Plymouth GTX يه برند تقريباً گمنام آمريكايي تو ايران (2)

کمپانی پلیموث تا سال 1967 حرف چندانی در زمینه ی خودروهای عضلانی نداشت. ولی در این سال و با عرضه ی مدل بلودیر GTX ورق برگشت و پلیموت به تولیدکننده ی مدلهای High Performance با امکانات خودروهای لوکس برای خریداران سخت گیر تبدیل شد.
يه برند تقريباً گمنام آمريكايي تو ايران (2)

يه برند تقريباً گمنام آمريكايي تو ايران (2)
يه برند تقريباً گمنام آمريكايي تو ايران (2)
پلیموت بلودیر Belvedere GTX در سال 1967 و به عنوان اولین محصول پلیموت با عملکرد بالا به بازار عرضه شد. این مدل بر اساس نمونه های دو در هاردتاپ و کانورتیبل بلودیر تولید شد. مدل GTX مجهز به جلوپنجره و پنل عقب ویژه، هود اسکوپ شبیه سازی شده در تونل باد و درب باک کروم کاری شده بود. امکان سفارش خطوط دوقلوی بر روی بدنه وجود داشت. هندلینگ فوق العاده ی GTX مدیون فنر شمش شش تایی عقب، کمک فنرهای Heavy Duty، میل ضد غلطش و مفصلهای توپی؟(Ball Joints) بود. اگرچه خیلی ها معتقد بودند که فرمان ان بیش از حد تیز است. ترمز دیسکی نیز به صورت اپشن وجود داشت. اگرچه به نظر نمی رسید تفاوت چندانی با مدل استاندارد داشته باشد. طراحی داخلی لوکس مطلق بود! صندلیهای مجزا، وینیل با طراحی برجسته و بسیاری نکات دیگر ظاهر یک جنتلمن واقعی را به GTX بخشیده بودند. برای اطمینان از عملکرد خوب GTX و حفظ وجهه ی High Performance ان، پلیموث از انجین 440 اینچی V8 معروف به سوپر کماندو استفاده کرد. که به صورت استاندارد 375 اسب بخار تحویل راننده می داد. از این انجین معمولا در خودروهای بزرگ و فول سایز کرایسلر استفاده می شد ولی مدل مورد استفاده در GTX مورد بازنگری قرار گرفته و از میل سوپاپ و راهنمای سوپاپ اصلاح شده به همراه منیفولد هوا و دود با امکان تنفس راحت تر بهره می برد. البته انجین 426 HEMI به قدرت 425 اسب سرکش به صورت اپشنال وجود داشت که تنها 720 خریدار با اضافه پرداخت 546 دلار این موتور را سفارش دادند. اگرچه انجین 440 تا سرعت 70 مایل بر ساعت پا به پای HEMI حرکت می کرد ولی برنده ی نهایی HEMI بود. انتقال قدرت به صورت استاندارد توسط گیرباکس سه سرعته اتوماتیک موپار انجام می گرفت و مدل چهارسرعته ی منوال نیز به صورت اپشن وجود داشت. اپشنهای دیگر شامل دنده استارت بزرگتر، دلکوی با عملکرد بهتر، فن با قابلیت چرخش ازاد و بادگیر خنک کننده ی کارتل روغن.
برای انهایی که خواهان مدلی قدرتمندتر از HEMI بودند، پلیموث مدلی از HEMI GTX را با کد R023 تولید کرد که به نام سوپراستوک خوانده می شد.( بلودیرهای استاندارد و GTXها به ترتیب با کدهای RH23 و RS23 تولید می شدند. دوج نیز یک مدل High Performance داشت که با کد W023 تولید می شد.) اپشن R023 توسط پلیموث به بازار معرفی نشد و تنها خریداران و مشتریان پروپاقرص پلیموث از وجود ان باخبر بودند و می توانستند ان را سفارش دهند. چیزی که در مورد R023 جالب توجه بود، تجهیزاتی بود که نداشت! قالپاقها، رادیو، سیستم گرمایی، عایق کاری بدنه و حتی لاستیکهای زیرپایی خودرو برای کاهش وزن به میزان چندصد پاوند حذف شده بودند. که این مسئله باعث می شد این مدلها ظاهری شبیه به مدل بلودیر پیدا کنند. البته نشان GTX حفظ شده بود. در زیر کاپوت انجین نام اشنای 426 HEMI وجود داشت که به وسیله ی دست مونتاژ شده و از سیستم جرقه ی ترانزیستوری و دلکوی دو نقطه ای بدون اوانس مکشی، وایرهای با مغزی فلزی، کاربراتورهای 4139 و 4140 کارتر و سیستم تنفس موتور در زیر کاپوت به همراه دریچه ی هوای بزرگ و با عملکرد موثر بر روی کاپوت، بهره می برد. جالب اینکه پلیموث قدرت این مدل را هم 425 اسب بخار اعلام کرد. تنها 55 دستگاه GTX R023 ساخته شد تا امروزه این مدل جزو کمیابترینهای پلیموث باشد.
میزان تولید:
کوپه: 11429
هاردتاپ: 686
موتورها:
426 HEMI به قدرت 425 اسب بخار در دور موتور 5000 و گشتاور 490 پاوندفوت در دور موتور 4000
440 مگنوم به قدرت 375 اسب بخار در دور موتور 4600 و گشتاور 480 پاوندفوت در دور موتور 3200
عملکرد: 440: شتاب 0 تا 60 مایل در 6.6 ثانیه و مسافت 400 متر در 15.2 ثانیه و با حداکثر سرعت 97 مایل بر ساعت
426: 0 تا 60 مایل در 4.8 ثانیه و مسافت 400 متر در 13.5 ثانیه و با حداکثر سرعت 105 مایل بر ساعت
يه برند تقريباً گمنام آمريكايي تو ايران (2)


در سال 1968 کمپانی پلیموث، GTX را به کلاس بالاتر انتقال و در کنار مدل رودرانر قرار داد. هر دو مدل GTX و رودرانر از پلتفرم مجددا طراحی شده ی بلودیر استفاده می کردند. تغییرات شامل طراحی جدید درب موتور به همراه دریچه های non-functional بر روی ان، جلوپنجره ی جدید و چراغهای عقب با طرح جدید می شد. GTX جدید به علاوه ی مدل پایه، به صورت کانورتیبل و هاردتاپ نیز تولید می شد. در حالی که رودرانر تنها در مدل کوپه پایه قابل سفارش بود. تفاوتها به اینجا ختم نمی شد و رودرانر با انجین 383 تقویت شده عرضه می شد در حالی که GTX به صورت استاندارد از انجین 440 استفاده می کرد. تنها اپشن موتوری موجود برای هر دو مدل، هیولای 426 HEMI بود. هر دو خودرو از سیستم تعلیق مشابه و تایرهای wide oval استفاده می کردند. امکان سفارش ترمز دیسکی در جلو و دیفرنسیال LSD در هر دو مدل وجود داشت. GTX به طور استاندارد از گیرباکس اتوماتیک تورکفلایت استفاده می کرد.(که با هزینه ی 206 دلار در رودرانر نصب می شد) و نیز امکان نصب گیرباکس منوال چهار سرعته بدون دریافت هزینه ی اضافی وجود داشت. برخلاف ظاهر ساده ی رودرانر، در GTX استفاده از قطعات براق کرومی و خطوط کناری خودرو چهره ی بهتری به ان بخشیده بود. در داخل نیز استفاده از قطعات با ظاهر اسپرت و کیفیت بالا به همراه کنسول طرح چوب ان را یک سر و گردن بالاتر از رودرانر قرار می داد. البته این تفاوتها بر روی قیمتها نیز تاثیر داشت. 3034 دلار برای رودرانر مدل پایه و 3355 دلار برای GTX هاردتاپ. راننده های حرفه ای عاشق انجین HEMI بودند ولی تنها 450 GTX (414 دستگاه هاردتاپ و 36 دستگاه کانورتیبل) با اضافه پرداخت 564 دلار مجهز به انجین HEMI شدند. انجین 440 برای تیون مناسبتر بود و تورک بالایی را در دور پایین ایجاد می کرد که درمقایسه با HEMI برای استفاده ی خیابانی مناسب تر بود. در ان زمان ایراداتی همچون رانندگی خشک، تیزی فرمان بیش از حد و هندلینگ نامطمئن در جاده های پرپیچ و خم گریبانگیر رودرانر و سایر ماسل های سایز متوسط بود اما GTX متفاوت بوده عملکردی درخور یک سوپر اتومبیل مخصوص جنتلمنها داشت.
میزان تولید: کوپه: 17914
کانورتیبل: 1026
موتورها: 426 HEMI به قدرت 425 اسب بخار در دور موتور 5000 و گشتاور 490 پاوندفوت در دور موتور 4000
440 به قدرت 375 اسب بخار در دور موتور 4600 و گشتاور 480 پاوندفوت در دور موتور 3200
عملکرد: HEMI: طی مسافت 400 متر در کمتر از 13 ثانیه
440: شتاب 0 تا 60 مایل در 6.6 ثانیه و طی 400 متر در 15.2 ثانیه و با حداکثر سرعت 97 مایل بر ساعت
يه برند تقريباً گمنام آمريكايي تو ايران (2)

يه برند تقريباً گمنام آمريكايي تو ايران (2)
يه برند تقريباً گمنام آمريكايي تو ايران (2)
در سال 1969 دو مدل کانورتیبل و هاردتاپ به اتاقهای رودرانر اضافه شد که به فروش GTX اسیب می رساند. در قسمت جلو و عقب تغییرات کوچکی انجام شد که شامل شبرنگهای مستطیل شکل روی گلگیرها و جلوپنجره و همچنین چراغهای عقب با طراحی جدید ولی بسیار شبیه مدل قبلی، می شد. در بخش فنی، اکنون GTX با اپشنهای متنوعی در اکسل عقب و همینطور شیفتر هرست عرضه می شد. همچنین یک اپشن به نام Air Grabber که در واقع یک دریچه ی هوای دوبل بر روی درب موتور، با امکان کنترل باز و بسته بودن از داشبرد بود. موتور HEMI با پرداخت 700.90 دلار قابل سفارش بود و تنها بر روی 198 دستگاه مدل هاردتاپ و 11 دستگاه GTX کانورتیبل نصب شد. سومین انجین قابل سفارش بر روی GTX از اواسط سال 1969 عرضه شد. که چیزی نبود به جز مدل 440 سیکس پک به همراه سه کاربراتور دو دهانه که قدرت 390 اسب بخار را به همراه داشت. این مدل 6+440 خوانده می شد و تنها با اضافه پرداخت 119 دلار نسبت به 440 استاندارد قابل سفارش بود.
میزان تولید: 15602 دستگاه
موتورها:
426 HEMI به قدرت 425 اسب بخار در دور موتور 5000 و گشتاور 490 پاوندفوت در دور موتور 4000
440 با کاربراتور 4 دهانه به قدرت 375 اسب بخار در دور موتور 4600 و گشتاور 480 پاوندفوت در دور موتور 3200
6+440 به قدرت 390 اسب بخار در دور موتور 4700 و گشتاور 490 پاوندفوت در دور موتور 3200
عملکرد: 440/375 طی مسافت 400 متر در 14 ثانیه و با ماکسیمم سرعت 90 مایل بر ساعت
يه برند تقريباً گمنام آمريكايي تو ايران (2)

يه برند تقريباً گمنام آمريكايي تو ايران (2)
در طراحی GTX 1970 خطوط نرمتر و صافتری به کار برده شده بود. مدل کانورتیبل نیز از خط تولید خارج شد. جزئیات ظاهر جدید GTX شامل کاپوت با طراحی عضلانی به همراه دریچه هوا، ونتهای تزئینی روی گلگیر عقب برای خنک کاری ترمزها، رینگهای 7*15 اینچی رالی به همراه تایرهای F60-15 گودیر برای اولین بار در این مدل به کار رفتند. در زیر کاپوت خریداران می توانستند یک انجین 440 375 اسبی (مشابه مدل سال قبل ولی با ضریب کمپرس پایین تر)، انجین 6+440 390 اسبی و در نهایت مدل HEMI به قدرت 425 اسب را سفارش دهند. درب موتور Air Grabber در آخرین سال تولید خود، بر روی مدلهای مجهز به انجین 6+440 به صورت سفارشی و بر روی مدلهای HEMI به صورت استاندارد می شد وبرای سال بعد از لیست آپشنهای GTX حذف شد. این درب موتور همانطور که گفته شد مجهز به یک فلاپ تنظیم شونده از داخل اتاق بود. مطابق مد روز آن زمان دو خط سرتاسری در کناره های بدنه به چشم می خورد که ظاهر اسپرتی تری به GTX بخشیده بود. ولی در عمل کمکی به توانایی های پایین تر GTX نسبت به رقبایی همچون رودرانر نمی کرد که دلیل آن را در وزن زیاد GTX می توان جستجو کرد.
میزان تولید: 7748 دستگاه
موتورها:
426 HEMI به قدرت 425 اسب بخار در دور موتور 5000 و گشتاور 490 پاوندفوت در دور موتور 4000
440 با کاربراتور 4 دهانه به قدرت 375 اسب بخار در دور موتور 4600 و گشتاور 480 پاوندفوت در دور موتور 3200
6+440 به قدرت 390 اسب بخار در دور موتور 4700 و گشتاور 490 پاوندفوت در دور موتور 3200
يه برند تقريباً گمنام آمريكايي تو ايران (2)
در سال 1971 یک سورپریز بزرگ اتفاق افتاد و آن بازگشت GTX با ظاهری جدید بود. ابعاد بدنه به میزان قابل توجهی کوچکتر بودند. فاصله ی چرخها 1 اینچ کوتاهتر شده و به 115 اینچ رسیده بود. طراحی جدید بسیار جذاب و عضلانی بود. طراحی گرد شده ی دماغه ی جلو و نمای عقب در گوشه ها به هماهنگی کاملی با گلگیرها داشت. یک درب موتور جدید با برشهایی در طول بدنه برای رساندن هوای تازه به موتور به صورت استاندارد و همچنین آپشن Air Grabber با طراحی جدید قابل سفارش بود. برف پاک کن ها در زیر درب موتور مخفی می شدند و راهنمای روی گلگیرها نیز بزرگتر شده بودند. عقب GTX برای بهبود هندلینگ پهن تر شده بود. هیولاهای زیر کاپوت، همچون بعضی رقبای GTX آب نرفتند و GTX همچنان به صورت استاندارد با موتور 440 (البته با کاهش 5 اسبی قدرت) و موتورهای پرقدرت 6+440 و HEMI همچنان قابل سفارش بودند. با همه ی اینها فروش کل GTX به 2942 دستگاه (تنها 30 دستگاه با موتور HEMI) کاهش پیدا کرد. و این پایان راه GTX و همچنین انجین HEMI بود. GTX از سال 1972 به عنوان یک آپشن برای مدل رودرانر عرضه می شد.
میزان تولید: 2942 دستگاه
موتورها:
426 HEMI به قدرت 425 اسب بخار در دور موتور 5000 و گشتاور 490 پاوندفوت در دور موتور 4000
440 با کاربراتور 4 دهانه به قدرت 370 اسب بخار در دور موتور 4600 و گشتاور 480 پاوندفوت در دور موتور 3200
6+440 به قدرت 390 اسب بخار در دور موتور 4700 و گشتاور 490 پاوندفوت در دور موتور 3200

يه برند تقريباً گمنام آمريكايي تو ايران (2)