کاربر سایت
بي تو اينجا نا تمام افتاده ام
پخته اي بودم که خام افتاده ام
گفته بودي تا که عاقلتر شوم
آه ، مي خواهي مگر کافر شوم
من سري دارم که مي خواهد کمند
حالتي دارم که محتاجم به بند
کاشکي در گردنم زنجير بود
کاشکي دست تو دامنگيربود
عقل ما سرمايه دردسر است
من جهان را زير وبالا کرده ام
عشق خود را در تــــــو پيدا کرده ام
من دگر از هر چه جز دل خسته ام
عهد ياري با دل دل بسته ام
بر لب تو خنده مجنوني ام
خنده تو رنگي از دلخونيم.
کاربر سایت
باز هم با نام تو افسا نه اى گلريز شد
باز هم در سينه ام عشق تو شور انگيز شد
باز هم همراه بوى ميخك و محبو به ها
خاطراتم پر كشد با ياد تو در كوچه ها
باز هم وقتى نگاهت گيرد از من فاصله
ديده ام مى بارد اما نم نم و بىحوصله
باز قلب پنجره بر روىمن وا مى شود
باز هم پروانه اى در باغ پيدا مى شود
باز هم لاىكتابم مىنهم يك شاخه ياس
مىكنم بهر پيامى قاصدك را التماس
باز هم در هر شفق دلتنگ و دلگير مىشوم
باز هم با ياد تو سر شار رويا مىشوم.
کاربر سایت
دلم میخواد بمیرم
شاید آروم بگیرم
بگیرم دستاتو تو دستهام
دلم برای کسی تنگ است
که چشمهای قشنگش را
به عمق آبی دریا می دوخت
و شعر های قشنگی چون پرواز پرنده ها می خواند
دلم برای کسی تنگ است
كسي كه خالي وجودم را از خود پر مي كرد
و پري دلم را با وجود خود خالي
دلم برای کسی تنگ است
کسی که بی من ماند
کسی که با من نیست
دلم برای کسی تنگ است
که بیاید
و به هر رفتنی پایان دهد
دلم برای کسی تنگ است
که آمد
رفت
...... و پایان داد
کسی ....
کسی که من هميشه دلم برايش تنگ می شود...
کاربر سایت
تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم مي ديــدم
اطلسي هاي عاشقــو از گـل لبهـــات مي چيدم
دست منو مي گيري و با خود به ابرها مي بري
هزار تا آسمون واسـم ستاره ها رو مي شماري
ماهو مياري رو زمين جاش منو اونجا مي ذاري
چقدر تو پاک و مهربون تو خواب من پا مي ذاري
بيدار مي شم تو مي ري و باز منو تنها مي ذاري
تو رو خـدا به جـون من خوابمو از چشام نگير
تو جون بخواه منم مي دم ، خوابمو از چشام نگير
تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم مي ديدم
اطلسي هاي عاشقــو از گل لبهــات مي چيدم
تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم مي ديــدم
اطلسي هاي عاشقــو از گـل لبهـــات مي چيدم
دست منو مي گيري و با خود به ابرها مي بري
هزار تا آسمون واسـم ستاره ها رو مي شماري
ماهو مياري رو زمين جاش منو اونجا مي ذاري
چقدر تو پاک و مهربون تو خواب من پا مي ذاري
بيدار مي شم تو مي ري و باز منو تنها مي ذاري
تو رو خـدا به جـون من خوابمو از چشام نگير
تو جون بخواه منم مي دم ، خوابمو از چشام نگير
تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم مي ديدم
اطلسي هاي عاشقــو از گل لبهــات مي چيدم
تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم مي ديــدم
اطلسي هاي عاشقــو از گـل لبهـــات مي چيدم
دست منو مي گيري و با خود به ابرها مي بري
هزار تا آسمون واسـم ستاره ها رو مي شماري
ماهو مياري رو زمين جاش منو اونجا مي ذاري
چقدر تو پاک و مهربون تو خواب من پا مي ذاري
بيدار مي شم تو مي ري و باز منو تنها مي ذاري
تو رو خـدا به جـون من خوابمو از چشام نگير
تو جون بخواه منم مي دم ، خوابمو از چشام نگير
تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم مي ديدم
اطلسي هاي عاشقــو از گل لبهــات مي چيدم
کاربر سایت
آن قدر با آتش دل ساختم تا سوختم
بی تو ای آرام جان یا ساختم یا سوختم
سرد مهری بین که کس بر آتشم آبی نزد
گرچه همچون برق از گرمی سرا پا سوختم
سوختم اما نه چون شمع طرب در یبن جمع
لاله ام که از داغ تنهای به صحرا سوختم
همچون آن شمعی که افروزند نه پیش آفتابچ
سوختم در پیش مه رویان و بیجا سوختم
سوختم ازآتش دل درمیان موج اشک
شور بختی بین که درآغوش دریا سوختم
شمع وگل هرکدام شعله ای درآتشند
درمیان پاکبازان من نه تنها سوختم
جان پاک من رهی خورشید عالمتا ب بود
رفتم و از ماتم خودعالمی راسوختم
کاربر سایت
از کدوم آينده صحبت میکنی
از کدوم روزای بی خورشید من
از کدوم چشمی که روشنايی داشت
از کدوم نگاه ناامید من
از کدوم صدا به آواز میرسی
تو کدوم قصه به پرواز می رسی
از کدوم پایان بی سوال من
داری به نقطه آغاز میرسی
از کدوم در میرسی که بسته نیس
از کدوم دل میگی که شکسته نیس
از کدوم عاشق دیروزی میگی
که از این بیهودگیها خسته نیس
از کدوم شب از کدوم دلدادگی
از کدوم روزای خوب زندگی
با من شکسته بی تکیه گاه
اینهمه راه اومدی که چی بگی
نمی دونی با کسی شبیه من
که توی غبار پائیز گم شده
صحبت از آينده و قشنگیاش
صحبت از بهار بعدی بیخوده
به کدوم دلخوشی دل خوش می کنی
با کدوم ترانه فریاد می زنی
من تو فکر رفتن و گم شدنم
تو چرا مانع رفتن منی
کاربر سایت
غریب است دوست داشتن.
و عجیب تر از آن است دوست داشته شدن...
وقتی میدانیم کسی با جان و دل دوستمان دارد ...
و نفسها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ریشه دوانده؛
به بازیش میگیریم هر چه او عاشقتر، ما سرخوشتر، هر چه او دل نازکتر، ما بی رحم تر.
تقصیر از ما نیست؛
تمامیِ قصه هایِ عاشقانه، اینگونه به گوشمان خوانده شدهاند .
کاربر سایت
دیدی دلم شکست!
دیدی چینی اصل قلب خویشسپردم به دستهای خواهشتدیدی بی حواس!پایت به سنگ خورد،افتاد بر زمین...شکستدیدی چه بی صدا دلم شکست!دیدی حدیث عشق و جنونت فسانه بوددیدی عاشقانه هایت فقط یک ترانه بود
دیدی عشق پاک من برایت بهانه بود
و کلام نگاهم برایت چه بیگانه بود
دیدی کوهکن!دیدی به جای کوه غم ،تیشه ات قلب من نشانه گرفتدیدی قایق عشقم ز دریای محبت کناره گرفتکبوتر دلم هوای آشیانه گرفتآسمان غم ابر ناله گرفتدیدی ...عشقت حباب بود و در هوا شکستدیدی دلم شکستبی وفا!بیهوده مکوش دلریزه های مرا جمع آوری کنیمرا با دروغ های خود باز راضی کنیکه از چهره ام رفع دل آزاری کنیبا اعتمادم بازی کنیدیدی دیوار صوتی هفت شهر عشق با ناله غم شکتدیدی دلم شکست!
دیدی.....نفهمیدیعشق دلباختگیستبرای دلبر سوختگیستبا رنج و غم آمیختگیستو در آخر با مرگ در آویختگیستدیدی صیاددیدی کبوتر جلد بام تو در گوشه قفس بال و پرش شکستدیدی؟.......نه ندیدیباور نمی کنمچون هرگز راز دل نگفتمتبا دیده غمین فقط نگریستمتشاید در سوگواری وفا گریستمتمن دگر آن عاشق همیشه نیستمت
باد بی صفا!دیدی کلبه چوبی اعتمادم با وزش خشک جور تو چه ناروا شکستدیدی دلم شکست؟دیدی زمن چه ماند؟اشکی همیشگیگلی تازه نشدنیبی دلی باور نکردنی ،خاطره ای دست نیافتنیدیدی سنگدل!کوزه چشم من که چشمه ناب ترانه بودبا سنگ دلت برای همیشه شکستدیدی دلم شکست؟دیدی هرگز ترا نشناختمهمه چیز را در نرد عشق باختممن که با تو رویاهای جوانی ساختمشجاعانه بر لشگر رقیبان تاختمدیدی شاه بیت غزلهای ناب منشعر من پس از تو چه سرد شددشت سبز عشق چه زرد شدسراسر دنیا حدیث درد شدکودک روحم در آسیاب غم مرد شددیدی همبازی کودکیدر بازی قشنگ مهرآخر تو جر زدیبردی و جایزه ات یک عشق تازه بودحال ببین در من .... بهار غروب کرده راپاییز رسوب کرده رازمستان خانه خریده راتابستان مستانه رمیده رابیا .....دلریزه های یاقوت گونه ام را بدهنمی توانی مثل قوری قدیمی مادربزرگ بندی بر آن زنیترسم که تیزی لبه هایشدست نامهربان ترا چون خود زخمی کندای عشق حقیقی در ما طلوع کنبگذار تا قلب پاک ما با نیشتر غم تو بسوزد و بسازدو با جرعه های می ات مست کندمست مستو چون قطره ای ما را به اقیانوس تو برساند
کاربر سایت
باز هم قلبی شکست …..
آن هم قلبی که فقط صدای شکستن آن را خودم و آسمان شنیده است
ولی فقط خودم می دانم که چرا شکست
آسمان هم با تمام رازداریش این راز را نمی داند
به او بگوئید که آری شکست!!!
این بار هم شکست !!!!
من بارها و بارها صدای شکستن او را با نگاه های سرد او شنیده ام
ولی امیدی به او دادم که دست نگه دار فراموشش مکن
بالاخره روزی می فهمد و این شکست ها را تلافی می کند
ولی افسوس که این دل همچنان شکسته ماند و ماند ….
خواستم به او بگویم
ولی وقتی که امیدی را که دل داشت می دیدم
می دانستم که با گفتن این حرف تنها روزنه امید او هم کور خواهد شد
و آن وقت بود که نمی دانستم چه باید با دل بکنم
نمی دانستم باید به دل چه می گفتم
می گفتم چه؟ فراموشت کرده؟ از یاد رفته ای؟ برایش ارزشی نداری؟
صبر و حوصله ات بی جا بوده؟
نه نمی توانستم آنها را بگویم
پس دانم که دیگر توان این شکست را ندارد و این شکست می تواند به معنی نابودی نهائی او باشد
کاربر سایت
با عبور تو دلم سینه دیوار شکست
حالم از غصه خراب است چرا یار شکست
چشمهایم همه شب خواب سحر می بیند
چه گناهی است که در معرکه هر بار شکست
حسرتم؛ باز چرا بوی غزل می بارد
پشت این مرد غزل گو سر دیدار شکست
خاطراتم همه زرد است تو بیدارم کن
شهر خواب است؛ دلم یک شب بیدار شکست
فصل آغشته به پاییز تو کی می آیی
همه حرمت خورشید به یکبار شکست
غلط غلطان دل من پای تو افتاد به خاک
پا بزن روی دلم روح سپیدار شکست
مجوز های ارسال و ویرایش
پاسخ با نقل قول
