((* فــآطِــمیـــِه *))

من غلامی ز غلامان توام یا زهرا

مستمندی به سر خان توام یا زهرا

*********شعر فاطمه**********

از زمانی که به خود آمده ام فهمیدم

خاطر آشفته و حیران تو ام یازهرا

*********شعر فاطمه**********

من دعا بودم ز روز ازل برلب تو

ذکری از نیمه سوزان توام یازهرا

*********شعر فاطمه**********

متولد شده عشق توام بی بی جان

آه پرورده دامان توام یا زهرا

*********شعر فاطمه**********

بیت الاحزان دلم شاهد اشک سحرت

اشک آن دیده گریان توام یازهرا

*********شعر فاطمه**********

از ازل لطف تو شد شام حالم آری

تا ابد در خور احسان توام یا زهرا

*********شعر فاطمه**********

شد یهودی ز نخ چادرت اسلام شناس

فخرم این بس که مسلمان توام یازهرا

*********شعر فاطمه**********

ای یتیمان مدینه همه از پخت تو سیر

طالب لقمه ای از نان توام یازهرا

محمدتقی میرشفیعی

شاعر فرامرز فرخ شب است و گوهری خفته به تابوت
از این غم کل عالم گشته مبهوت
-
شب است و عالمی اندر غبار است
دل شیعه بسی اندوه بار است
-
شب است و یک گلِ پهلو شکسته
گل دیگر در این ماتم نشسته
-
شب است و مه نهان از دیده ها شد
که بغض خفته ی عالم رها شد
-
شب است و روح و جان از مرتضی رفت
ببین ظلم و تباهی ، تا کجا رفت
-
شب است و سینه ای پر سوز و آه است
درِ بیت علی ، از چه سیاه است
-
شب است و دخت طاها ، جان سپرده
ازآن ضربت که از ، بیگانه خورده
-
شب است و کودکان غم ناله دارند
به روی چشم و گونه ژاله دارند
-
شب است و گریه هاشان بی صدا شد
که لرزان زین عزا عرش خدا شد
-
شب است و شمع مادر گشته خاموش
گرفته کودکان ، لیکن در آغوش
-
شب است و خفته زهرا در دل خاک
ملائک هم بخوانندش ، به افلاک
-
شب است و دخت زهرا خون فشان است
که خاک مادر ما بی نشان است

مسعود نوروزی راهی
قالب شعر:چارپاره
سلامُ الله یا زهرا سلامی بر حجاب تو
چه دارد لحظه محشر دل ما در جواب تو؟
میان کوچه های ما پر از فریاد تو اما
کسی از جان و دل آیا شنیده این خطاب تو؟
.
سلام الله یا زهرا سلام ای حضرت مادر
تویی که مادری کردی چنین تا لحظه آخر
بلاها بر سر مادر رسید و پشت او خم شد
که مادر را شکست از غم؟که دارد این چنین باور؟
.
سلام الله یا زهرا سلامی بر نماز تو
به زهرایی سیمایت به پنهانی راز تو
دعا کن حضرت مادر که باشم محرم دردت
به جز خود بر همه کردی دعا وقت نیاز تو
.
سلام الله یا زهرا سلامی از دل و از جان
سلامی از کنار غم زکنج خانه ویران
تو رفتی مادرم اما هنوز این ماجرا مانده
به یاد کوچه خسته به یاد خانه احزان
.
سلام الله یا زهرا شهید خانه مولا
تو بودی شمع این خانه تویی پروانه مولا
اگر می داد اشکش را به دامان تو روزی او
کنون در چاه می ریزد دل ویرانه مولا
.
سلام الله یا زهرا که داری درد بی پایان
رگ تاریخ می جوشد ز خون و غیرت و ایمان
پس از رفتن چه ها دیدی خدا صبرت دهد مادر
حسن آمد جگر خون و حسینت با لب عطشان
.
سلام الله یا زهرا کنون بر من نگاهی کن
برایم مادری کن محرم عشقم به آهی کن
از این بیراهه ها سرگیجه می گیرم دراین کوچه
مرا اکنون به راه مستقیم عشق راهی کن

ای تاج سر عالم و ادم زهرا / از کودکیم دل به تو دادم زهرا

ان روز که من هستم و تاریکی قبر / جان حسنت برس به دادم زهرا . . .

در زمانیکه زمان یاد ندارد چه زمان / و مکانیکه مکان یاد ندارد چه مکان

دل من در بی یک واژه ی بی خاتمه بود / اولین واژه که آمد به نظر فاطمه(س)بود

دلم را با غم مادر نوشتن / غبار چادر خاکی نوشتن

خدا بر بیرق عشاق زهرا(س) / نوشت این طایفه شاه بهشتند . . .

غُربت آبادِ دیار آشناییها، بقیع!

همدم دیرینه غم هاى ناپیدا بقیع!
در تو حتّى لحظه ها هم بى قرارى مى کنند
اى تمام واژه هاى درد را معنى، بقیع!

چه تعبیری خدا در نقطه دارد/ که تفسیری جدا هر نقطه دارد

به تعداد بهار عمر زهرا(س) / همین اندازه کوثر نقطه دارد . . .

نمایان شد ز خط آتش و دود / که جرم فاطمه حب علی بود

پس از زهرا علی بی همزبان شد / اسیر امتی نامهربان شد . . .

عمریست رهین منت زهرائیم / مشهور شده به عزت زهرائیم

مُردیم اگر به قبر ما بنویسید / ماپیر غلام حضرت زهرائیم . . .

ما زنده به لطف و رحمت زهرائیم / مامور برای خدمت زهرائیم

روزی که تمام خلق حیران هستند / ما منتظر شفاعت زهرائیم

خواستم بگویم، که فاطمه دختر محمد است. دیدم که فاطمه نیست.

خواستم بگویم، که فاطمه همسر علی است. دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه مادر حسین است. دیدم که فاطمه نیست.

خواستم بگویم، که فاطمه مادر زینب است. باز دیدم که فاطمه نیست.
نه، اینها همه هست و این همه فاطمه نیست.
«فاطمه، فاطمه است»

ای کاش فدک این همه اسرار نداشت / ای کاش مدینه در و دیوار نداشت

فریاد دل محسن زهرا این بود / ای کاش در سوخته مسمار نداشت

کاش قلبم به قبرش راه داشت / کاش زهرا هم زیارتگاه داشت

زهرا که شهید گشت بی جرم و گناه / هست از غم او، سینه ی عالم پر آه

خدا کجا و سیلی خوردن / لا حول و لا قوه الا بالله . . .

دل از غم فاطمه توان دارد ؟ نه / و ز تربتِ او کسی نشان دارد؟ نه

آن تربتِ گمگشته به بَر، زوّاری / جز مهدی صاحب الزمان دارد؟ نه . . .

دیدی زده بالای دری پرچم زهرا / بی اذن مشو وارد بزم غم زهرا

ایام، تعلق به گل یاس گرفته / افراشته بنگر همه جا پرچم زهرا . . .

آه را در دل نهان کردی چرا ؟ / ماه را در گل نهان کردی چرا ؟

یا علی جان تربت زهرا کجاست ؟ / یادگار غربت زهرا کجاست ؟

تا ز نورش دیده را روشن کنم / بر مزارش شعله ها بر تن کنم . . .

زهرا اگر نبود خدا مظهری نداشت / توحید انعکاس نمایانتری نداشت

جز در مقام عالی زهرا فنا شدن / ملک وجود فلسفه دیگری نداشت . . .

هرچه باشد من نمک پرورده ام / دل به عشق فاطمه خوش کرده ام

حج من بی فاطمه بی حاصل است / فاطمه حلال صدها مشکل است . . .

پیغمبری که عمری غمخوار امتش بود / روی کبود زهرا (س) اجر نبوتش بود؟

هر سینه که دوستدار زهراست / آشفته و بی قرار زهراست

گنجینه ی هفت آسمان ها / در سینه ی خون نگار زهراست

از شرح کرامتش همین بس / عالم همه وامدار زهراست . . .

.:::تو مسیحا زاده اما دختر موسی شدی:::.
مریم قدیسه ی ذریه ی طاها شدی
***
.:::یک نخی از چادرت مانند کعبه محترم:::.
قبله ی عرشی ترین سجاده ی دنیا شدی
***
بوسه بر دست تو بر سادات واجب می شود
.::چون ستون عصمت الله بنی الزهرا شدی::.
***
.:::در میان شوره زار قم بهشتی ساختی:::.
مثل کوثر آمدی جوشیدی و دریا و شدی
***
جانماز غرق نورت گوشه ی عرش خداست
در تقرب بر خدا بالاتر از بالا شدی
***
.:::وحی نازل بر لبانت استناد هر حدیث:::.
مثل بنت المصطفی صدیقه ی کبری شدی
***
.:::پیش پایت دیدنی باشد قیام موسوی:::.
با جلال فاطمی خاتون بی همتا شدی
***
.:::ناز چشمان تو و دکر خداهای پدر:::.
کو رسول الله بیند ثانی زهرا شدی
***
.:::خواهر سلطان عالم کار سلطان می کند:::.
بر حسین خانواده زینب کبری شدی
***

از فضل و شکوه بی حسابت فرمود

از عاطفه های مستجابت فرمود

برداشت خدا عذاب را از شیعه

آن روز که «فاطمه» خطابت فرمود



**

اسرار حقیقی حیاتم زهراست

معنای عبادتم، صلاتم زهراست

دیگر چه غم از کشاکش این دنیا

وقتی که فرشته نجاتم زهراست

**

ای در تو خلاصه حُسن خلقت زهرا

نور ازلی عرش و جنت زهرا

اقرار به فضل و کرم و رحمت تو

شد شرط تکامل نبوت زهرا

**

جز با تو به سوی بی کران سیری نیست

در کون و مکان بدون تو خیری نیست

عالم همه ابعاد وجودی تو است

در هر دو جهان فقط تویی ، غیری نیست

**

در گفت و شنودند ملائک با تو

در کشف و شهودند ملائک با تو

یک جلوه ای از حقایق عالم را

احساس نمودند ملائک با تو

**

ای کوثر حُسن بی کران یا زهرا

حُسن تو فراتر از بیان یا زهرا

از نور عبادت تو روشن می شد

هر روز تمام آسمان یا زهرا

**

این کوثر عشق و نور را خاتمه نیست

جز زمزم چشم های او زمزمه نیست

آن پای ورم کرده شهادت می داد

در هر دو جهان عبدتر از فاطمه نیست

**

این شعر اگر چه در خور بانو نیست

جز صحبت « لا اله الا هو » نیست

سر تا پا یش تجلی ایمان است

الحق که خدا پرست تر از او نیست

**

باید ز گمان ما فراتر باشد

تا سنگ صبور قلب حیدر باشد

دریا شده بی کران شده قلبی که

گنجینة الاسرار پیمبر باشد

**

عالم همه در مدار تو یا زهرا

در پرتو جلوه زار تو یا زهرا

رشک همه فرشتگان عرش ا ست

آن چادر وصله دار تو یا زهرا

**

هم صحبت ماست نوح تسبيحاتت

آرامش با شکوه تسبیحاتت

در زندگی شیعه تو يا زهرا

جاریست هميشه روح تسبیحاتت

**

دادند به دست تو همه عالم را

سر رشته عشق راشکوه غم را

با معرفتت گره بزن چون تسبیح

بانو سی و چار مرتبه قلبم را

**

قلب من از انوار جلی می گوید

از نور الهی ازلی می گوید

خاک دل ماست تربت تسبیحت

با هر تپشی علی علی می گوید

**

هر دم به ضریح بی نشانت ای ماه

بسته ست دخیل قلب من با هر آه

عمریست تپش ها ی دلم می گوید:

«یا فاطمه اشفعی لنا عنداللّه»



یوسف رحیمی

دری به سمت حیاط تجلی اش وا کرد

سپس نشست و خودش را کمی تماشا کرد



و آن همه عظمت را کمی به نور کشید

و نور را به تجسم کشید و انشا کرد




سپس و اشرقت الارض و سما نوشت

و بر زمین و زمان آیه آیه املا کرد



و بسته شد همه چشمهای ما وقتی

که نور آینه در آینه تجلا کرد



زلال آبی خود را به روی آینه ریخت

تمام مهر خودش را به اسم دریا کرد



باسم نور علی نور ،این الهه نور

فرشته ای شد و بال اراده را وا کرد



سپس به سمت خدایش پرید و زهرا شد

خدا تجلی خود را به نام زهرا کرد



بگیر دست گدا را بحق ساداتی

بحق فاطمه یا فاطر السمواتی



سلام مادر آئینه های خورشیدی

سلام مادر این بچه های توحیدی



چگونه سجده گذاریم روز مادر را

که مهر مادریت را به شیعه بخشیدی



اگر نگاه تو افتاده سمت ما حتماً

تو برق شوق علی را به چشممان دیدی



سبد سبد دل ما را به دست سبز خودت

از آسمان شجرهای طیبه چیدی



از آن به بعد اگر چه مزار تو مخفی است

ولی به جز دل ما هیچ جا نگنجیدی



از آن به بعد شعاع ولایتت با ماست

از آن به بعد علی در علی درخشیدی



اگر که کشور ما ایمن است از فتنه

برای اینکه شب راحتی نخوابیدی



به دستهای قنوتت دخیل می بندیم

و چشمه های بلا را به بیل می بندیم



همیشه نان جو سفره ات تبسم داشت

و از صفای همین سادگی تکلم داشت



ولی ملائکه ها هم همیشه می دیدند

که سائل در این خانه نان گندم داشت

نه مثل ساره ای و مریم! نه مثل آسیه و حوا

فقط شبیه خودت هستی! فقط شبیه خودت زهرا!
اگر شبیه کسی باشی، شبیه نیمه شب قدری
شبیه آیه تطهیری شبیه سوره «اعطینا»

شناسنامه تو صبح است، پدر تبسم و مادر نور

سلام ما به تو ای باران، سلام ما به تو ای دریا!
کبود شعله ور آبی ، سپیده طلعت مهتابی
به خون نشستن تو امروز، به گل نشستن تو فردا
بگیر آب و وضویی کن، ز چشمه سار فدک امشب
نماز عشق بخوان فردا، به سمت قبله عاشورا
علیرضا قزوه

تا آمدی کمی بنشینی کنارمان

تقدیر اشاره کرد به کم بودن زمان



از روی خاک با کمی اکراه پا شدی

رفتی وضو گرفتی از اشراق و بعد از آن





هجده نفس کشیدی و رکعت به رکعتش

نزدیک تر شدی به خودت،ذات بی نشان



کم مانده بود دردِ پیغمبر خدا

مردم خدایشان بشود:یک زن جوان!



می خواستی جلوه کنی بر زمین ولی

توحید غیرتی شد و بردت به آسمان



از عصر جاهلیت آن ها، تو را گرفت

دادت به درک ناقص این آخرالزمان



حالا هزار سال پس از تو رسیده اند

اهل زمین به قسمت جذاب داستان



جایی که آسمان به زمین رزق می دهد

از سفره ی نگاه تو، بانوی مهربان!



در کوچه های ساکت و مرطوب شهر ما

حس می شود حضور شما موقع اذان



اما هنوز منظره ی بکر خالقی

که وا نشد به دیدن تو چشم دیگران



این شعر را بگیر و برای فرشته ها

با لهجه ی خدا و صدای خودت بخوان...



هادی جانفدا

گهواره نیست کودکی ات را فلک ، که هست

فرمانبر تو نیست سما تا سمک ، که هست



وقتی به خواب می روی ، ای کوثر کثیر!

لالایی خدیجه نباشد ، ملک که هست





آن روزه ی سه روزه نیازی به نان نداشت

ای زخمی محبتَ عالم! نمک که هست



وقتی حضور غصّه تو را آب می کند

اشک علی نشسته برای کمک که هست



مردیم از فراق تو ، دل با چه خوش کنیم؟

قبری که نیست از تو به جا؟ یا فدک که هست؟



نقش کبود شانه ات از ضربه های در

بر شانه ی شبان سیه نیست حک ، که هست



غلامرضا شکوهی

فرا تر از همه ی جذبه های زیبایی

تو آمدی که جهان را به خود بیارایی



تو آمدی که نخشکد صدای نوزادان

به گورهای نفسگیر جهل آبایی





سلام ام ابیها سلام منشاء ماه

تو کوثر همه ی سوره های "طاهایی"



شنیده ام که دلت شور میزند گاهی

به ناله ای عطشی تاولی تماشایی



شنیده ام که هر از چند گاهی از غربت

به قتلگاه جگرگوشه هات می آیی …



…. که ضجه می زنی و خاک می کنی بر سر

که دست بر کف گودال قتل می سایی



تو را به ریشه ی هر بغض نسبتی دادند

تو مادر همه ی ابرهای دنیایی

سیروس عبدی

هرچند پنهانی ولی پیدا ترینی

هرچند با مائی ولی تنها ترینی



از آسمان می آیی ای باران رحمت

گیرم که پائین آمدی بالا ترینی





انسیه الحورائی و مبهوت ماندم

انسان ترینی یا مگر حورا ترینی؟



وقتی توراز لیله القدری ، یقیناً

تفسیر آیه آیه را معنا ترینی



درک تومثل درک توحیدست ،سخت است

بر هر سئوال و پرسشم ، آیا ترینی



هم جمع اضدادی و هم جمع نقیضین

هرچند بانوئی ولی آقا ترینی



گرچه مقام انبیاء زهراست ، اما...

تنها تو دربین همه زهرا ترینی



خواهم اگر یک جمله درمدح تو گویم

تنها همین ،درجمع خوبی ها ، ترینی



یاسر حوتی

بانی خلقت عالم زهرا

ناجی حضرت آدم زهرا

الگوی عصمت مریم زهرا

باعث بهجت خاتم زهرا





بضعه ی پاک نبی اللّهی

حافظ جان ولی اللّهی



نفس گرم مسیحا داری

ید بیضایی موسی داری

لقب اّم ابیها داری

به خدا در دل ما جا داری



مادری و همه فرزند توأیم

به خداوند که پابند توأیم



بهترین سیر الی الله تویی

شمس و نجم و فلک و ماه تویی

گریه و سوز و غم و آه تویی

دشمنِ دشمن بدخواه تویی



خصم را زیر نظر داری تو

بس که چون شیر جگر داری تو



هل اتی می چکد از دستانت

بشر و جن و ملک حیرانت

جان ناقابل ما قربانت

نه تو ... بلکه نظر سلمانت ...



... نار را جنّت الاعلی بکند

کار صد حضرت عیسی بکند



ما همه قطره تو دریا هستی

همه جا محور و مبنا هستی

تو علمدار تولّا هستی

یک تنه حامی مولا هستی



بی زره آمدی و تنهایی

گرچه خانوم ولی آقایی



خیبری باز مهیّا کردی

"یا علی" گفتی و غوغا کردی

دشمنان را همه رسوا کردی

بند از دست علی وا کردی



غیرت حیدری ات را عشق است

هیبت محشری ات را عشق است



چه به روز سر تو آوردند؟

از چه رو خون به دل تو کردند؟

پهلویت را پس در آزردند

غنچه ی یاس تو را پژمردند ...



فاطمه نقش زمین شد ای وای

مرتضی خانه نشین شد ای وای



محمد فردوسی

گر فتنه و غم فکر شکستم باشد

دائم پی نابودی هستم باشد

سوگند به تو اهل نجاتم زهرا

تا ریشه ی چادر تو دستم باشد



**

اولاد علی گوهرشان فاطمه است

در غصه و غم یاورشان فاطمه است

گویند که با تاب و تعب می آیند

هر جا سخن از مادرشان فاطمه است

**

تا مهر تو را به سینه دارم زهرا

در موج بلا سفینه دارم زهرا

هر کس به دل خود آرزویی دارد

من آرزوی مدینه دارم زهرا

**

بی اذن تو هرگز عددی صد نشود

بر هر که نظر کنی دگر بد نشود

زهرا تو دعا کن که بیاید مهدی

زیرا تواگر دعا کنی رد نشود

**

فردای قیامت که گرفتاری تو

بی یاور و بی مونس و بی یاری تو

آن قدر طرفدار تو باشد زهرا

انگار نه انگار گنه کاری تو

**

وقتی که لبت را به دعا باز کنی

یا فاطمه با لطف خود اعجاز کنی

فردا همگی کمیتشان می لنگد

در وقت شفاعت تو اگر ناز کنی

**

ای نام علی ذکر لبت یا زهرا

ای لیلۀ قدر هر شبت یا زهرا

از بهر شفاعتت دل ما کافیست

یک گوشه ی چشم زینبت یا زهرا

**

افتاده راه عشق را یاری کن

در فتنه روزگار دین داری کن

چشمت که به ذریۀ زهرا افتاد

ذکر صلوات بر لبت جاری کن

**

جبریل امین اگر مقامی دارد

در دفتر عشق اگر که نامی دارد

از دولت پا بوسی زهرا باشد

در پیش خدا گر احترامی دارد



سید مجتبی شجاع

هر که با زهراست احساس سخاوت می کند

« مور این وادی سلیمان را ضیافت می کند»



دست پخت فاطمه نان است و نانش جذبه است

هر که شد یکبار سائل کم کم عادت می کند



حضرت جبریل یک جلوه است ، ذاتا وحی را....

....فاطمه تا قلب پیغمبر هدایت می کند



فرشیان... نه عرشیان هم رو به او می ایستند

در میان خانه اش وقتی عبادت می کند



مرتضی بر فاطمه یا فاطمه بر مرتضی

کیست که بر دیگری دارد امامت می کند



هرچه مولا مدح خود را کرد مدح فاطمه است

آینه از شأن همتایش حکایت می کند



روز محشر که بیاید کار دست فاطمه است

مرتضی می ایستد ، زهرا قیامت می کند



رشته ای از چادرش هم دست ما باشد بس است

رشته ای از چادرش ؟!....آری... شفاعت می کند



علی اکبر لطیفیان

بي نام تو زهرا، گره اي وا شدني نيست

هرگز نفسي،بي تو مسيحا شدني نيست



بوسه به گل دست تو معراج رسول است

فرزند كسي ام ابيها شدني نيست





اصلا چه نيازي به پسر داشت پيمبر

نسل نبوي جز به تو احيا شدني نيست



سلمان كه مريد قدمت بود هميشه

فهميد كه بي اذن تو آقا شدني نيست



خورشيد،زياديست به هر جا كه تو باشي

مانند تو هر نور كه زهرا شدني نيست



تو منحصرا باني اين چرخ كبودي

در خلقت ما نقش تو حاشا شدني نيست



از چشم تو تا عرش خدا فاصله اي نيست

بي عطر تو فردوس فريبا شدني نيست



بايد كه خدا بر قلمم واژه گذارد

چون جمله هم شآن تو پيدا شدني نيست



هيچ از تو نفهميد كسي كه به جسارت...

...نه گفتن اين واقعه املا شدني نيست



حسن کردی

ای شکوهت فراتر از باور

ای مقام ات فرا تر از ادراک

وصف تو درک لیله القدر است

فهم ما از تبار «ما ادراک»



**

کوثری، بی کرانه دریایی

ما و ظرف حقیر این کلمات

باید از تو نوشت با آیات

باید از تو سرود با صلوات

**

آیه در آیه وصف تو جار یست

فتلقّی، مباهله، کوثر

در دل انما یرید الله

در «فصل لربک وانحر»

**

از بهشت آمدی به هیئت نور

عطر سیبت وزید در هستی

تو گلِ ... نه، تو نوبهارِ... نه

تو بهشت دل پدر هستی

**

پدر و مادرم فدای شما

مادری کرده ای برای پدر

چشم بد دور، چشم شیطان کور

دست تو بود و بوسه های پدر

**

از بهشت آمدی و روشن شد

سرنوشت دل علی با تو

بی تو کم بود در تمام جهان

نیمه ی دیگرش ولی با تو...

**

وصف ذات تو و صفات علی

وصف آیینه است و آیینه

غربت و خنده ی تو و دل او

قصه ی گرد و دست و آیینه

**

خانه می شد بهشتی از احساس

با گل افشانیِ بهاریِ تو

عاطفه با تمام دل می زد

بوسه بر دست خانه داری تو

**

خانه از زرق و برق خالی بود

از صفا عاشقی محبت پر

داشتی ای کلید دار بهشت

پینه بر دست، وصله بر چادر

**

از بهشت آمدی و آوردی

یازده سوره ی بهشتی را

مصحفِ سر نوشت خود دیدیم

سوره هایی که می نوشتی را

**

نسل تو نوحِ با شکوهِ نجات

نسل تو خضرِ آسمانیِ راه

جلوه ای از دم تو را دیدیم

در مسیحی به نام روح الله

**

روز مادر شده دلم با شوق

پر زده در هوای تو مادر

منم و وسعت بهشت خدا

منم و خاک پای تو مادر

**

آرزو دارم این که بنشینم

لحظه ای در جوار تو اما...

آرزو دارم این که بگذارم

شاخه گل بر مزار تو اما...

**

آه در حسرت زیارت تو

دل ما آشنای دلتنگی است

حرم دختر کریمه ی تو

شاهد لحظه های دلتنگی است

**

روز مادر شده به محضر تو

آمدم پا به پای این کلمات

هدیه ی من برای تو اشک است

هدیه ی من برای تو صلوات



سید محمدجواد شرافت