بسم الله الرحمن الرحیم
جزء اول ( از ابتدای سوره مبارکه حمد ، تا آیه 141 سوره مبارکه بقره )
1- سوره مبارکه حمد :
حمد و ستایش پروردگار عالمیان و معرفی خداوند رحمان و رحیم و مالک روز جزا .
اعتراف به بندگی مطلق او و نیز درخواست کمک تنها از او ؛
و در خواست هدایت به راه راست ، و نه به راه گمراهان .
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
2- سوره مبارکه بقره :
معرفی این کتاب به عنوان کتاب هدایتگر ، برای متقین ؛
( دسته بندی کردن مردمان ، به سه گروه ) که اولین گروه ایشان همان متقین هستند که در ادامه به معرفی و بیان اوصاف ایشان می پردازد .
گروه بعدی کفار هستند که از بیان اوصاف ایشان ، مهمترین ها را می بینیم .
و گروه سوم که از جهتی نیز ، اهمیت زیادی دارند ، منافقین هستند که وصف حال دگرگونۀ ایشان به تفصیل و با بهترین تعابیر ذکر گردیده .
به دلیل حساس بودن بالای این گروه ، توضیحات بیشتر و مفصل تری برای ایشان ذکر می گردد :
(قلب مریض ، فساد به جای اصلاح ، دو رویی در گفتار وکردار ، استهزاء دین خدا ، فروختن آخرت به دنیا و نیز هدایت به ضلالت و ...)
توجه مردم به نعمت هاي خداوند و از جمله خلقت آسمان ها و زمين ؛ و تشويق به عبات و بندگي خدای یگانه و پرهیز از شرک .
تحدی مشرکان و نیز شکاکان به نزول وحی از طرف خدا ، به آوردن قرآن و یا آیه ای مثل این کتاب .
توصیف دوباره مومنان و کارفران در برخورد با آیات و مثل های الهی ، و توضیح اوصاف فاسقین ؛
بیان داستان خلقت حضرت ادم(ع) ، و نیز سجده ملائکه بر ایشان و تکبر وامتناع ابلیس ملعون .
سکونت آدم (ع) در باغی ، و فریب ابلیس و سرانجام اخراج از آن باغ ؛
و سپس توبه حضرت آدم (ع) و غفران خدای متعال .
پس از هبوط از آن درجه ، تذکر این این نکته که هر کس از شما هدایتی از من بدو رسید و تبعیت کرد نه غمی بر اوست و نه حزنی ؛
اما اگر تکذیب نمود و کفر ورزید جایگاهش آتش خواهد بود .
در قسمت بعدی ؛ (که ارتباط زیادی هم با مسلمانان دارد ، خدای متعال بصورت بسیار ظریف و غیر مستقیم خطاب هایی به بنی اسرائیل دارد
که متوجه مسلمانان نیز می گردد )
خطاب به بنی اسرائیل که به این پیامبر ایمان بیاورید و نیز توصیف ونقد اوصاف و حالات پلید این قوم ( برای عبرت دیگران )
یادآوری گذشته بنی اسرائیل و نجات از فرعونیان ، سپس ناشکری آنها و گوساله پرست شدنشان ، و سرانجام عفو نمودن خداوند .
و نیز نحوۀ خاص توبۀ ایشان که به دستور خداوند اجرا گردید .
در خواست بنی اسرائیل برای دیدار آشکار خداوند ، و عذاب بی درنگ الهی (صاعقه) در پاسخ ایشان (ومرگ) .
اما احیای دوباره ایشان به امید شکرگزاری .
وارونه کردن فرمان های الهی و عذاب خداوند (اخراج از سرزمینشان) و نیز پیمان بستن دوباره و پیمان شکنی های مکرر ایشان
(که بسیار خواندنی و قابل تطبیق بر اوضاع بخصوص آن روز مسلمین می باشد)
دستور ذبح گاوی توسط خداوند ، و بهان آوردن های بی حساب ایشان برای سرپیچی و تاخیر انجام این فرمان ،
وسپس ماجرای مقتولی که قاتلش معلوم نبود و برای رو شدن دست این قاتل قسمتی از آن گاو را به جسد او زدند و ...
( این موارد تماما وصف حال عده ای از به ظاهر مسلمانان صدر اسلام است که با نفاق و عهد شکنی و تحریف و جعل حدیث ، کتمان حق ،
عامی بودن و سطح درک پایین ، و تصور از قرآن به اوهامات ، و نیز دروغ بستن به خدا و پیامبر ص به بهای کم دنیای فانی )
در ادامه دستور آمده که مگر نگفتیم : یکدیگر را نکشید و از سرزمینتان بیرون نکنید و نیز اسیر نکنید (اما پیمان شکستید و همه را انجام دادید )
هر پیامبری آمد که بر خلاف هوای نفس شما چیزی را آورد او را تکذیب وتکفیر کردید و استکبار ورزیدید .
(و ادامه ماجراها و داستان های بنی اسرائیل برای گرفتن پند و عبرت)
از جمله پیروی از شیاطین زمان حضرت سلیمان ، و به کارگیری سحر و جادو برای فتنه انگیزی ، وحتی وقتی دو فرشته خداوند
برای یاد دادن خنثی کردن این جادو ها به شما آموزش سحر دادند از آن سوء استفاده نمودید . (نهی استفاده نادرست از ابزارها برای امیال شخصی)
تاکید بر این نکته که کافران اهل کتاب و مشرکان ، با مسلمانان دشمن اند ، و اینکه چشم دیدن شما و خیر و خوبی شما را ندارند .
و تشریح این دشمنی و نوع جهت گیری های ایشان ...
خطاب مستقیم به مسلمانان به ایمان واقعی و اهمیت ندادن به حرف های یهود و نصاری .
و در قسمت پایانی
داستان حضرت ابراهیم (ع) و قراردادن ایشان به عنوان امام مردم ، پس از امتحانات بسیار . و نیز نرسیدن این عهد( امامت ) ، به ظالمان !
برپاکردن خانۀ خدا توسط حضرت ابراهیم و اسماعیل (علیهم السلام) و تاکید بر موحد بودن ایشان ، و عدم یهودی ونصرانی بودنشان .
(با توجه به ادعای یهود و نصارا) و تهدید یهود و نصاری ...
و نیز دعای حضرت ابراهیم (ع) ، برای مبعوث شدن پیامبر اکرم (ص) در آن سرزمین .
همچنین تاکید حضرت ابراهیم (ع) به فرزندانش که مسلمان و موحد بمیرند . ( تا آخرین لحظه عمر تسلیم فرامین پروردگارشان باشند . )