گفتار معصوم اول، پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم):۱- رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در ضمن وصایای خود به ابوذر فرمود:یا اباذر ان الله جعل قرة عینی فی الصلاة، و حببها الی، کما حبب الی الجائع الطعام… و ان الجائع اذا اکل الطعام شبع و انا لا اشبع من الصلاة.«ای ابوذر! همانا خداوند، نور چشم مرا در نماز قرار داد، و نماز را محبوب من نمود، چنانکه غذا را محبوب انسان گرسنه نمود، همانا انسان گرسنه، هنگامی که غذا بخورد سیر می شود، و من از نماز، سیر نمی شوم».(امالی شیخ طوسی، ج۲، ص۱۴۱)۲- مابین المسلم و بین ان یکفر ان یترک الصلوه الفریضه معتمداً اویتهاون بها فلا یصلیها.«فاصله ی بین مسلمان و کفر، همین است که نماز واجب را از روی عمد، ترک کند، یا بر اثر سستی، نماز نخواند.»(وسائل الشیعه، ج۳، ص۲۹)شرح: یعنی کسی که نماز واجب را عمداً و یا از روی سستی و سبک شمردن نماز، ترک کند، از مرز اسلام خارج شده و کافر گشته است.۳- لا تضیعوا صلاتکم، فان من ضیع صلاته حشر مع قارون و هامان، و کان حقاً علی الله ان یدخله النار.«نماز خود را تباه نسازید، چرا که هر کس نمازش را تباه سازد. با قارون (سرمایه دار مخالف موسی علیه السلام) و هامان (نخست وزیر فرعون) محشور می گردد، و بر خدا سزاوار است که او را در آتش دوزخ بیفکند».(وسائل الشیعه، ج۳، ص۱۹)