از آنجا که قرآن یک کتاب آسمانی و الهی است که در آن به جزئیات نمی پردازدبلکه نوعا کلی می گوید و بررسی جزئیات مهم را به ثقل دیگر خود یعنی عترت(چهارده معصوم) می سپارد، موضوع استخاره اگرچه به صراحت در قرآن نیامدهاست لکن در اخبار و احادیث صحیحه به این موضوع اشارات زیادی شده است، واین اختصاص به این موضوع تنها ندارد بلکه در مورد مهمترین عمل یک مسلمانیعنی نماز، قرآن تنها می گوید: و اقم الصلوة لذکری، نماز را بپای دارید بهخاطر ذکر و یاد من. و از بیان آنکه چگونه نماز بخوانیم، نماز صبح یا مغربو عشاء چند رکعت است، خودداری کرده است و بیان احکام نماز را به بیانکننده قرآن یعنی پیامبر(ص) و اهل بیت علیهم السلام می سپارد.
در مورد استخاره، روایاتی از پیامبر و ائمه اطهار علیهم السلام وارد شدهاست که بعضا اختصاص به شیعه ندارد بلکه در کتب معتبره اهل سنت نیز نقل شدهاست.
مرحوم سیدبن طاووس رحمة الله علیه در این فصل از کتاب خود برای اثبات استخاره و مطرح کردن دلیل از قرآن اشاره به آیات زیر می نماید:
1- وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ وَيَخْتَارُ مَا كَانَ لَهُمُالْخِيَرَةُ : و پروردگار تو هر چه را بخواهد مى‏آفريند و برمى‏گزيند وآنان اختيارى ندارند(قصص/68)
مولا امیرالمومنین علی علیه السلام برای رساندن این معنی چه زیبا می فرماید:
العبد یُدبر و الرب یُقدر: یعنی بنده تصمیم می گیرد و خداوند تقدیر می کند.
2- لِلَّهِ الْأَمْرُ مِن قَبْلُ وَمِن بَعْدُ: [فرجام] كار در گذشته و آينده از آن خداست.(روم/4)
3- وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ أَهْوَاءهُمْ لَفَسَدَتِ السَّمَاوَاتُوَالْأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ ... : و اگر حق از هوسهاى آنها پيروى مى‏كردقطعا آسمانها و زمين و هر كه در آنهاست تباه مى‏شد(مومنون/71)
و این ایات تصریحی است از طرف خداوند به قصور و کوتاهی فهم بنی آدم وندانستن خبر خود و اینکه هواها و امیال و آرزوهای آنان، آسمانها و زمینوآنچه در آنهاست را به فساد می کشاند. پس چون این مطالب را از قرآن دیدم وبه گوینده آن ایمان داشتم از اراده و اختیارات خود در کارهایم، که اگرخداوند از آنها پیروی می کرد همه چیز جز فساد می شد- فرار کردم و به ارادهو اختیارات خداوندی پناه بردم آن هم تنها با اطاعت از مشورتهای با او.