بگــذار ڪهـ با بوے تـپنجــــــرهـــو آرامـ بگیــَرمــ

از پنجــرهـ ے روے لبتــ کامـ بگیــَرمــ

بگذار در این لحظهـ ڪهـ لبریز تـپنجــــــرهــو هستمـ

در بازدمے از نفستــ وامـ بگیــَرمــ

مانندِ غزل داغ ترین واژهـ ے خــود را

از ســادهـ ترین بوســهـ لبهامـ بگیــَرمــ

مـپنجــــــرهـــن منتظرمـ تـا تـپنجــــــرهــــو از این ڪوچهـ بیایے

تا زیر قدمهاے تـپنجــــــرهــــو ایهام بگیــَرمــ

وقتے غزلــمـ عاشـــــق چشمان ترتــ شــد

میخواهــم از این حادثــهـ الهــامـ بگیــَرمــ

من آمدهـ امـ تــا لب این پنجـــرهـ امشـــب

یڪ بوســهـ داغ از تـپنجــــــرهــــو سرانجامـ بگیــَرمــ