[جملات متفكرانه

[roz.]

قلبم را عصب کشی کرده ام.دیگرنه از سردی نگاهی میلرزد،نه از گرمی آغوشی می تپد. " " به خاطر بسپار، همراهی خدا با انسان ، مثل نفس کشیدن است، آرام ، بی صدا ، همیشگی " نه صدایش را نازک میکرد،ونه دستهایش را آردی ،ازکجا باید به گرگ بودنش شک می کردم " منحنی قامتم تابع ابروی توست . خط مجانب بر آن ترریه گیسوی توست " ین از شدّت ِ سرما نیست ... ، به طور عمیقی سطحی شده ام ... ، درونی ترین لایه های ِ روح َم دارند از سرما می سوزند .. هی..بخت بیدار من عصا می خواهی چه کنی؟ تو سرت شکسته است...! با درخت ها راحت ترم...که ساده... ایستاده... سر تکان میدهند به تایید بادها و کلاغ ها....بیچاره مترسکی که روی دیوار شما یادگاری نوشت...!! خواستم چشمهایش را از پشت بگیرم دیدم طاقت اسم هایی را که میگوید ندارم...... " هر چه داشتم برایش رو کردم... اما لعنتی اسیر نشد"سیر"شد.....! کوچه ها را بلد شدم مغازه ها را، رنگهای چراغ راهنما را، حتی جدول ضرب و دیگر در راه هیچ مدرسه ای گم نمیشوم. اما گاهی میان آدمها گم میشوم. آدمها را بلد نسیتم...