تو همه خوبی و من بد بودم
غافل از من چو شوی نابودم
من همه باور و تو ایمانم
وندرین راه سپارم جانم
اگرم وا بگذاری به خودم
به دم وثانیه دیوانه شدم
هر چه نیکی که در این دنیا هست
سوسن و سبزه و آن نرگس مست
جنگل و کوه و بیابان ، رنگین
آسمان آبی و دریا و زمین
همه از قدرت و از شوکت توست
این اراده ز تو گر دانه برست
ای خداوند جهان ، داد برس
به دل خون و به فریاد برس
بار الها غم هر غمزده ای شادی کن
قسمت عالمیان تا ابد آزادی کن .....