تيزبيني اسلام و غفلت مسلمين خدمات ارزشمند اسلام با زعامت حضرت رسول اکرم (ص) مردم را از ظلمات جهالت به نور هدايت رهنمون نمود و تعصبات جاهلانه وعقايد خرافي را از آنان زدود و ارزش هاي انساني و الهي را نهادينه کرد و روح ايثار و بندگي الله را به آنان تزريق نمود .حاصل تلاش حضرتش اقتدار امت اسلام ،وحدت وهمدلي مسلمانان و ريشه کني مظاهر شرک و بت پرستي و حاکميت ارزش هاي انساني شد.دشمناني که از اين نهضت الهي بشدت متضرر شده بودند و معارضه خود را بي نتيجه مي ديدند، مايوسانه به انتظار رحلت حضرت محمد (ص) نشستند و خيال هائي براي انتقام از امت در سر پروراندند.پيامبر رحمت حضرت محمد (صلي الله عليه وآله) در تقابل با اين توطئه از طرف خداوند ماموريت يافت جانشين خود را به مردم معرفي نمايد. اين ماموريت مهم بايد به بهترين شکل ابلاغ ميشد تا حجت برهمگان تمام و راه عذر بر منکران و متخلفان بسته شود.غدير وابلاغ ولايت حضرت علي(ع)در سال دهم هجرت آثار رحلت پيامبر يکي بعد از ديگري ظاهر مي شد و فرصت براي معرفي نهائي جانشين کمتر، گر چه اعلام وصايت حضرت علي (ع) همان روزهاي نخستين بعثت صورت گرفته بود. همان جلسه اي که پيامبر اسلام ابلاغ دعوت خود را به خويشان طبق آيه شريفه "وانذرعشيرتک الاقربين")1) انجام داد و اعلام کرد اولين کسي که قبول دعوت نمايد وصي و وزير من خواهد بود. دراين جلسه علي ابن ابي طالب (ع) سه بار اعلام آمادگي و وفاداري نمود. در مواقع مختلف نيز اين معرفي انجام گرفته بود از جمله در حديث "منزلت" و "يوم الدار" و "خاصف النعل" سرانجام در پايان مراسم حجه الوداع درسال دهم هجرت آن زماني که حاجيان درمسير برگشت به سوي اوطان خود بودند فرشته وحي نازل وفرمان "يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليک "(2) را صادر و بر ترک آن هشدار داد که "و ان لم تفعل فما بلغت رسالته" و امنيت و سلامتش را با "والله يعصمک من الناس" تضمين کرد.پيامبر هم حق مطلب را ادا نمود و اميرالمومنين علي ابن ابي طالب (ع) را به عنوان وصي و جانشين خود به مردم معرفي و آنان را بر اين ابلاغ شاهد گرفت و فرمود بايد اين اتفاق را شاهدين به غائبين برسانند و در تکميل اين عمل حاضرين را به بيعت با علي امر نمود و صحابه امتثال نمودند.(3)دلائل قرآني برلزوم عصمت جانشينان پيامبر(ص)1-يا ايهاالذين آمنوا اطيعوا الله واطيعوا الرسول واولي الامرمنکم.....(4)اي کساني که ايمان آورده ايد از خدا و رسولش اطاعت کنيد .خدا و رسولش را شناختيم و اطاعت مي کنيم اما اولي الامر کيانند تا اطاعتشان کنيم؟ آيا اطاعت هر حاکمي واجب است؟ آيا عصمت از گناه وعلم کامل به کتاب الهي و سنت نبوي براي آنان شرط نمي باشد؟آيا واجب شدن اطاعت غير معصوم که هر لحظه امکان خطا و نسيان بلکه عصيان دارد عقلا و شرعاً صحيح است؟
آيا تجربه تاريخ ثابت نکرده است که حاکمان غير معصوم بر اثر جهل به معارف قرآن کريم و پيروي از هواي نفس و مستي قدرت دچار انحطاط گرديده اند و خداوند حکيم ممکن است که اطاعت چنين اشخاصي را واجب نمايد؟اتفاق مفسرين شيعه اهل بيت (ع) اولي الامر را ائمه معصومين (ع) مي دانند که رهبري مادي و معنوي جامعه اسلامي در تمام شئون زندگي از طرف پيغمبر اکرم (ص) به آن ها سپرده شده است.(5)علماي اهل سنت در اين خصوص اختلاف نظر دارند بعضي همه ي حاکمان را اولي الامر مي دانند بعضي ديگر منحصراً خلفاي اول تا چهارم را و گروه سوم صحابه و فرماندهان لشکر اسلام را مصداق اولي الامر مي دانند که همه ي اين تفاسير با اطلاق وجوب اطاعت از "اولي الامر" سازگاري ندارد (6)، گر چه ملت هاي انقلابي از مصر و تونس، اردن و يمن، ليبي و ... که از اهل سنت هستند با انقلاب هاي خود اعلام کردند که حاکمان جور را اولي الامر نمي دانند و بايد آن ها را از مصادر امور حذف و سرنگون ساخت.2-...انما يريد الله ليذهب عنکم الرجس اهل البيت و يطهرکم تطهيرا...(7) همانا خدا اراده کرده فقط از شما اهل بيت پليدي و گناه را دور کند. واژه "انما "مفيد حصر است يعني اين موهبت مخصوص اهلبيت نبي اکرم (ص) است و در زيارت جامعه آمده است"عصمکم الله من الزلل وآمنکم من الفتن وطهرکم من الدنس واذهب عنکم الرجس و طهرکم تطهيرا"(8)خداوند شما را از لغزش ها حفظ کرد و از فتنه انحرافات در امان داشت، و از آلودگي ها پاک ساخت و پليدي را از شما دور کرد، و شما را کاملا تطهير نمود.با اين توضيح در دلالت آيه مذکور بر مقام عصمت نبايد ترديد کرد.