مدیر بازنشسته
دیدم در آن کویر درختی غریب را
محروم از نوازش یک سنگ رهگذر
تنها نشسته ای، بی برگ و بار، زیر نفسهای آفتاب
در التهاب،در انتظار قطره ی باران
در آرزوی آب.ابری رسید،
ــ چهره درخت از شعف شکفت.
دلشاد گشت و گفت: «ای ابر، ای بشارت باران!
«آیا دل سیاه تو از آه من بسوخت؟!
غرید تیره ابر،برقی جهید و چوب درخت کهن بسوخت!
چون آن درخت سوخته ام در کویر عمر
ای کاش،خاکستر وجود مرا با خویش
می برد باد، باد بیابانگرد.
ای داد، دیدم که گرد باد
ــ حتی
خاکستر وجود مرا، با خود نمی برد... حمید مصدق
مدیر بازنشسته
شبی غمگین شبی بارانی و سرد
مرا در غربت فردا رها کرد
دلم در حسرت دیدار او ماند
مرا چشم انتظار کوچه ها کرد
به من می گفت تنهایی غریب است
ببین با غربتش با من چه ها کرد
تمام هستی ام بود و ندانست
که در قلبم چه آشوبی به پا کرد
و او هرگز شکستم را نفهمید
اگر چه تا ته دنیا صدا کرد ...
مدیر بازنشسته
سر مِيکنم ترانه عشقت براي شب
نسيم گمشده و انتظار من
در لحظه هاي راکد و بي ادعاي شب
شاِيد خِيال تو مهمان پونه هاست
مست از گناه و لذت شب پونه هاي شب
اشک از دو چشم تو تصوِير کودکي
افتاده بر دل اِين غنچه هاي شب
شمعي بِياد تو روشن کنار من
اشکي بِياد تو بر گونه هاي شب
ِيک شب بدون تو مِيمِيرم از غمت
چشم انتظار تو در کوچه هاي شب
مدیر بازنشسته
ای ناگهان تر از همه اتفاق ها
پایان خوب قصه ی تلخ فراق ها
یکجا ز شوق آمدنت باز می شوند
درهای نیمه باز تمام اتاق ها
یک لحظه بی حمایت تو ای ستون عشق
سر باز می کنند ترکها به طاق ها
بی دستگیری ات به کجا راه می برم ؟
در این مسیر پر شده از باتلاق ها
باز آ ، بهار من! که به نوبت نشسته اند
در انتظار مرگ ِ درختان ٬ اجاق ها
ای وارث شکوه اساطیر! جلوه کن
تا کم شود اُبهت پر طمطراق ها
(مهدی عابدی)
اللهم صل علی محمد و آل محمد وعجل فرجهم
لحظه های زندگیم اگر آکنده از تو نباشد،خالی از تو نیست .
مدیر بازنشسته
دستم به دامانت در اين آغاز فصل سرد
آخر سكوت تو غزل را ميكُشد برگرد
آوارغم بر شانههاي شهر را بنگر
شعري بخوان آرامشي پيدا كند اين درد
پرواز حتي تا كنارعشق ممكن نيست
بي تو تمام آسمانها ميكنندم طرد
دنبال چشمانت كجا بايد كبوتر شد؟
اي كاش! دل يك آسمان آيينه ميآورد
ديگر براي انتظارت گريه مرهم نيست
آقا بگو اين بغض سنگين را چه بايد كرد؟
لحظه های زندگیم اگر آکنده از تو نباشد،خالی از تو نیست .
مدیر بازنشسته
سکوت ، جمعه پر از طعم تلخ تنهایی
دلم گرفته از این جمعه ها نمی آیی ؟
چقدر عقربه ها دور کوچه ها گشتند
به عشق لحظه ی خوبی که باز اینجایی
صدای پای تو پیچیده باز در خوابم
دوباره می رسد آن لحظه ی تماشایی
که میرسی تو به کوچه قدم زنان حالا
شراب بوسه ی تو بی خیال رسوایی
دوباره مست برایت ستاره می چینم
دوباره مست برایت پری دریایی
مدیر بازنشسته
تو رد شدی و نگاهم دوباره خالی شد
و من دوباره پریشان که باز می آیی
دلم گرفت نگفتم که دوستت دارم
دلم گرفت نگفتم چقدر زیبایی
سکوت جمعه پر از طعم تلخ تنهایی
دلم گرفته از این جمعه ها نمی آیی؟ . . .
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
لحظه های زندگیم اگر آکنده از تو نباشد،خالی از تو نیست .
مدیر بازنشسته
بی تو هم بغض غزلهای ملال آور شدم
گرچه تنها بودم اما باز تنهاتر شدم
پر زدم پر ریختم عریان شدم از هر چه بود
چون درختی در هجوم بادها پرپر شدم
سوختم در چرخه تکرارهایی ناگزیر
مثل ققنوسی هزاران بار خاکستر شدم
ساز ومضرابم گره خوردند با تار سکوت
از طنین نعره های بی صدایی کر شدم
میوه هایم تا به یادم هست ، حسرت بود و آه
آخرین فصل شکفتن را که بارور شدم
خنده هایم بغض بود و اشکهایم قهقهه
سالها بازیچه دنیای بازیگر شدم
(محمدحسین صفاریان)
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
مدیر بازنشسته
همه عمر برندارم سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی
تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی
چه حکایت از فراقت که نداشتم ولیکن
تو چو روی باز کردی در ماجرا ببستی
نظری به دوستان کن که هزار بار از آن به
که تحیتی نویسی و هدیتی فرستی
دل دردمند ما را که اسیر توست یارا
به وصال مرهمی نه چو به انتظار خستی
نه عجب که قلب دشمن شکنی به روز هیجا
تو که قلب دوستان را به مفارقت شکستی
برو ای فقیه دانا به خدای بخش ما را
تو و زهد و پارسایی من و عاشقی و مستی
دل هوشمند باید که به دلبری سپاری
که چو قبله ایت باشد به از آن که خود پرستی
چو زمام بخت و دولت نه به دست جهد باشد
چه کنند اگر زبونی نکنند و زیردستی
گله از فراق یاران و جفای روزگاران
نه طریق توست سعدی کم خویش گیر و رستی
(سعدی)
مدیر بازنشسته
از صبح ازل دل شده دیوانه مهدي
مبهوت و خمار از می میخانه مهدي
محبوب خدا می شود اندر همه عالم
دیوانه شود هر که ز پیمانه مهدي
فردوس برین را بدهم تا که دهندم
دیداری از آن صورت جانانه مهدي
ما را فقط این بس که ببینیم و بمیریم
آن دیده جادوئی و مستانه مهدي
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
یا مهدي
چشم انتظار می شینم و زل می زنم به پنجره
هر غروبا با یادتو می زنم این دل وگره
آرزوها رو خط به خط رج می زنم به دامنت
تا تو بيا ببینمت سوار دشت آینه
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
مجوز های ارسال و ویرایش
پاسخ با نقل قول
