♥●•٠·˙بــــهترین اشعارونثـــــــرهای عاشقانه♥●•٠·˙

کاش می دانستی

چشم هایم زشکوفایی عشق تو فقط می خواند

کاش می دانستی

عشق من معجزه نیست

عشق من رنگ حقیقت دارد

اشک هایم به تمنای نگاه تو فقط می بارد

کاش می دانستی

تو فقط مال منی

تو فقط مال همین قلب پر از احساس منی

شب من با تو سحر خواهد شد

تو نمی دانی من

چه قدر عشق تو را می خواهم

تو صدا کن من را

تو صدا کن مرا که پر از رویش یک یاس شوم

تو بخوان تا همه احساس شوم


http://www.senatorha.com/forum/image...2012/01/24.jpg


کاش می دانستی

شعرهای دل من پیش نگاه تو به خاک افتاده است

به سرم داد بزن

تا بدانم که حقیقت داری

تا بدانم که به جز عشق تو این قلب ندارد کاری

باز هم این همه عشق

این همه عشق برای دل تو ناچیز است

آسمان را به زمین وصل کنم؟

یا که زمین را همه لبریز ز سر سبزی یک فصل کنم؟

من به اعجاز دو چشمان تو ایمان دارم

به خدا تو نباشی

بی تو من یک بغل احساس پریشان دارم!

کاش میشد به تو میگفتم
که تو تنها سخن شعر منی

کاش میشد به تو میگفتم
که تو تنها از برای دل نومید منی

کاش میشد به تو میگفتم
که مرو، دور مشو از بر من
تو بمان تا که نمیرد دل من....

کاش که تورو ، سر نوشت ازم نگیره
میترسه دلم ، بعد رفتنت بمیره
اگه خاطره هام ،یادم میارن تورو
لااقل از تو خاطره هام نرو
کی مثل من، واسه تو ، قلبه شکستش میزنه
آخه کی واسه تو مثل منه
بمون، دل من فقط به بودنت خوشه
منو فکر رفتن تو می کشه
لحظه هام تباهه بی تو ، زندگیم سیاهه بی تو ، نمیتونم
کاش که تورو ، سرنوشت ازم نگیره
می ترسه دلم ، بعد رفتنت بمیره
اگه خاطره هام یادم میارن تورو
لااقل از تو خاطره هام نرو
کی مثل من واسه تو ، قلب شکستش میزنه
آخه کی واسه تو مثل منه
بمون، دل من فقط به بودنت خوشه
منو فکر رفتن تو می کشه
لحظه هام تباهه بی تو ، زندگیم سیاهه بی تو ، نمیتونم

کاش می شد به جای آه از نهادت بر خیزم....

کاش چاره ای بود تا به جای اشک از چشمانت سرازیر شوم....

شاید تو بی ارزش بدانی .....

برای من گرانبهاست!!!!!

فقط حیف که نمی شود...

حالا که می دانی عاشقم شاید زیر سنگینی نگاهت نتوان نفس کشید اما...

اما دل خوش می کنم به همین که دلم در چشمان توست....

می دانم نمی دانم و فکر می کنی عاشقی ام کودکانه است ولی...



ولی یادت باشد که کودکان دل پاک ترند....

کاش می شد عشق را معنا کنیم
کاش می شد خنده بر دنیا کنیم

کاش بودی از دل من با خبر
گریه ام میکرد بر قلبت اثر

کاش می شد مرهم زخمم شوی
کاش می شد همدم عشقم شوی

کاش می شد خواب را تعبیر کرد
کاش می شد عشق را تفسیر کرد

کاش می شد مثل باران می شدیم
کاش می شد رعد و طوفان می شدیم

کاش می شد عشق را بهتر شناخت
نغمه ای از عشق و از مستی نواخت

کاش می شد عشق را معنا نمود
عاشقی و عشق را با هم سرود

کاش میدانستی




چشم هایم زشكوفایی عشق تو فقط می خواند

كاش می دانستی

عشق من معجزه نیست

عشق من رنگ حقیقت دارد

اشك هایم به تمنای نگاه تو فقط می بارد

كاش می دانستی

یه کسی هست كه احساس تو را می فهمد

یه کسی از تب عشق تو دلش می گیرد

یه کسی از غمت امشب به خدا می میرد

كاش می دانستی

تو فقط مال منی

تو فقط مال همین قلب پر احساس منی

شب من با تو سحر خواهد شد

تو نمی دانی من

چه قدر عشق تو را می خواهم

تو صدا كن من را

تو صدا كن من را كه پر از رویش یك یاس شوم

تو بخوان تا همه احساس شوم

كاش می دانستی

شعرهای دل من پیش نگاه تو به خاك افتاده است

به سرم داد بزن

تا بدانم كه حقیقت داری

تا بدانم كه به جز عشق تو این قلب ندارد كاری

باز هم این همه عشق

این همه عشق برای دل تو ناچیز است

آسمان را به زمین وصل كنم؟

یا كه زمین را همه لبریز ز سر سبزی یك فصل كنم؟

من به اعجاز دو چشمان تو ایمان دارم

به خدا تو نباشی

بی تو من یك بغل احساس پریشان دارم

کاش میدانستی که درون قلبم خانه ای داری که همیشه آنرا با شفق


می شویم. و با آن میگویم که تویی مونس شبهای دلم . کاش میدانستی

باغ غمگین دلم بی تو تنها شده است و گل غم به دلم وا شده است.

کاش میدانستی که درون قلبم با تپشهای عشق هم صدا هستی تو .

کاش میدانستی که وجود تو و گرمای صدایت به من خسته و آشفته

حال زندگی می بخشد کاش میدانستی.... کاش میدانستی بی وفا

کاش می دانستی

من سکوتم حرف است

حرف هایم حرف است

خنده هایم حرف است

کاش می دانستی

می توانم همه را پیش تو تفسیر کنم

کاش می دانستی

کاش می فهمیدی

کاش و صد کاش نمی ترسیدی

که مبادا دل من پیش دلت گیر کند

یا نگاهم تلی از عشق به دستان تو زنجیر کند

من کمی زودتر از خیلی دیر

مثل نور از شب چشم تو سفر خواهم کرد

تو نترس

سایه ها بوی مرا سوی مشام تو نخواهند آورد

کاش می دانستی

چه غریبانه به دنبال دلم خواهی گشت

در زمانی که برای غربتت سینه دلسوزی نیست

تازه خواهی فهمید

مثل من عاشق مغرور شب افروزی نیست

کاش می دانستی
آن زمان را که شنیدم رفتی.
آن زمان من مردم.
من زمین را دیدم
آسمان را دیدم
آسمان آبی خوشرنگ نبود
و زمین سبز نبود
همه جا مشکی بود
کاش می دانستی
رفتنت رفتن خورشید دلم بود و کنون
آسمان دل من تاریک است
شمع شبهای سیاهم خاموش
روح تنهایی بی رحم به من نزدیک است
کاش می دانستی
حرف های تو برایم سوگند
بوسه های تو برایم لبخند
نامه های تو برایم امید
چشمهای تو برایم خورشید
آشیان بی تو برایم سرد است
کاش می دانستی
زندگی با تو برایم رنگین
ساکت وساده ولی آهنگین
ماندنت آب حیات دل بیچاره من
رفتنت مردن یکباره من
آشیان بی تو برایم سرد است
زندگی بی تو برایم درد است
کاش می دانستی

خسته ام از این کویر

خسته ام از این کویر ، این کویر کور و پیر
این هبوط بی دلیل ، این سقوط ناگزیر
آسمان بی هدف ، بادهای بی طرف
ابرهای سر به راه ، بیدهای سر به زیر
ای نظاره ی شگفت ، ای نگاه ناگهان !
ای هماره در نظر ، ای هنوز بی نظیر !
آیه آیه ات صریح ، سوره سوره ات فصیح !
مثل خطی از هبوط ، مثل سطری از کویر
مثل شعر ناگهان ، مثل گریه بی امان
مثل لحظه های وحی ، اجتناب ناپذیر
ای مسافر غریب ، در دیار خویشتن
با تو آشنا شدم ، با تو در همین مسیر !
از کویر سوت و کور، تا مرا صدا زدی
دیدمت ولی چه دور ! دیدمت ولی چه دیر !
این تویی در آن طرف ، پشت میله ها رها
این منم در این طرف ، پشت میله ها اسیر
دست خسته ی مرا ، مثل کودکی بگیر
با خودت مرا ببر ، خسته ام از این کویر !