خواص شقایق پیچ

[!MAHSA!]

به من شقایق پیچ و یاسمن بیابانى گویند. در كتابهاى قدیم به من طیان و غشبة النار مى گفتند. فرنگى ها به من ((كله ماتیت )) گویند و در كتب جدید گیاه شناسى در خانواده ى آلاله ها قرار دارم . گیاه من مانند لبلاب و پیچك بالا رونده است ، شیره برگ هاى من پوست بدن را ملتهب و قرمز مى كند..
بوییدن گل من جهت درد شقیقه نافع است . در طب سنتى ایران از من براى معالجه سرطان استفاده مى كردند.
در بعضى از كتب از من به اسامى تراح ، قلعه و قلیماتس هم یاد كرده اند.
عصاره ى من براى معالجه فلج و بى حسى مفید است و براى درمان سرفه ى كهنه تجویز مى شوم . ضماد برگهاى من براى معالجه سیاتیك فقط براى یك دفعه تجویز شده است . مشروط بر اینكه ، قبل از زخم شدن آنرا بردارند. مالیدن آن با سركه آن هم براى یك دفعه جهت معالجه طاسى تجویز شده است ولى نباید تكرار شود.
مالیدن من جهت پاك كردن كك و مك و برس هم توصیه شده است . مضمضه جوشانده برگ و شاخ من براى تسكین درد دندان مفید است . مقدار خوراك گل من جهت سرفه كهنه - تنگ نفس و بى حسى مزمن و لغوه 5/2 گرم مى باشد و پنج گرمك آن خطرناك است . یك نوع دیگر من در آذربایجان روییده و گل هایى به رنگ كبود دارد. غشبه مغربى هم نوعى از من است .