تو که نیستی

دوباره گوشه ی خونه
دل من بهونه کرده
دوباره ترانه ی من
انعکاس غم و درده

توی خونه در و دیوار
مثل میله های زندون
تورو کم داره وجودم
چشم من پیت میگرده

تو که نیستی تا ببینی
حالا گل هات قد کشیدن
که ثمر داده نهالت
کودکت حالا یه مرده