت تفكر را از مغز پوچ من گرفت
حال رنجورم راچگونه درمان كنم
در حالي كه نمي دانم كي و چگونه گرفتارش شدم
حالي كه حتي خودم هم نمي دانم كه دردم چيست و ناله ام از كيست
از كه بايد بنالم كه هر چه بر مغز سبك بالم فشار آوردم
دشمني چون خودم يافت نشد
خداي من فقط تو ميداني كه در وجودم چه مي گذرد ...
چیزایی که من یاد گرفتم ...
آموخته ام که سکوت تنها درسیه که ما نمی تونیم یاد
بگیریم . آموخته ام که به خودم احترام بذارم .
آموخته ام که این ترس از مشکلات
است که انسان را می کشد نه خود آن .
آموخته ام که حفظ کردن دشوار تر از پیدا کردنه .
آموخته ام که آزاد باشم . آموخته ام که نگذارم عصبانیت بر من چیره شود .
آموخته ام که نمی توان یک باره همه چیز را تغییر داد .
آموخته ام که خونسرد باقی بمانم .
آموخته ام که یک طرفه به قاضی نروم .
آموخته ام که آرامش یه نعمت خیلی بزرگه اگر قدر اون را بدونیم .
آموخته ام که بهترین کلاس درس دنیا زیر پای پیر ترین فرد دنیا است .
آموخته ام که پول شخصیت نمیاره .
آموخته ام که همیشه برای کسی که به هیچ عنوان قادر به کمک نیستم دعا کنم
آموخته ام که مهربان بودن خیلی مهمتر از درست بودنه .
آموخته ام که گاهی تمام چیز هایی که یک شخص می خواهد فقط
در دستی است برای گرفتن دست او و قلبی واسه فهمیدنش .
آموخته ام که خداوند همه چیز را در یک روز نیافرید پس چه چیز
باعث شد که من به این بیندیشم که می تونم همه چیز را دریک روز به دست بیارم."
من از یک شکست عاشقانه می آیم. بگذار همه برای این اعتراف تلخ
سرزنشم کنند.سرزنش هایشان را خواهم پذیرفت به بهانه تولد حقایق
غم انگیزی که درد را به درد می آورد و آتش را می سوزاند .شکست ن
ه برای پنهان کردن است و نه بهانه پنهان شدن.
آری من شکست خویش را از بلندای بلندترین قله ها و با صدایی هر چه
محزون تر به محزونی آواز نی لبک چوپان پهن دشت بی انتهای تنهایی
فریاد خواهم زد.
میگویند از طلوع صبح بنویس و نیز از آفتاب. ومن چگونه از خورشید
بنویسم زمانی که باران غم هجران تو پی در پی بر پنجره چشمانم
میزند .
پس از آن روز جدایی و فراق به دل بیقرارو بیچاره ی خود گفتم که باید
نفش شکستی تلخ و تیره را در خاطرات سپید خود با رنجی تیره تر
آذین کند.
آه ای مریم من ، ای مریم شبهای تارم ، ای تمامت هم خوبی و ای
وجودت همه یاس ، بی تو همچون فاخته ای در زمستانی سرد،
بنشسته بر شاخه درختی فرد چشم به راه آشنایی از دیار
غریبستانم.
حالا دیگه تو غربتش ستاره سر نمیزنه
تو لحظههای بیکسیش پرنده پر نمیزنه
با کوله بار خستگی ، تو جادههای خاطره
مسافر خسته من ، یه عمره که مسافره
کاش می شد خالی از تشویش بود
برگ سبزی تحفه ی درویش بود
کاش تا دل می گرفت و می شکست
عشق می آمد کنارش می نشست
کاش با هر دل , دلی پیوند داشت
هر نگاهی یک سبد لبخند داشت
کاش لبخندها پایان نداشت
سفره ها تشویش آب ونان نداشت
کاش می شد ناز را دزدید و برد
بوسه رابا غنچه هایش چید و برد
کاش دیواری میان ما نبود
بلکه می شد آن طرف تر را سرود
کاش من هم یک قناری می شدم
درتب آواز جاری می شدم
آی مردم من غریبستانی ام
امتداد لحظه ای بارانیم
شهر من آن سو تر از پروازهاست
در حریم آبی افسانه هاست
شهر من بوی تغزل می دهد
هرکه می آید به او گل می دهد
دشتهای سبز , وسعتهای ناب
نسترن , نسرین , شقایق , آفتاب
باز این اطراف حالم را گرفت
لحظه ی پرواز بالم را گرفت
می روم آن سو تو را پیدا کنم
در دل آینه جایی باز کنم .
آرزويم اين است ؛ نتراود اشك در چشم تو هرگز ؛
مگر از شوق زياد
نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز ؛
وبه اندازه ي هر روز تو عاشق باشي
عاشق آنكه تو را مي خواهد . . .
و به لبخند تو از خويش رها مي گردد
و تو را دوست بدارد به همان اندازه ؛
كه دلت مي خواهد