♥●•٠·˙بــــهترین اشعارونثـــــــرهای عاشقانه♥●•٠·˙

[ABOALFAZL]

شد زلزله و چینی شبدیز شکست
آوار زمان بر سر ما نیز شکست
آغاز نگون بختی این باغچه بود
تا پنجره از سیلی پائیز شکست
شاهد، پر افتادهء خونیست به خاک
آن لحظه که آرامش جالیز شکست
بی خاطر پروانه، پَر از باغ پرید
قندیل تر از دیده گل نیز شکست
کوه است دل انگیزترین کوشش سنگ
افسوس که افتاد و چنین ریز شکست
پیداست که این ایل غرورش چون شد
با آفت تحقیر گلاویز، شکست
***
امروز ببین عشق چه هتاک شده ست!
بر خاست و آئینه پرهیز شکست

[ABOALFAZL]

قامت پنــجره اینبارشکست
حیف شد حرمت دیدار شکست
آمدم پیش تو آهـی بکشم
بغض بین در و دیوار شکست
آنقدر سخت به من سنگ زدی
که دل سنگ هم انگار شکست
خواب دیدم که به دارم زده ای
گریه کردم کمر دار شکست
قلمــم حکم سرافـرازی ها
پیش تو خم شد و ناچار شکست

[ABOALFAZL]

از جنسِ شیشه بود دلم،شیشه را شکست
فکرش، چراغ ِ دلکَشِ اندیشه را شکست
فرهاد قصّه اش شده بودم به بیستون
شیرینِ من نشد ،لبه ء تیشه را شکست..!
من شیر سَرکَش و نَر و غُرّنده اش شدم
دندانِ من کشید و دلِ بیشه را شکست...!!
من تک درختِ سروِ بیابان ِ او شدم..!
آبم نداد و شاخ و تن و ریشه را شکست
بازیگرش شدم که شوم نقشِ دوّمـــش...!!!
در پُشتِ صحنه ،عکسِ هنر پیشه را شکست...!!
درویشِ زن شدم که بسوزد دلش کَمی...!!
مویم کشید و کاسهء درویشه را شکست...!!!!!

[ABOALFAZL]

طوفان عشق کشتی تقدیر را شکست
آیینه سنگ شد دل تصویر را شکست
ای کاش بوی عقل نمی داد هیچ وقت
دیوانه ای که حرمت زنجیر را شکست
بیدار شد برای دلم خواب دیده بود
خوابید و باز فرصت تعبیر را شکست
تفسیر عشق داشت به اثبات میرسید
فریاد عقل رشته ی تفسیر را شکست
از تازیانه های خزان گریه ام گرفت
مرگ بهار بغض گلوگیر را شکست
ساکت شو ای موذن مست سیاه دل
بوی شراب رونق تکبیر را شکست ..

[ABOALFAZL]

شیشه عمر شب از شیون و فریاد شکست
حرمت پنجره با حنجره ی باد شکست
آنکه می بست تفاّل به لب شیرین اش
بیستون را به کف همت فرهاد شکست
صید عشقیم و به چنگال عقابش در بند
کاسه ی صبر من از غفلت صیاد شکست
عقلم از دایره ی بسته به بیرون نرود
کوه اگر بود دل از ظلمت و بیداد شکست
تازیان می خورد ار صورتم از جبر زمان
لطف تفویض من از سیرت جلاد شکست
خفته در کلبه به رویای عبث می بینم
کاخ اقبال من از پایه و بنیاد شکست

[ABOALFAZL]

قلبم به یک باره تپید و شکست
هزار خاطره بیرون کشید و شکست
در خاطرم نمانده مسیر های سخت
با این که به سیاهی رسید و شکست
تکه های قلبم از اشک سرشار است
چون بهترین لحظه را ندید و شکست
سالها میوه ای رسیده بر تاک عشق
افسوس که قلب مرا نچید و شکست

[ABOALFAZL]

عاشق شدم؛
زمانه نمی‌خواست...
شیشه‌ی عشق مرا باش که افتاد شکست
عشق نه...حادثه!...در لحظه‌ی میلاد شکست
آسمان اشک شد و خون به سر سنگ دوید
خبری بود که حتی کمر باد شکست
سر سنگی بنشین منتظر شاه بمان
که دگر کوه، صدا، تیشه‌ی فرهاد شکست
عشق من با هوس مسخ شده فرقی داشت
به که فریاد برم؟ قامت فریاد شکست
کاش ما آن دو خط صاف موازی بودیم! *
کاش ای کاش... که ما را کج اضداد شکست
سرنوشت من و این درد، گره خورده به هم:
ماجرای گل و خارش که ز بیداد شکست

[ABOALFAZL]

تا نوشتم عشق ، قلب کاغذ کاهی شکست
روی تنگ دفترم شکل دو تا ماهی شکست
گفتم این سر را دگر سالم به گورش می برم
ناگهان فرق سرم با ضرب دهشاهی شکست
در تمام طول شب چیزی شبیه یک غزل
بغض سنگین مرا با سردی آهی شکست
در میان کوچه شب پرسه میزد سایه ام
زیر پایت جثه اش با ردّ گهگاهی شکست
من به عشق دیدنت صابون به دل مالیده ام!
از کجا باور کنم یک شب مرا خواهی شکست؟
ایستادم در کنار آینه ، دیدم تو را
ناگهان آیینه هم با لرزشی واهی شکست

[ABOALFAZL]

سنگ پرتاب شد و باز دل آب شکست
نه فقط آب دل نازک مهتاب شکست
سنگ پرتاب شده با دل آیینه چه کرد؟
وقتی از سیلی آن آیینه با قاب شکست!
دل آیینه همان روز که در خاطر سنگ
به وجود آمده بود ایده ی پرتاب،شکست
سنگ پرتاب شده خواب کسی را آشفت
باز در پلک کسی پنجره ی خواب شکست
زیر تیغ آنقدر آرام نگاهش می کرد
-بره ی رام-که آخر دل قصاب شکست
بعد یک عمر که یک ماهی از آنش می شد
ماهی آنقدر کلان بود که قلاب شکست. .

[ABOALFAZL]

دیدی دلم چه بی صدا شکست......
دیدی با این همه عهد وپیمان
قلبم شکست
دیدی که این شیشه نازک عمرم
بازیچه ای بیش نبود
دیدی چه بی صدا فریادم را
اشکهای غلطان بی گناهم را
دیدی با این همه آرزوی نارس
طلب عشق تو مرا نبود فریاد رس
دیدی که غم چگونه مرا هم سفره بود
عشقی که در دل داشتم مرهم زخمم نبود
دیدی چه آسان عشقم شد فراموشت
جز حسرت کسی نبود هم آغوشم
آخر تو هم دیدی بی تو تنهاییم را
آتش سرد پنهان دل شکسته ام را
دیدی از نگاهم آخرین التماسم را