انفیه

[azadeh]

انفیه دارويي که به بيني کشند. تشیکل شده از مجموعه اي از داروهاي معطرو عطسه آور که آن را گاه در بيني کنند و از آن باز شدن مجاری بینی حاصل میشود . این اجزا میتواند عطسه آور یا برای جلو گیری از عطسه باشد. اما بیشتر برای درمان بیماریهای سر به کار میرود. امروزه انفیه در اذهان عمومی بسیار بد جلوه میکند و به عنوان ماده مخدر از آن یاد میشود در صورتی که تا به حال هیچ گونه اعتیاد به انفیه دیده نشده (البته انفیه های معمول).در حالی است که انفیه از قدیم یکی از انواع درمان بیماریهای سر به شمار میرفته و هم در کتب طبی قدیم و هم کتب احادیث به این موضوع اشاره شده در زیر تعدادی از احادیث معصومین در این رابطه را میتوانید مشاهده کنید.

عطسه :
مكارم الأخلاق
- به نقل از ابو بصير ، از امام صادق عليه‏السلام: فراوانى عطسه ، شخص را از پنج چيز ، ايمن مى‏سازد: نخستين آنها جذام است؛ دوم ، بادهاى بدخيمى كه در سر و صورت ، جاى مى‏گيرد؛ سوم آن كه مايه ايمنى از جاى گرفتن آب در چشم مى‏شود؛ چهارم آن كه از سختى حفره‏هاى بينى ، مصونيت مى‏دهد؛ و پنجم آن كه از بيرون آمدن مو از چشم ، ايمنى مى‏دهد.
فرمود: «اگر دوست داشتى كه عطسه‏ات كم شود ، با روغن مرزنجوش ، انفيه كن».
پرسيدم: چه مقدار؟
فرمود: «به اندازه يك دانگ ».
راوى گويد: اين كار را پنج روز انجام دادم و [عارضه‏ام] از ميان رفت .

حضرت علی (ع) : استفاده از انفیه « ماده ای که اگر جلوی بینی بگیرند انسان چند بار مرتب عطسه می کند » سر را سالم و درمان تمام دردهای سر است. (تحف العقول صفحۀ 95)


امام صادق عليه‏السلام : پيامبر خدا ، چون سردرد مى‏كرد ، به روغن كُنجد ، انفيه مى‏كرد. (الكافي ، جلد 6 ، صفحه 524 )

به نقل از على بن يقطين : به امام رضا (عليه السلام ) كه در سرم ، سردى شديدى حس مى كنم ، به گونه اى كه چون بادى به من مى خورد، چيزى نمى ماند كه از هوش بروم .
امام در پاسخ برايم چنين نوشت : ((بر تو باد انفيه عنبر و زنبق ، پس از غذا خوردن ، تا به اذن خداوند - جل جلاله - عافيت يابى )) (طب الائمه (عليهم السلام ): ص 87)

طبق تجربه ثابت شده که انفیه برای درمان بیماری سینوزیت و بعضی سردرد ها تا حد زیادی مفید واقع شده.