دلم!، هنوز مانده اي اسير دست سرنوشت
چه استخاره مي كني سر جهنم و بهشت؟
سبد سبد تلاش را به روي شانه مي برند
چرا هنوز مانده اي در ابتداي فصل كشت؟
چه روزهاي تيره اي كه در برابرت نشست!
از آن شبي كه بخت بد به نام تو قفس نوشت
اسير نان و گندمي، ميان اين همه گمي
مگر كه معجزه كني رسي به چشمه ي بهشت
هميشه گفته ام زمين سراز ماندن تو نيست
پرنده باش و پر بزن از اين محله هاي زشت