کاربر سایت
تو بی آنکه بخواهی در " من " رها شدی
روبه روی آیینه
در ابردربدر
تلاقی دو جویبار درپیچ راه
تو بی آنکه بخواهی با " من " یکی شدی
اشک های تو از گونه های من جاریست
خنده های تو از لبان من.
بیا تا پنجره نیلوفری را بار کنیم!
پرنده باز خواهد گشت
و پیچک دوباره بر دیوار تکیه خواهد زد
تو خواهی خندید
آن چنان که ،
زندگی عطر بودن را از دهان تو ببوید!!
پشت پنجره می نشینم و دستانم را در تن خیس وسرد شب فرو می برم
بهانه هایم را که نقطه چین میکنم......میرسد باز هم به تو و جای که تهی ست ....تهی...!!
کاربر سایت
با تو
همه ی راه ها را خواهم پیمود
نگران مقصد نیستم
هرجا خستگی مرا باز دارد،
چشم های تو به یاریم برمی خیزد
بال هایم خسته نخواهد شد!!!
پا نوشت: می توانم همه روزها را به انتظارت قدم بزنم
می توانم همه ی شبها تاریکی را رنگ بزنم فقط تو نگران نباش و خوب بخند
یادت باشد باید جای من هم بخندی چرا که چندی ست دستی لبانم را دوخته است...!!!
کاربر سایت
دلبسته ي کفشهایم بودم. کفش هايي که يادگار سال هاي نو جواني ام بودند
دلم نمي آمد دورشان بيندازم .هنوز همان ها را مي پوشيدم
اما کفش ها تنگ بودند و پایم را مي زدند
قدم از قدم اگر بر مي داشتم زخمی تازه نصیبم مي شد
سعي مي کردم کمتر راه بروم زيرا که رفتن دردناک بود
مي نشستم و زانوهایم را بغل مي گرفتم
و مي گفتم:چقدر همه چیز دردناک است
چرا خانه ام کوچک است و شهرم و دنيایم
مي نشستم و می گفتم : زندگیم بوي ملالت مي دهد و تکرار
.می نشستم و می گفتم:خوشبختي تنها يک دروغ قديمي است
می نشستم و به خاطر تنگی کفشهایم جایی نمیرفتم
قدم از قدم بر نمیداشتم .. می گفتم و می گفتم
......... پارسايي از کنارم رد شد
عجب ! پارسا پا برهنه بود و کفشی بر پا نداشت
مرا که ديد لبخندي زد و گفت: خوشبختي دروغ نيست
اما شايد تو خوشبخت نشوي زيرا خوشبختي خطر کردن است
و زيباترين خطر..... از دست دادن
تا تو به اين کفش هاي تنگ آويخته اي ....برایت دنيا کوچک است و زندگي ملال آور
.جرات کن و کفش تازه به پا کن.شجاع باش و باور کن که بزرگتر شده اي
رو به پارسا کردم ، پوزخندی زدم و گفتم
اگر راست مي گويي پس خودت چرا کفش تازه به پا نمي کني تا پا برهنه نباشي؟
پارسا فروتنانه خنديد و پاسخ داد :من مسافرم و تاوان هر سفرم کفشی بود
که هر بار که از سفر برگشتم تنگ شده بود و
پس هر بار دانستم که قدري بزرگتر شده ام
هزاران جاده را پيمودم و هزارها پاي افزار را دور انداختم
تا فهميدم بزرگ شدن بهايي دارد که بايد آن را پرداخت
حالا دیگر هيچ کفشی اندازه ي من نيست
کاربر سایت
با تو هستم ای قلم ... !!!
با تو ای همراه و ای همزاد من ...
سرنوشت هر دومان حيران بازی های زشت سرنوشت ...
شعرهايم را نوشتی ؟ دستخوش !!!
اشک هايم را کجا خواهی نوشت ...؟
کاربر سایت
دلم میخواست دست از شانه دیوار بردارم
قرق را بشکنم ، پا روی دوش کوچه بگذارم
خودت می دانی از این معبر تاریک میترسم
اگر پا بند این دیوار ماندم ، سخت ناچارم !
به تنهایی که عادت کرده باشی ، خوب میفهمی
چرا از این شلوغی های در بازار بیزارم
تماشا کن که در طوفان چشمت غرق خواهم شد
اگر چه قطره ام ،اما دل دریا شدن دارم !
من از این پیچ و خم هایی که در راهست فهمیدم
گره ، پشت گره ، پشت گره افتاده در کارم
کاربر سایت
در حریم نفس عشق نهادیم دلی
و دگرباره به اندوه دلم باز شکست ...
آه ای عشق ...چرا تنهائی؟!
ره ما گرچه زهم گشته جدا
تو چرا ره به خرابات مغان در راهی؟؟!!
من چرا یکّه وتنها در راه؟؟!!
همه کس باز غریبانه براه
همه کس گم شده راه...!!!
ما چرا تنهائیم...
ما چرا تنهائیم؟؟!!
کاربر سایت
آرامش را لحظه ای حس خواهم کرد
که اسیران زندگی
مرا سر دست می برند
تا در تنها بستر امن این دنیا
تنهایم بگذارند...
کاربر سایت
در پیچ وخم دنیا ، یک عابر تنهایم
زخمی شده ی دیروز ، دلواپس فردایم
در این دل ِ بی یاور ، جز درد ندارم من
شب بوده همه عمرم ، با گریه هم آغوشم
کاربر سایت
كنار دريا ايستاده ام
هر موجي كه مي آيد
انگشتان پايم را نوازش مي كند
و هرموجي كه بازمي گردد
زير پايم را خالي مي كند
دُرست مثل تو
كه با هر بار آمدنت قلب كوچكم را
نوازش مي كني
و با هر بار رفتن هستي ام را
به لرزه در مي آوري
اما باز هم ساحل همواره در انتظار امواج درياست ..
کاربر سایت
چرا گفتی که این خط این نشونه
که قلب عاشقم پیشت می مونه
چرا رو دل نوشتی یادگاری ؟
مگه دل دیوار مدرسه تونه ؟!
مجوز های ارسال و ویرایش
پاسخ با نقل قول